tag:blogger.com,1999:blog-49506166731979860762011-12-22T17:08:05.568+08:00Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.comBlogger531100tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-65799679487673611542009-03-02T01:51:00.000+08:002009-03-02T02:36:11.829+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tEjwcIw0r-8/SarQtZMhW9I/AAAAAAAAADs/P4baKCtK8kk/s1600-h/DSC00432.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308284589085645778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_tEjwcIw0r-8/SarQtZMhW9I/AAAAAAAAADs/P4baKCtK8kk/s400/DSC00432.JPG" border="0" /></a><br /><br /><span style="COLOR: rgb(0,0,102);font-size:85%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရံုးပိတ္ရက္မနက္ဆို နီးနီးနားနား Pasir Ris Beach ကို စက္ဘီးစီးသြားျဖစ္တယ္။ စက္ဘီးစီးတယ္ဆိုလုိ႔ လွလွပပ ခန္႔ခန္႔ညားညား အားကစားစက္ဘီး ဘာညာ မျမင္လုိက္ပါနဲ႔ေနာ္ ဘီအမ္အိတ္စ္ သာသာေလးနဲ႔ပါ။ အသားကုန္နင္းရတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အရပ္ေလးနဲ႔လည္း အေတာ္ေလာက္ပါပဲေလ။<br /><br />သြားရင္ လူမ်ားတဲ့ အကင္လုပ္စားလုိ႔ ရတဲ့ဖက္ မသြားပဲ မစားရ အေညွာ္မခံခ်င္လုိ႔ေလ လူရွင္းတဲ့ Aloha Resort ဖက္ျခမ္းကို သြားျဖစ္တယ္။ အိမ္နဲ႔ ပိုနီးတာလည္း ပါပါတယ္။ ဘီးပိစိေလးကို နင္းရတာ ပ်င္းတာကိုး။ ပိုသာယာ ပိုေအးခ်မ္းတယ္ ထင္တာလည္း ပါပါတယ္ ဟဲ ဟဲ။<br /><br />ဘန္နာ အသစ္က အဲဒိမွာ ရိုက္လာတဲ့ ဖုန္းကင္မရာထဲက မေတာ္မတည့္ႏိုင္စြာ ျဖတ္ညွပ္ၿပီး Paint ထဲမွာ ေလွ်ာက္လုပ္ထားတာေလးပါ။ ဓာတ္ပံု အစစ္ကုိ ၾကည့္ရင္ ဘယ္လုိ အသံုးမက်စြာ ျဖတ္ေတာက္ထားတာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />ေရျပာျပာ သစ္ပင္စိမ္းစိမ္း နဲ႔ ရုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ လွေပမယ့္ ကမ္းစပ္ကေတာ့ စင္ကာပူ ကမ္းေျခေတြ ရဲ့ ထံုးစံအတုိင္း သိပ္မက်ယ္ပဲ ညစ္လည္း ညစ္ပတ္ပါတယ္။ ေရတက္ေနခ်ိန္သာ ညစ္ပတ္တာေတြ ေပ်ာက္ေနၿပီး ေရက်တာနဲ႔ အမိွဳက္ေတြ အစုတ္အျပတ္ေတြ ဘြားဘြားၾကီးေပၚလာတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေပါ့ကြယ္ ေငြေၾကးကုန္က်သက္သာၿပီး HDB တုိက္ေတြေပၚက လြတ္ေျမာက္မယ့္ လမ္းမို႔လုိ႔ သြားရတာပါပဲ။ အနည္းဆံုးေတာ့ ေလ၀၀ ရွဴရတာပဲကိုး။<br /><br />ပင္လယ္ဆိုေပမယ့္ ေခ်ာင္းသာသာလုိ႔ေျပာရမလုိပါပဲ။ ေရွ႔မွာလည္း ကၽြန္းေပါက္စေတြက တန္းၿပီး ပိတ္ကာထားေသးတယ္။ ေရထဲမွာလည္း ဘက္တီးရီးယားေတြပါတယ္တဲ့ ဆင္းမခ်ိဳးသင့္ဘူးတဲ့။ မိေက်ာင္းလည္း တခါေတြ႔လုိ႔ သတင္းစာထဲပါေသးတယ္။ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါကြယ္။ လာလည္ၾကပါဦး Pasir Ris Beach ၾကီးကို။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6579967948767361154?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-90610358486327116372009-02-10T00:15:00.000+08:002009-03-01T15:25:47.195+08:00<span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဒီည အိပ္မရတဲ့ည ဒီည အိပ္မရတဲ့ည ဒီလုိပဲ ထိုင္ရင္းနဲ႔ မိုးအလင္းေစာင့္ရမယ့္ အေျခအေန တကမာၻလံုးမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ရိွေနသလို ခံစားရလို႔ ....<br /><br />အေမွာင္ကို ေစာင္လုိျခံဳရင္း အျမဲငါႏွစ္သက္ ေက်နပ္ခဲ့ၿပီပဲ အရုပ္ဆုိးလြန္းတဲ့ အတိတ္ေတြ ေနေလာင္ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့စိတ္ေတြ ရွည္လ်ားလြန္းတဲ့ အရိပ္ေတြ ....</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အေမွာင္ကိုလည္း ေစာင္လုိျခံဳလို႔ မရပါဘူး ေနရာတကာ မီးေရာင္ နီက်င္က်င္ေတြပဲ အခန္းထဲထိေတာင္ အလင္းေရာင္က ၀င္ေနတုန္း။ ေမွာင္တာကို ေၾကာက္တတ္ေပမယ့္ အနီေရာင္ အ၀ါေရာင္မီးလံုးေတြကိုေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ညဦးကေတာ့ လထြက္လာတာကို မီးပိတ္ၿပီးထုိင္ၾကည့္ေနမိၾကေသးတယ္။ လကလည္း အ၀ါေရာင္ မီးလံုးေတြကလည္း အ၀ါေရာင္ ေလးျဖဴရဲ့ အ၀ါေရာင္ ကိုက္ခဲမွဴ ကို သြားသတိရမိေသးတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မနက္ျဖန္ ရုံးပိတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ ဘေလာဂ့္ေတြ လုိက္ဖတ္မယ္။ သီခ်င္းေဒါင္းလုဒ္လုပ္မယ္။ မအိပ္ခ်င္တဲ့ ညကို ဇြတ္အတင္း အိပ္ပစ္စရာမလုိဘူး။ မနက္ျဖန္ ရံုးမွာ ေခါင္းကိုက္ေနမလား ပူစရာမလုိဘူးေလ။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မအိပ္ခ်င္ေသးဘူး အိပ္မွျဖစ္မယ္။ ရံုးမတက္ခ်င္ဘူး အလုပ္မျပဳတ္ခ်င္ဘူး။</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အိမ္ကိုလြမ္းတယ္ ျမန္မာျပည္ မျပန္ခ်င္ေသးဘူး။</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မိသားစု၀င္အသစ္ေလးကို လာေစခ်င္ၿပီ မေရရာေသးတဲ့ ဘ၀မို႔လုိ႔ မေခၚခ်င္ေသးဘူး။</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ပိုင္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္း တစ္ခု စခ်င္ၿပီ ဒါေပမယ့္ ေသြးေၾကာင္တတ္တဲ့စိတ္က လကုန္ရင္ လစာရမယ့္ဘ၀မွာပဲ ေနေနတုန္း။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေအာ္ဇီကိုသြားခ်င္လိုက္တာလည္း ပ်ာေနတာပဲ IELTS အတြက္ စာလုပ္ဖုိ႔က်ေတာ့ အေၾကာင္းျပေကာင္းေအာင္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာနဲ႔ သီခ်င္းနားေထာင္တာကလဲြလုိိ႔ ဘာမွလည္း မလုပ္ဘူး။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၂၀၀၉ ရဲ့ New Year Resolution က ေမြးေန႔ မတိုင္ခင္ နည္းနည္းေလာက္ ျပန္ပိန္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ တကယ္တမ္းက ဗယ္လင္တိုင္းေဒးေတာင္ မီပါ့မလား။ ေနာက္လ အိမ္မျပန္ခင္ ပိန္ရင္ ေတာ္ပါၿပီ။ တစ္လၿပီးတစ္လၿပီး စိတ္ေျပာင္းလွည့္စားလိုက္တာလည္း ကိုယ္တုိင္ပဲ။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေတာ္ၿပီ အိပ္ေတာ့မွ ၾကာရင္ ကိုယ္အသံုးမက်တာေတြ အကုန္ေတြးမိရင္ စိတ္က်ေရာဂါ ၀င္လာႏုိင္တယ္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-9061035848632711637?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-41978849932666037652009-01-02T10:17:00.000+08:002009-03-02T00:14:21.744+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 0, 102);" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CKOKOEI%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:78%;" ><o:smarttagtype namespaceuri="urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" name="PlaceName"></o:smarttagtype><o:smarttagtype namespaceuri="urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" name="place"></o:smarttagtype></span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if !mso]><object classid="clsid:38481807-CA0E-42D2-BF39-B33AF135CC4D" id="ieooui"></object> <style> st1\:*{behavior:url(#ieooui) } </style> <![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" >တႏွစ္ကူးၿပီတဲ့။ ဘာလုိလို ညာလိုလိုနဲ႔ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးျပန္ပါေရာလား။ နယူးရီးယားေတြ ဘာေတြ ေပ်ာ္တတ္တဲ့သူလည္း မဟုတ္ေတာ့ ဒီလိုပါပဲ။ အိမ္ကလူကေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကမ္းေျခသြားအိပ္ၾကမလား ေမးေသးတယ္။ အိပ္ခ်င္ပါဘူးကြယ္။ ေက်ာအေအးပတ္မွာ ေၾကာက္ပါတယ္။ မအိပ္ခင္ ေျခေဆးခ်င္တဲ့ စိတၱဇနဲ႔ တညလံုး ဒုကၡမ်ားေနပါ့မယ္။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-size:78%;"> <br /> <br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" >Countdown Party တဲ့ <st1:place st="on"><st1:placename st="on">Marina</st1:placename> <st1:placename st="on">Bay</st1:placename></st1:place> မွာတဲ့။ ေတာသူမဆိုေတာ့ လူေတြ ရုန္းရုန္းနဲ႔ ၾကားမွာ မေပ်ာ္တတ္ပါဘူးကြယ္။ တခါ စတိတ္ရွိဴးသြားၾကည့္သလို ပဲြမစခင္ကေတာ့ ေပ်ာ္လုိ႔ ပဲြလည္းစလို႔ လူေတြ ခုန္ၾကေပါက္ၾက ေအာ္ၾကဟစ္ၾကေရာ စိတ္ထဲ ခုေနမ်ားေသရင္ ငါေတာ့ ငရဲျပည္ဒါရုိက္ပဲလို႔ မဆီမဆုိင္ေတြးမိၿပီး ေၾကာက္လုိက္ရတဲ့ အေၾကာက္ ရြတ္လုိက္ရတဲ့ ဘုရားစာ။ ေတာ္ပါၿပီကြယ္ ပိုက္ဆံလည္းကုန္ေသး ။ <br /> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-size:78%;"> <br /> <br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" >ေအာခ်က္မွာ သိပ္လွတာပဲ တဲ့ ဓာတ္ပံုသြားရိုက္ၾကမလား တိုးခ်င္ပါဘူးကြယ္ လူေတြၾကားထဲ။ တျမန္ႏွစ္က သြားမိလို႔ <span style=""> </span>ဒုကၡမ်ားတာမ်ား မေမ့ႏုိင္ေသးပါဘူး။ အသက္ေလး ၀၀ ရွဴရဖို႔အေရး အရပ္ကပုေတာ့ လူအုပ္ထဲ ေျခဖ်ားလည္း ေထာက္ရေသး ဘယ္ေတာ့မ်ား ဒီလူေရစီးေၾကာင္း ထဲကထြက္ရပါ့မယ့္အေရး ေမွ်ာ္လုိက္ရတဲ့ အေမွ်ာ္။ <br /> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-size:78%;"> <br /> <br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" >နယူးရီးယားကို<span style=""> </span>ဘာလုပ္မွာလဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးေတာ့ မႏွစ္ကေတာ့ တို႔လင္မယား တရားနာ တရားမွတ္ရင္း ေနာက္ႏွစ္ထဲကို ကူးတယ္ ေျပာေတာ့ နင္လုိ မိန္းမနဲ႔ အေရာကိုမ၀င္ အဖက္ကိုမလုပ္ အေပါင္းအသင္းကို မျဖစ္ခ်င္ဘူးတဲ့။ နင့္ကိုယ္နင္ အသက္၉၂မ်ား မွတ္ေနလားတဲ့။ သူေျပာေတာ့မွ ကိုယ့္ေယာက္်ားကိုယ္လည္း ေမးၾကည့္ရေသးတယ္။ ခုုလိုမ်ိဴး ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ ေနရတာ စိတ္မ်ားညစ္သလားလုိ႔ပါ။ သူကေတာ့ ရပါတယ္လုိ႔ ေျပာရွာပါတယ္။ <br /> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-size:78%;"> <br /> <br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" >အိမ္ကလူက အိမ္ေထာင္မက်ခင္က အိမ္မွာညအိပ္ရံုေလာက္ အိမ္ျပန္တဲ့သူ။ ကိုယ္က ရံုးကို လမ္းေလွ်ာက္သြားလို႔ ရေနေတာ့ ပိတ္ရက္မ်ားအျပင္မသြားျဖစ္လြန္းလို႔ ကားကဒ္ပါ ေပ်ာက္ေနတတ္တဲ့သူ။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက စကားနာထုိး မိန္းမရလို႔ သူတို႔နဲ႔ အရင္လုိ ပနစူလာမွာ မဆံုျဖစ္ေတာ့သလားေပါ့။ ကိုယ့္ဘက္ကက်ေတာ့လည္း သူနဲ႔ယူမွ သူ႔လူမွဴေရး ကိုယ့္လူမွဴေရး သူ႔အေပါင္းအသင္း ကိုယ့္အေပါင္းအသင္း သြားလုိက္ရတာ ႏွမ္းႏွမ္းေတာက္ပဲ ထင္မိတာ။ တစ္ေယာက္ကေန ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္လာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ခ်ည္း ေနလို႔မျဖစ္တာလည္း သေဘာေပါက္ပါရဲ့။ ကိုယ့္ဘက္ကေန အမ်ားၾကီး လုိက္ေလ်ာညီေတြ ျပင္ယူလိုက္ရတာေတြလည္း ရိွေၾကာင္း ဆင္ေျခတက္ခ်င္ေပမယ့္ သူ႔ဘက္ကလည္း ဘာမ်ား ရိွဦးမလဲ မသိ။ ေတာ္ၾကာ အဘြားၾကီးနဲ႔ ယူထားရသလား ထင္ရင္ေတာ့ ဒြတ္ခပါပဲကြယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" > <br /> <br /><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-4197884993266603765?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-87736283354973315142008-09-28T00:37:00.000+08:002009-03-02T00:18:10.213+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(51, 0, 51);" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CKOKOEI%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 19.2pt; color: rgb(51, 0, 51);"><span style="font-size:78%;"><span lang="EN" style="font-family:Zawgyi-One;">ခုလက္ရိွ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ၊ အားလံုး ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ တရားမမွ်တမွူေတြ၊ မျဖစ္သင့္တာေတြ၊ မၾကားရဲ မယံုရဲ လက္မခံႏုိင္တဲ့ အျဖစ္ဆိုးေတြေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ပဲ ေျခာက္ျခားမိတယ္။ ငါတို႔မွာ လြတ္လမ္းမရိွေတာ့ဘူးလား။ ဒီလုိပဲ တသက္လံုး လူတန္းမေစ့တဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႔ပဲ ေနသြားၾကရမွာ အျမဲတမ္း ဒီလုိပဲ အႏွိမ္ခံ အေစာ္ကားခံ အဖိႏွိပ္ခံေနရေတာ့မွာလား ငါတို႔ရဲ့ မ်ိဴးဆက္သစ္ေတြ ဘယ္လုိထားခဲ့ရမွာလဲ သူတို႔ေတြ ဘယ္လုိဆက္အသက္ရွင္ၾကရမွာလဲ ငါတို႔လုိပဲလား ငါတို႔ထက္ဆိုးမယ့္ ဘ၀ေတြနဲ႔လားလုိ႔ ေတြးမိတယ္။ <br /> <br />စိတ္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္တယ္။ ဘယ္လုိလုပ္မွ ဒီဘ၀ၾကီးက လြတ္ရမလဲ။ ငါတို႔ေတြကံေတြ ႏွစ္လရွည္မ်ား ဒီေလာက္ပဲ ဆိုးသလား။ ကံဆုိးတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ငါတို႔ ကံေတြ ညံ့လြန္းလို႔သာ ဒီဘီလူး သရဲေတြ အႏိုင္က်င့္တာ ခံရတာပဲ။ ဒီေလာက္ကံဆုိးရေအာင္ ဘယ္လုိ အကုသိုလ္ အမွဳမ်ိဳးေတြ ျပဳမိၾကလို႔လဲ။ ငါတို႔ ျပဳတဲ့ အကုသိုလ္ထက္ သူတုိ႔ျပဳတဲ့ အကုသိုလ္က ပိုမမ်ားေပဘူးလား။ <br /> <br />ဒါေပမယ့္ သူတို႔သံသရာကို ငါတို႔မစဥ္းစားနဲ႔ေတာ့။ ေဒ၀ဒတ္ေတာင္မွ ျမတ္စြာဘုရားကို ျပစ္မွားေစာ္ကားတာ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ႔ရဲ့ </span><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;" lang="EN">ကံအရိွန္ မကုန္ေသးခင္အထိ</span></b><span lang="EN" style="font-family:Zawgyi-One;"> သူမိုက္ဇာတ္ခင္းလုိ႔ ရေနခဲ့တယ္။ တပည့္လက္သားေမြးလုိ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ မိုက္ရိုင္းခြင့္ ရခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေတာင္ သူဖက္ျပိဳင္ခ်င္သူဟာ အႏိွဳင္းမဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတခုက သူျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကေတာ့ အေဟာသိကံ ျဖစ္မသြားပါဘူး။ သူ႔ကို အ၀ီစိထိ ဆဲြခ်ပါတယ္။ ေဒ၀ဒတ္ မ်ိဴးဆက္သစ္ေတြ အတြက္လည္း အကုသိုလ္အမွဴဟာ ဒီအတိုင္းမေနပါဘူး။ အက်ိဴးေပးပါလိမ့္မယ္။ သူူ႔အကုသိုလ္နဲ႔ သူသြားမယ့္ ကိစၥကို ငါတို႔က ၾကားထဲက အကုသိုလ္ အငွား၀င္ယူေနၾကသလိုမ်ား ျဖစ္ေနၾကမလား။ <br /> <br />မေကာင္းတာ လုပ္တဲ့သူေတြက ဘာလုိ႔ ဒီေလာက္ ကံေကာင္းေနၾကေသးတာလဲ။ မိရိုးဖလာ <em><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶ</span></em>ဘာသာ၀င္ပဲ ျဖစ္ေစဦးေတာ့ ငါတုိ႔ဟာ ကံငါးပါးကို အလံုးစံု မလံုျခံဳသည့္တုိင္ေအာင္ အကုသုိလ္ကို ေၾကာက္တဲ့စိတ္ ကုသိုလ္ကို ျပဳလုိတဲ့စိတ္ နဲ႔ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ရမ္းရမ္းကားကားေတာ့ မလြန္က်ဴးခဲ့ ၾကပါဘူး။ ငါတုိ႔ကံေတြ ဒီလုိညံ့ရတာဟာ ငါတုိ႔သီလေတြမ်ား တအားညိဳးႏြမ္းေနလို႔လား။ ငါတုိ႔ကံေတြ ပိုေကာင္းလာေအာင္ ငါတို႔ ကံေတြ ျပန္ဆယ္ဖုိ႔ လုိမယ္ထင္တယ္။ ငါတို႔ လူမ်ိဴးေတြ ႏွစ္လံုး သံုးလံုး ေဘာလံုး ခ်ဲထီနဲ႔ အာရံုမ်ားမေနပဲ ကိုယ့္သီလေတြ ပိုျဖဳစင္ေအာင္ ကုသိုလ္ဓာတ္ေတြ ပိုမ်ားေအာင္ ၾကိဳးစားၿပီး ကုသိုလ္တရားခံတပ္နဲ႔ပဲ မိစာၦေတြ မတရား၀ါဒီေတြရဲ့ ဖိႏွိပ္ခံ ဘ၀ကေန လြတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႔လည္း လုိမယ္ ထင္တယ္။ တျခားနည္းေတြၾကိဳးစားတာအျပင္ ငါတို႔ရဲ့ ကိုယ္တြင္း ကုသိုလ္စြမ္းအားကို လည္း ျမွင့္တင္ဖို႔ေတာ့ လိုမယ္ထင္တယ္။ တျခားဘယ္သူကမွ မကူႏုိင္ မကယ္ႏုိင္ပဲ စင္းစင္းခံေနၾကရတဲ့ ဘ၀မွာ ကိုယ့္ကံကို ကိုယ္ျပင္ၾကဖို႔လည္း ငါတို႔အေရးတၾကီးလုပ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 51);" class="MsoNormal"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8773628335497331514?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-82906344760704971632008-06-28T15:17:00.000+08:002009-03-02T00:22:17.605+08:00<span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:78%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနမေကာင္းတဲ့ အလုပ္အားရက္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Game လည္းမကစားႏုိင္ေအာင္ ေခါင္းကိုက္ေနတဲ့ အလုပ္အားရက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အျမင္ကပ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ က်န္းမာေရး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တနလၤာကေန ေသာၾကာက်ေတာ့ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ က်န္းမာေနၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရံုးပိတ္ရက္က်ကာမွ လာျဖစ္ေနတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘာမွလည္း ထမလုပ္ခ်င္ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Game လည္းမကစားခ်င္ေတာ့ဘူး </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အိမ္မွာဆို အေမက ငါးရ့ံဆံျပဳတ္တုိက္မယ္ ထင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနမေကာင္းျဖစ္တုိင္း မုန္႔ဟင္းခါးပဲ စားခ်င္တတ္တဲ့ သမီးကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေမက မုန္႔ဖတ္ကို မစားေစခ်င္လို႔ ငါးရံ့ဆံျပဳတ္လုပ္တုိက္တတ္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါးရံ့ဆံျပဳတ္ မေသာက္ရတာလည္း ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ၾကာေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သံုးပါတ္ေလာက္ ခြင့္ရလုိ႔ ရန္ကုန္ကို ျပန္တုန္းကလည္း </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စားခ်င္တာေတြ မ်ားေနလုိ႔ မစားခဲ့ရ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခုမွစားခ်င္လုိက္တာ စီးတီးေဟာလ္က ၀ယ္ခ်က္ဖို႔လည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါးေတြစားဖို႔ကို စိတ္မသန္႔ ငါးစားခါနီးတိုင္း မ်က္ေစ့ထဲ ျမင္ေယာင္လာတဲ့ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပံုေတြေၾကာင့္ ေနာက္တြန္႔တြန္႔ သြားတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက တစ္ပါတ္မွာ ခုႏွစ္ရက္ မုန္႔ဟင္းခါးစားေနက် ကေန</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒီေရာက္မွ လံုး၀မၾကိဳက္တဲ့ ေခါက္ဆဲြျပဳတ္ကို စားတာေတာင္ အက်င့္ရေနၿပီပဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါးရံ့ဆံျပဳတ္ မေသာက္ရတာေလာက္ေတာ့ စာဖဲြ႔မေနနဲ႔ေတာ့။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဗုိက္တအားဆာလာရင္ ၾကာဇံသို႔မဟုတ္ ေခါက္ဆဲြတစ္ခုခု သြားျပဳတ္စားလုိက္ေပါ့။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">က်န္းမာေရးနဲ႔ သင့္ေတာ္တာ မသင့္ေတာ္တာလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သိပ္စဥ္းစားမေနပါနဲ႔ ဆံပင္ေတြပိုျဖဴလာမယ္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စလံုးေရာက္မွေတာ့ စလံုးလုိက်င့္ေပါ့ ေပ်ာ္တာေတြ မေပ်ာ္တာေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အိမ္လြမ္းတာေတြ မလြမ္းတာေတြ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒါက ကိုယ္လိုလုိခ်င္ခ်င္ ဖန္တီးထားတဲ့ ဘ၀ပဲမဟုတ္လား </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခုေန ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေလဆိုလည္း ျပန္မွ အငတ္မခံႏုိင္ပဲ မဟုတ္လား။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိုးလင္းရင္ လူကိုလူကို ဆက္ဆံမခံရတဲ့ ငါးပိသိပ္ငါးခ်ဥ္သိပ္ Busကားၾကီးကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တိုးက်ိပ္စီးၿပီး ရံုးမွမတက္ခ်င္ပဲ မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္ပါတ္မွာ ငါးရက္ခဲြေလာက္ အေမွာင္ထဲမွာ မေနခ်င္ပဲ မဟုတ္လား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အင္တာနက္သံုးဖုိ႔အေရးကို ေကာ္နတ္ရွင္ ေကာင္းေကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မေကာင္းေကာင္း သံုးရရ မသံုးရရ ပိုက္ဆံေပးၿပီး လံုး၀ Privacy မရိွတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အျမဲတမ္း Watching လုပ္ေနတဲ့ Big Brother ၾကီးေတြ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လက္ေအာက္က ဆိုင္ေလးေတြမွာ တိုးက်ိပ္ထိုင္မေစာင့္ခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္ပါတ္ခုႏွစ္ရက္အလုပ္လုပ္ၿပီး လတစ္၀က္စာေတာင္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မေလာက္လုိ႔ စိတ္မညစ္ခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိဘဘိုးဘြား ေဆးဖိုး၀ါးခ အတြက္ေတာင္ ရင္ေမာေနရတဲ့ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အျဖစ္မ်ိဴး မၾကံဳခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လူတန္းမေစ့တေစ့ ၀တ္ဖို႔ ေနတိုင္း ထမင္းနဲ႔ဟင္း စားဖို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနထုိင္မေကာင္းျဖစ္ရင္ ဆရာ၀န္အစစ္ဆီမွာ ေဆးကုသမွဴခံယူဖုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရတဲ့လစာေလးထဲက အိမ္စရိတ္ဖယ္ၿပီး သြားဖို႔လာဖို႔လမ္းစရိတ္ေလာက္ငဖို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သမာအာဇီ၀ အလုပ္နဲ႔ ေရွ႔ဆက္ဖို႔ ျဖစ္ပါေတာ့မလားလို႔ ရင္မေမာခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အတြင္းစည္းထဲ ၀င္ဖို႔ သံသရာအတြက္ ေၾကာက္တယ္မဟုတ္လား။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိဘႏွစ္ပါးကို အသက္အရြယ္ေထာက္လာကာမွ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကို္ယ္လုပ္ေကၽြးရမယ့္ အလွည့္က်မွ ပိုက္ဆံအတြက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပူပင္ေသာက မေရာက္ေစခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ္ေဆြမ်ိဴး သားခ်င္း ဒုကၡျဖစ္လုိ႔မွ မ်က္နွာလဲႊမေနခ်င္ဘူး မဟုတ္လား။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ္လူလားေျမာက္ကာမွ ကိုယ္ေက်ရမယ့္ တာ၀န္ေတြ ေက်ခ်င္တယ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မဟုတ္လား ကိုယ့္အိမ္မဟုတ္လည္း ေနလိုက္ေပါ့ကြယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကို္ယ့္ေျမမဟုတ္လည္း ေနလိုက္ေပါ့ကြယ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ့္တိုင္းျပည္အတြက္ မဟုတ္လည္း မတန္၏ တန္၏လခနဲ႔လည္း </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လုပ္လုိက္ေပါ့ကြယ္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ့္ေနာက္မွာ ကိုယ့္ထက္ဆိုးတဲ့ ဘ၀ေတြရိွေသးတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အနည္းဆံုး အိေျႏၵသိကၡာ ကိုအထိပါးမခံရဘူးကြယ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ အျမတ္တႏိုးေစာင့္ထိန္းရမယ့္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အရာတစ္ခုကို ကိုယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေသးတယ္ကြယ္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အိမ္အျပင္မွာ လံုျခံဳလည္း အိမ္ထဲက ႏွင္းက်ေနလုိ႔ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ့္မိသားစုအတြက္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ထုိးေကၽြးလုိက္ရသူေတြကို </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေတြ႔ရင္ မ်က္ရည္က်ကြယ္ သူတို႔ အတြက္ ရင္နာလုိက္ကြယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အဲဒါေတြကို ဖန္တီးသူေတြကို က်ိန္ဆဲကြယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ၿပီးရင္ အသံုးမက်တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း က်ိန္ဆဲကြယ္</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8290634476070497163?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-22963464552720702442008-05-08T00:02:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.441+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >နာဂစ္ရယ္ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြကို သတ္ရံုတင္ မလုပ္ပါနဲ႔။ </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >တကယ္လုပ္ရမွာက ဟုိအရူးၾကီးေတြကို သူတို႔ ကုတ္ကပ္ဖက္တြယ္ </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >ထားတဲ့ေနရာေတြက ဆဲြခ်သြားစမ္းပါ။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >ငါဘာလို႔က်ိန္တာလဲ။ က်ိန္တာ သိပ္အကုသုိလ္မ်ားတဲ့ကိစၥ။ ဒါေပမယ့္ ငါက်ိန္တယ္။ </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >ရူးလြန္းတဲ့ အတၱဆန္လြန္းတဲ့ ေၾကာင္လြန္းတဲ့ က်ပ္မျပည့္တဲ့ သရဲေဘာေၾကာင္တဲ့ ေပကုပ္ကုပ္ရုပ္ေတြနဲ႔ ေခါင္းမာတဲ့ ငေတမာၾကီးေတြကို ငါက်ိန္တယ္။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >ဒီဆိုး၀ါးတဲ့ အျဖစ္ဆိုးၾကီးကို အျဖစ္ခံတဲ့ တာ၀န္မဲ့ၾကီးေတြကို ငါလိွဳက္လိွဳက္လဲလဲ မုန္းလြန္းလို႔ ငါက်ိန္တယ္။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >သူ႔အကုသုိလ္နဲ႔ သူသြားလိမ့္မေပ့ါလို႔ ငါစိတ္မေျဖႏုိင္ေတာ့ဘူး။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:zawgyi-one;font-size:100%;" >ငါသိပ္မုန္းတယ္။ သိပ္ရံြတယ္။ မတရားေသရတဲ့ လူေတြ အကုန္လံုးရဲ့ အသက္ေၾကြးေတြကို ဒီအရုးၾကီးေတြ ေသတာနဲ႔ တစ္သံသရာလံုးဆပ္ဖို႔ နာဂစ္မုန္တိုင္းၾကီးရယ္ တကယ္သတ္ရမယ့္လူေတြကို သူတို႔ျပဳတ္က်မွာ သိ္ပ္ေၾကာက္ေနတဲ့ ေနရာက ဆဲြခ်သတ္ေပးပါ။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-2296346455272070244?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-71988260384866601702008-02-25T20:35:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.492+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#ffffff;">မႏၱေလး မီးေလာင္တဲ့ သီတင္းကို ၾကားရ ျမင္ရတာ အရမ္း၀မ္းနည္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ MICT မီးေလာင္တာကို ပိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဖီးနစ္ငွက္လို မႏၱေလး ျမန္ျမန္ ျပန္နာလန္ထူပါေစ။ အိုင္တီေလာကအတြက္ အနည္းနဲ႔ အမ်ားေတာ့ ထိခိုက္ ဆံုးရွံဴးမွူေတြ ရိွမွာပဲ။ လူျပိန္းေတြးနဲ႔ ေလွ်ာက္စဥ္းစားတာေတာင္ သံသယေတြနဲ႔ စိတ္ထဲ အေတာ္နာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ မႏၱေလးဟာ ဖီးနစ္ ငွက္ပါ ။ ပစၥည္းဥစၥာ ဆံုးရွံးသူေတြေရာ ျပန္မရႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္ ဆံုးရံွူးသူေတြေရာ အတြက္ လွိဴက္လွိဴက္လဲလဲ ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းပါတယ္။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7198826038486660170?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-73892898971171439222007-09-26T19:08:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.485+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#ffffff;">ဒီေန႔ ဟာ သိပ္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ေန႔ပါ။ ေသြးေျမမက်ပဲ ဒီလိုအရုပ္ဆိုးတဲ့သတင္းေတြ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ သတင္းေတြ မၾကားရပဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ ေျဖရွင္းႏုိင္ပါေစေတာ့လုိ႔ ဆုေတာင္းေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးခံရတဲ့ေန႔ပါ။ လူတစ္စုအတြက္ ကိုယ့္ေသြးသားခ်င္း ဇာတ္တူသား ျပန္သတ ္အၾကမ္းဖက္ခံၾကရတာမ်ိဴး ျဖစ္မလာေတာ့ပါဘူးလို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ စစ္သားလည္း တို႔ျမန္မာပဲ ျပည္သူ႔ရဲလည္း တုိ႔ျမန္မာပဲ။ အခ်င္းခ်င္းမုန္းတိီးေနလို႔ ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳး ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ထပ္မျဖစ္ေလာက္ေတာ့ပါဘူးလုိ႔ ဒီေန႔မနက္ထိ ယံုၾကည္တုန္းပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္တဲ့ အခြင့္အလမ္းအခ်ိန္အခါပါလဲ။ သံဃာကို မထိပါး မေစာ္ကားခ်င္လို႔ ဘုရားသားေတာ္ေတြမို႔ လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ ၿငိ္မ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရွင္းလုိက္ၾကမယ္။ အခ်င္းခ်င္း အမုန္းေတြ အာဃာတေတြ ဖယ္လို႔ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထုိက္တာေတြကို ကိုယ့္တုိင္းျပည္အတြက္ ညိွႏိွဴင္း ေဆာင္ရြက္ ၾကရမယ့္ အခ်ိန္ပါ။ သိပ္ပဲစိတ္ကူးယဥ္တတ္လို႔လား ကၽြန္မကေတာ့ ခုလက္ရွိအေျခအေနကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရွင္းၿပီးလို႔ ကိုယ့္တုိင္းျပည္ကို ထူေထာင္ၾကရေတာ့မယ္။ ေနာက္က်ေနတာေတြကို အမီလိုက္လို႔ ၾကိဳးစားၾကရေတာ့မယ္။ စစ္သားရယ္ ရဲသားရယ္ ၾကံ့ဖံြ႔ရယ္ စြမ္းအားရွင္ရယ္ မရွိဘူး။ ငါတုိ႔အားလံုး ျပည္သူပဲ အခ်င္းခ်င္းမုန္းတီးေနမယ့္အစား စည္းလံုးၾကမယ္ ႏုိင္ငံကို တည္ေထာင္ႏိုင္ေတာ့မယ္။ ႏုိင္ငံအတြက္အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ အမ်ားၾကီး ျပည္ပမွာ သူမ်ားတုိင္းျပည္ တိုးတက္သထက္ တုိးတက္ ေအာင္ လုပ္အားေတြ ဥာဏ္အားေတြ အမ်ားၾကီး ဆံုးရွံဴးေနပါတယ္။ သူမ်ားတုိင္းျပည္တုိးတက္ေရး ကၽြန္ခံေနမယ့္ အစား ဆင္းရဲပါေစ။ ကိုယ့္တုိင္းျပည္ျပန္ၾကမယ္။ ငါတို႔မ်ိဳးဆက္မွာ အမီမလိုက္ႏုိင္ေသးရင္ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေပါ့ ငါတုိ႔ ဆင္းရဲရုန္းကန္ တည္ေဆာက္ရပါေစ။ ငါတို႔သားသမီးေျမးျမစ္ေတြက် သူမ်ားနဲ႔တူတူ လူတန္းေစ့ရင္ ေတာ္ၿပီေပါ့။ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္လုိက္တာ ရူးလို႔ပါပဲ။ ဒီေန႔ေတာ့ ေန႔ခင္းထဲက busေပၚက သတင္းေတြၾကည့္ရင္း၊ အင္တာနက္ကသတင္းေတြဖတ္ရင္း မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ့္ေမာင္ႏွမထဲမွာ ကိုယ့္မိသားစုထဲမွာ လူဆိုးလူရမ္းကား တစ္ေယာက္ရွိၿပီး ကိုယ့္မိသားစုကို အရွက္တကဲြ အက်ိဴးနည္း ရက္ရက္စက္စက္ ရိုင္းရိုင္းျပျပ ရမ္းရမ္းကားကား ေသြးသားအခ်င္းခ်င္း မညွာမတာလုပ္ရက္ေလျခင္းလုိ႔ ယူၾကံဳးမရျဖစ္မိပါတယ္။ ေဒါသထြက္တာထက္ကို အ့ံၾသပါတယ္။ ၀မ္းနည္းပါတယ္။ ရွက္လည္းရွက္ပါတယ္။ ဒီအျဖစ္မ်ိဴး ထပ္မၾကားရ မျမင္ရပါေစနဲ႔ လို႔ လိွဴက္လွိဴက္လဲလဲ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7389289897117143922?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-89728557906121465512007-09-23T20:12:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.480+08:00<div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ၊</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္းကင္းရွင္းၾကပါေစ။</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္းကင္းရွင္းၾကပါေစ။</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#ffffff;"><strong>ဆင္းရဲလုိျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;color:#ffffff;">တုိ႔ေမတၱာစြမ္း ကမၻာလႊမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8972855790612146551?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-15247312118878491922007-09-23T00:28:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.473+08:00<a title="Sending Loving-Kindness.MP3" href="http://www.fileden.com/files/2006/10/19/300504/U4%20Computer%20Group.%20-%20Metta%201of2.MP3">Sending Loving-kindness.MP3 </a><br /><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အဟံ အေ၀ေရာေဟာမိ။<br />အဗ်ာပေဇၨာ ေဟာမိ။<br />အနီေဃာေဟာမိ၊<br />သုခီအတၱာနံ ပရိဟရာမိ။ </span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;"><br /><span style="color:#ffffff;">မာတာပိတု အာစရိယာ၊<br />ဥာတ မိတၱ သမူဟာ။<br />အေ၀ရာ ေဟာႏၱဳ၊<br />အဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၱဳ၊<br />အနီဃာေဟာႏၱဳ၊<br />သုခီ အတၱာနံ ပရိဟရႏၱဳ။<br /><br />အာရကၡ ေဒ၀တာ၊<br />ဘုမၼဌေဒ၀တာ၊<br />ရုကၡဌေဒ၀တာ၊<br />အာကာသဌေဒ၀တာ၊<br />အေ၀ရာေဟာႏၱဳ၊<br />အဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၱဳ၊<br />အနီဃာ ေဟာႏၱဳ၊<br />သုခီ အတၱာနံ ပရိဟရႏၱဳ။<br /><br />သေဗၺသတၱာ၊ သေဗၺပါဏာ၊<br />သေဗၺဘူတာ၊ သေဗၺပုဂ္ဂလာ<br />သေဗၺအတၱဘာ၀ ပရိယာပႏၵာ။<br /><br />သဗၺာ ဣတၳိေယာ၊ သေဗၺပုရိသာ၊<br />သေဗၺအရိယာ၊ သေဗၺ အနရိယာ၊<br />သေဗၺေဒ၀ါ၊ သေဗၺ မႏုသာ၊<br />သေဗၺ ၀ိနိပါတိကာ။<br /><br />အေ၀ရာ ေဟာႏၱဳ၊<br />အဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၱဳ၊<br />အနီဃာ ေဟာႏၱဳ၊<br />သုခီ အတၱာနံ ပရိဟရႏၱဳ။ </span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;"></span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ပုရတိၱမာယ ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ပစၧိမာယ ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဥတၱရာယ ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဒဏၡိာယ ဒိသာယ၊</span><br /></span><span style="color:#ffffff;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ပုရတိၱမာယ အႏု ဒိသာယ၊<br />ပစၧိမာယ အႏု ဒိသာယ၊<br />ဥတၱရာယ အႏု ဒိသာယ၊<br />ဒဏၡိာယ အႏု ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေဟဌိမာယ ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဥပရိမာယ ဒိသာယ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဥဒၵံ ယာ၀ ဘ၀ဂ္ဂါစ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အေဓာ ယာ၀ အ၀ီစိေတာ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">သမႏၱာ စကၠ၀ါေဠသု၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေယ သတၱာ ပထ၀ီစရာ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အဗ်ာပဇၨာ နိေ၀ရာစ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">နိဒၵဳကၡာစာ ႏုပဒၵ၀ါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;"></span><br /></span><span style="color:#ffffff;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဥဒၵံ ယာ၀ ဘ၀ဂ္ဂါစ၊<br />အေဓာ ယာ၀ အ၀ီစိေတာ။<br />သမႏၱာ စကၠ၀ါေဠသု၊<br />ေယ သတၱာ ဥဒေကစရာ။<br />အဗ်ာပဇၨာ နိေ၀ရာစ၊<br />နိဒၵဳကၡာစာ ႏုပဒၵ၀ါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;"></span><br /></span><span style="color:#ffffff;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဥဒၵံ ယာ၀ ဘ၀ဂ္ဂါစ၊<br />အေဓာ ယာ၀ အ၀ီစိေတာ။<br />သမႏၱာ စကၠ၀ါေဠသု၊<br />ေယ သတၱာ အာကာေသစရာ။<br />အဗ်ာပဇၨာ နိေ၀ရာစ၊<br />နိဒၵဳကၡာစာ ႏုပဒၵ၀ါ။</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-1524731211887849192?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-50022591061592894362007-09-09T15:25:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.466+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">ဖတ္လုိက္ရတဲ့ သတင္းစာ ေလွ်ာက္လုိက္ရတဲ့ အလုပ္ ေျဖလုိက္ရတဲ့ အင္တာဗ်ဴး ေစာင့္လုိက္ရတဲ့ S-pass approval။ ေဟာရပါၿပီခင္ဗ်ာ S-pass။ အလုပ္သစ္လုိခ်င္လုိ႔ေလ ထြန္႔ထြန္႔လူး နန္႔နန္႔တက္။ ဆပ္စလူးကို နတ္ပူးသလုိမ်ိဳးကို လုိခ်င္ခဲ့တာ။ အရင္အလုပ္မွာက လစာမွန္မွန္ရဖို႔ အေရးေလးေတာင္ ခက္ေနလို႔ အလုပ္သစ္ရွာရေပမယ့္ တရံုးလံုး တစ္ေယာက္တည္းမို႔ ဆူမယ့္ပူမယ့္သူလည္းမရွိ ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ေန ကိုယ့္သေဘာပဲ။ ရံုးသြားခ်င္တဲ့ အခ်ိန္သြား။ ေန႔လည္စာ စားခ်င္တ့ဲအခ်ိန္ ထြက္စား။ ျပန္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ျပန္။ ဖုန္းေျပာခ်င္ေျပာ ဂိမ္းေဆာ့ခ်င္ေဆာ့။ လစာရဖို႔ အသည္းအသန္လုိက္ေတာင္းရတာေလးက လဲြရင္ အေတာ္ကိုပဲ အေနေခ်ာင္ပါတယ္။ အခုအလုပ္မ်ားက်ေတာ့ မနက္ကေန ညေနnon-stop လုပ္ေနတာေတာင္မွ မေက်နပ္ေသးဘူး။ စီနီယာစလံုးမကလည္း စိတ္ပုပ္လုိက္တာ လြန္ပါေရာ။ သူတို႔ တရုတ္အခ်င္းခ်င္း သူေဌးကို အတို႔အေထာင္လုပ္လုိက္တာလည္း လြန္ပါေရာကြယ္။ လုပ္လုိက္ရလည္း မတရား အေျပာခံလိုက္ရတာလည္း မတရားပါပဲ။ စိတ္ဓာတ္ေတြလည္းက် လူေရွ႔မွာ စိတ္တင္းထားၿပီး လူကြယ္ရင္ မ်က္ရည္လည္းက်။ အစာေရစာစားေသာက္ခ်င္စိတ္ေတာင္ မရွိဘူး။ ေန႔လည္lunch break ေလးေတာင္ ထမင္းစားခ်င္စိတ္ မရိွဘူး။ ၾကာရင္ေတာ့လံုးပါးပါးေတာ့မွာပါပဲကြယ္။ ရံုးပိတ္ရက္ေလးမ်ားေရာက္ေတာ့ ဒင္းမ်က္ႏွာ မျမင္ရေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ၀မ္းသာလုိက္တာ။ ခုတနဂၤေႏြညေန တနလၤာျပန္ေရာက္မယ့္ အခ်ိန္ တျဖည္းျဖည္းနီးနီးလာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ပူေလးေနေအာင္ကို အဲဒိလို ေမတၱာထားခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ၾကီးပါ။ ေျပာေသးတယ္။ သူ႔အရင္အလုပ္မွာ သူ႔တုိ႔account sectionက ျမန္မာေကာင္မေလးကို သူ႔သူေဌးက အခန္းသန႔္ရွင္းေရး အိမ္သာသန္႔ရွင္းေရးပါ စစ္ေဆးဖို႔ တာ၀န္ေပးထားတဲ့ အေၾကာင္းပါ ေျပာေသးတယ္။ ဘာသေဘာလည္းကြယ္ ရုိင္းစိုင္းလုိက္ ရင့္သီးလိုက္တာ။ စိတ္ထဲေထာင္းကနဲ ေဒါသျဖစ္တာနဲ႔။ အဲဒိသူေဌးကံေကာင္းေနလို႔ အဲဒိလုိ ၀န္ထမ္းမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔တာေပါ့။ တျခားသူသာဆုိ job scope ထဲမပါတဲ့ အလုပ္ခိုင္းမွဴနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းေတာင္ တရားစဲြခံရလိမ့္မေပါ့လုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားမို႔ ဒင္းေျပာသလိုခံၿပီး ေနမယ့္သူမ်ိဴးထင္ေနတယ္ ထင္ပါရဲ့။ ျပန္ေျပာေတာ့ စိတ္သက္သာပံုမရဘူး။ ဒါကိုလည္း ျငိမ္မခံႏုိင္ဘူးကြယ္။ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ ဒင္းမ်က္ႏွာပစ္ေပါက္ၿပီး အိမ္ထျပန္လာလိုက္ခ်င္တာလည္း ခဏခဏ။ ရိုင္းျပတင္စီးတာေတြကို မခံႏုိင္လုိ႔ ျပန္ေျပာမိရင္။ respect မရိွလို႔တဲ့။ စာရင္းသြင္းတုန္း Shortcut သံုးမိလို႔ စိတ္ေတြဘာေတြဆုိ္းေသးသတဲ့ကြယ္။ ဒီလုိkeyboard ကိုပဲသံုးလို႔လည္းရေၾကာင္း၊ mouse ကုိသံုးေနတာထက္ အခ်ိန္ကုန္သက္သာေၾကာင္း ရွင္းၿပတာကို ေဒါသျဖစ္သတဲ့ကြယ္။ ေၾသာ္ ဒုကၡ ဒုကၡ။ ၀ဋ္ရွိသေလသလား မသိပါဘူးကြယ္။ ေလာကဒီလုိ စိတ္ထားမ်ိဳးနဲ႔ သူလည္း လူလာျဖစ္ေနေသးတယ္။ သူဘယ္ေလာက္သိ တတ္ ေတာ္ေၾကာင္း မရွက္မေၾကာက္တမ္း ခ်ီးမႊမ္းခန္းဖြင့္လုိက္ရတာလည္း အေမာ သူမ်ားက်ေတာ့ ႏွိမ္ရနင္းရ ေျပာလုိက္ဆိုလိုက္ရတာလည္း အေမာ။ ေၾသာ္ခက္ပဲခက္ရခ်ည့္။ လူျဖစ္ရတဲ့ ဒုကၡေတြထဲမွာ ဒင္းလုိ မသူေတာ္နဲ႔ ယွဥ္တဲြေပါင္းေဖာ္ရျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတစ္ပါးမဟုတ္ပါလားေနာ္။ ခုေတာ့ ဘုရားစာကို နာနာရြတ္ ေဒါသေတြကို မ်ိဳမ်ိဳခ်။ အမိွဴက္ပံုနားက ျဖတ္ေလွ်ာက္တုန္း အပုပ္န့ံရတယ္ပဲ သေဘာထားၿပီး ၾကိဳးစားေနၾကည့္ရဦးမွာေပါ့ေလ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5002259106159289436?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-78534671485089726962007-08-24T22:05:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.461+08:00<a href="http://imageshack.us/"><img alt="Image Hosted by ImageShack.us" src="http://img186.imageshack.us/img186/2896/walkersxo2.png" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">သတင္းေတြဖတ္ၿပီး အေတာ္လည္း စိတ္ပူမိတယ္။ စိတ္လည္း မေကာင္းဘူး။ ငါတို႔ အားလံုးအတြက္ သူတို႔က အနစ္နာခံေနပါလား။ ဒုကၡသုကၡေရာက္ေနပါလား ေတြးမိရင္ အျပစ္ရိွခံစားခ်က္ၾကီး ခံစားရတယ္။ အားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မနာက်င္ မခံစားရေစခ်င္ဘူး။ အရင္တုန္းက အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳး ထပ္ၿပီး မခံစားၾကေစခ်င္ဘူး။ အားလံုးအတြက္ သိပ္စိတ္ပူတယ္။ လူအခ်င္းခ်င္း ႏိုင့္ထက္စိးနင္း အႏိုင္က်င့္ျခင္းကင္းရွင္းၾကပါေစ။ မိန္းမသားေတြကို လူမဆန္ဆက္ဆံၾကတဲ့ အျဖစ္ဆိုးအိပ္မက္ဆိုးၾကီးက ျမန္ျမန္လြတ္ပါရေစ။ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ။ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7853467148508972696?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-82128675513549627612007-06-28T10:38:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.454+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">အိမ္း သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ ေလွ်ာက္ဖတ္ရင္းနဲ႔ ျငိမ္ျငိမ္က မေနခ်င္ ေရးခ်င္သားခ်င္ ျဖစ္လာျပန္ေရာ။ ေရးမယ္ဟဲ့ ေရးမယ္ဟဲ့ ဆိုျပန္ေတာ့ ဘာေရးရမွန္းက မသိျပန္ဘူး။ ဟဲ ဟဲ ေရးခ်င္တာသာ ရိွတာ သူမ်ားေတြလို January Knowledge ကလည္း မရိွ။ ေန႔စဥ္ဘ၀ၾကီးကလည္း ၾကာေလၾကာေလ ပ်င္းစရာေကာင္းေလ ဒီအတိုင္းၿပီး ဒီအတိုင္းၾကီးပဲ ထပ္လည္ေနတဲ့ ဘ၀သံသရာၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့ ၾကာေလ အက်င့္ပ်က္ေလ ၾကာေလ အပ်င္းထူေလ၊ နဂိုက ငပ်င္းကေန ခုမွ ငပ်င္းၾကီးကို ျဖစ္ေနေရာ။ ဂိမ္းကစားမယ္ ေယာင္ေယာင္ေယာင္ေယာင္လုပ္မယ္ ခ်က္မယ္ စားမယ္ အိပ္မယ္။ အေနေခ်ာင္တဲ့ အလုပ္ကိုသြား ရသေလာက္ေလးယူ အလုပ္လည္း မၾကိဳးစားဘူး။ ၾကိဳးစားလည္း ဘာမွမထူး။ တစ္ရံုးလံုးလည္း တစ္ေယာက္တည္း။ သူေဌးကလည္း လစာေလးလာေပးဖို႔ေတာင္ မနည္း ပင့္ထားရတယ္။ အဲဒိေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ ငပ်င္းဂ်ီးရဲ့ ထံုးစံအတိုင္း ေခ်ာင္ခိုတာေပါ့။<br />လစာရမယ့္ရက္ပဲ အလုပ္ကို ေသခ်ာသြားခ်င္တယ္။ က်န္တဲ့ရက္က ေယာင္ေယာင္ ေယာင္ေယာင္။ ေရာက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္။ ေရာက္ၿပီး ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔မွာ ေက်ာက္ခ် အလုပ္ေတြၾကိဳးစား အဲေလ ဟုတ္ပါဘူး ဂိမ္းေတြကစား။ စင္ကာပူမွာ လာေနၿပီး ဒီေလာက္အေနေခ်ာင္တာ ငါတစ္ေကာင္တည္းကြလို႔ ဂုဏ္ေတာင္ယူရမလိုလို ဟ ဟ။ သူေဌးကလည္း ရံုးမွာ အေစာင့္ငွားထားေတာင္ ပိုက္ဆံအပိုကုန္ဦးမယ္ ဒီလို ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ကုိ ေခၚထိုင္ခိုင္းထားေတာ့ သူလည္းပဲ ေၾကြးရွင္ေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရ သက္သာတာေပါ့ ဆိုတဲ့သေဘာလားမသိ။ Image ပဲထားတဲ့ ဒီအလုပ္ကို သူလည္း စိတ္မ၀င္စား ကိုယ္လည္း စိတ္မ၀င္စား။<br />ဒါဆိုလည္း အလုပ္ေျပာင္းေပါ့။ ဒီလုိေနတာ လူလည္း စိတ္ဓာတ္ပ်က္စီး အခ်ိန္ေတြလည္း ႏွေမ်ာစရာ။ ဟုတ္ကဲ့ အလုပ္ကလည္း ရွာမရ။ ဘယ္ရမတုန္း ပညာက လက္မွတ္ပဲ ရိွတာကိုး။ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳက မရိွ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ စာရင္းကိုင္တဲ့ပညာကလည္း မတတ္။ ဆယ္တန္းေအာင္ကာစက တတ္ထားတဲ့ စာရင္းကိုင္ပုရြက္ဆိပ္ဒီပလုိမာေလးက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အသံုးမၿပဳေတာ့ MOM မွာ Pass ေလွ်ာက္လို႔ရရံုေလာက္ ရိွေတာ့တာ။<br />ဘာေလးျဖစ္ျဖစ္ စာအုပ္ျပန္လွန္ လူတကာေမးစတိုင္နဲ႔ ဒီေန႔ထိ အလုပ္လုပ္လာတာေပါ့။ ငါကြ။ ပညာကလည္း ဘဲြ႔တစ္ခုသာရထားေရာ ဘာမွလည္း မတတ္ ပထမႏွစ္ကေန ေနာက္ဆံုးႏွစ္ထိ ရြပ္ရြပ္ခၽြန္ခၽြန္ ေက်ာင္းေျပး၊ သူမ်ားက လက္မွတ္ခိုးထိုးေပးလုိက္ က်ဴတိုရီရယ္ေလး သြားခိုးခ်လိုက္ စာေမးပဲြနီးေတာ့ one subject, one night ႏွူန္းနဲ႔ ရွင္းလိုက္။ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ ေမးခြန္းေလးလိုက္လိုက္ ရမ္းမွန္းၾကက္ကန္းဆန္အိုးတိုးၿပီး ထင္ရာေတြ ေျဖလိုက္၊ ရတတ္သမွ်ေလး ခိုးခ်လိုက္ (ဒါေတာင္ မိန္းမေတြမ်ားတဲ့ ေက်ာင္းမို႔လို႔ ဘက္တူတဲ့လူေတြမ်ားရင္ လံုး၀ကို မက်က္ပဲ အကုန္open bookေျဖပစ္မွာ) ေအာ္တိုမစ္တစ္ ဘဲြ႔ရတတ္ေသာ တိုးတက္ေသာ ေခတ္္ၾကီးထဲမွာ စီးပြားေရးဘဲြ႔ဂ်ီးကို ၀တ္စံုဖိုးေတြ မိတ္ကပ္ဖိုးေတြ အကုန္ခံၿပီး ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာ (မွတ္ခ်က္ ။ အရွက္လည္း နည္းစြာ) ဆြတ္ခူးေအာင္ျမင္ၿပီးသကာလ လက္မွတ္ကို ေသခ်ာသိမ္း၊ ေသစာရွင္စာ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းေတာ္မဟာၾကီးမွာ ဆရာမဂ်ီးလုပ္ (ဟုတ္ေသာ္ရိွ မဟုတ္ေသာ္ရိွ၊ ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႔ ဖိန္႔ဖိန္႔ေပါ့) ဆိုေတာ့ စာရင္းကိုင္လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳက ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ ဘယ္ေလာက္ကၽြမ္းတယ္ မေမးပါနဲ႔ေတာ့။ ၾကြားသလို ျဖစ္မွာစိုးလို႔။<br />ေလးငါးႏွစ္ေလာက္ ရန္ကုန္မွာ ကေလးဗိုလ္လုပ္ အဲေလ ဆရာမလုပ္လာတာဆိုေတာ့ စင္ကာပူမွာ စာရင္းကိုင္အလုပ္ရလာေတာ့ ဇာတ္ထဲကလုိ ထြက္ထြက္ဆိုလို႔သာ ထြက္လာရ ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ ဘာေကာင္မွန္းမသိ ဆိုတာလုိ ျဖစ္ေနေရာ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ဇံဂါးမွာ အလုပ္လုပ္ေတာ့ကာ မိဘေတြကိုလည္း ဒဂၤါးကမ်ားမ်ားပို႔ႏုိင္ မိဘေတြကလည္း ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ၾကေတာ့ ကိုယ္လည္း ေခ်ာ္လဲေရာထုိင္ ဟဲဟဲ ဟဲဟဲနဲ႔ေပါ့ တကယ္ၾကီးက အူေၾကာင္က်ားနဲ႔။ ပညာအရည္အခ်င္းက လက္မွတ္ပဲရိွ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳက ႏိုး။ ပ်င္းကလည္းပ်င္းေသး။ တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းလည္း ဘာမွမလုပ္ ဒါနဲ႔မ်ား စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရေနေသးလို႔ အံ့ၾသၾကရင္လည္း ဒီသူေဌးနဲ႔ ဒီအလုပ္သမား ကြက္တိပဲမို႔ ရတာလုိ႔ ေျဖရမွာပဲ။ Post က Accounts Cum Admin Assistant ။ အလုပ္က General Pyartar။ စာရင္းကိုင္ အလုပ္သာေရေရရာရာ မလုပ္တတ္တာ ဒီစင္ကာပူေရာက္မွ Electrical Single Line Diagramတို႔ Layout Plan တို႔ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ဆဲြတာေပါ့။ ဘာေတြမွန္းေတာ့မသိဘူး။ ဆဲြေပးဆို ဟိုကေနဒီ ဒီကေနဟိုဆိုသလို ကူးဆဲြေပးလိုက္တာပဲ ဟဲ ဟဲ။ Senior လည္းမရိွ Junior လည္းမရိွ တစ္ေယာက္ထဲလားေမးေတာ့ ငါတစ္ေယာက္တည္းပါနဲ႔ ေန႔တိုင္း ရံုးမွာလာလာထိုင္ေနတာပါပဲ။ ဟဲ ဟဲ မိုက္တယ္ေနာ္။<br />Company ကလည္း အေၾကြးေတြထူလုိက္တာ ေန႔တို္္င္း အေၾကြးရွင္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေနရေတာ့တာပဲ။ ရန္ေတြ႔ခံလိုက္ ေတာင္းပန္လိုက္ လိမ္လိုက္ ေသခ်ာေပါက္ Bounced ျဖစ္မယ့္ အင္Cheque ေရးေပးလိုက္။ သူေဌးကလည္း မ်က္ႏွာေတာင္ တစ္လတစ္ခါ လစာလာလာေပးလို႔ ျမင္ဘူးရဆိုသလို အျပင္မွာသာ ထင္ရာလုပ္ေနေတာ့တာပဲ။ အေၾကြးမ်ား တရားရံုးက ေတာင္းမွေပးတယ္ ေအးေရာ။ ရံုးမွာ ဖုန္းထူးမယ့္လူ ရိွရံု။ ေလးငါးရွစ္ေယာက္ အိႏၵိယအျဖဴေကာင္ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ လုပ္ငန္းေလး မျဖစ္ညစ္က်ယ္ လည္ပတ္ေနရံု Image ေလးနဲ႔ ပစ္ထားတာပဲ။ အ့ံေရာ အံ့ေရာ။ လစာေလးထြက္လာလိုက္ ဖုန္းဘီလ္ေလး ေဆာင္လိုက္ အင္တာနက္္ဘီလ္ေလး ေဆာင္လိုက္ အိမ္လခေလးေပးလိုက္ အိမ္ျပန္ပို႔လုိက္ အျမီးႏွူတ္ေခါင္းႏွူတ္ အလယ္ကခုတ္နဲ႔ ကုန္ကုန္ကုန္ကုန္ကုန္…. အင္း ေက်ာင္းကေလးမ်ား တက္ၿပီး တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္း ရွာဦးမွပဲ ဆိုေတာ့လည္း ေငြကမလုိက္ႏုိင္ ဒါေတာင္ ရူးသလိုလို ေၾကာင္သလိုလိုနဲ႔ သံရံုးကို အခြန္မေဆာင္ဘူး ဟီး ဟီး။ ကိုႏုိင္မိုးေအာင္တို႔ရ့ဲ Double Taxation ပေပ်ာက္ေရးလွဴတ္ရွားမွဴၾကီး ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ။ မဟုတ္ရင္ အခြန္မေဆာင္ႏုိင္တာနဲ႔ ေမြးရပ္ေျမကို ျပန္ၿပီး အာ၀ါဟ၀ိ၀ါဟေလးေတာင္ မျပဳရရင္ မလုိလားအပ္ပဲ အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ရဦးမယ္။ ေလာကပါလနတ္မင္းမ်ား ကယ္ဂ်ဘာ ကယ္ဂ်ဘာ။<br />ဒီလိုၾကီး တန္ဖိုးမရိွ ေနသာသလို ေနပါမ်ားေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အျမင္ကပ္ အထင္ေသး မေလးစားစိတ္၀င္တာက အဆိုးဆံုးပဲ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္မၾကီးတာေလာက္ ေနရခက္တာလည္း မရိွဘူး။ ယံုၾကည္မွဴလည္း မဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္းေပ်ာက္ အခ်ိန္ေတြလည္း ျဖဳန္းတီး ေနရတာ စိတ္မသက္သာ။ အင္းရင္ထဲမွာ က်ပ္ေနတာေတြေတာ့ ေရးခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးၿပီးသြားၿပီ။ KGYG EI ဆိုတာ ဘယ္လုိလူစားမ်ိဳးဆိုတာ အားလံုးသိရေအာင္ဆိုၿပီး မဟာ့မဟာ ေပါင္လွန္ေထာင္း ဘိုင္အိုဂရပ္ဖီဂ်ီးကို ေရးသားတင္ဆက္လိုက္ပါတယ္ ဒန္ တန္ တန္။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ။ မတရားေတြ အထင္မၾကီးၾကနဲ႔ဦး။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8212867551354962761?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-50538053354143819812007-03-25T01:36:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.448+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:#ffffff;">အဲၿပီးေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ေနတဲ့ ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခုက စက္ဘီးစီးတတ္သြားလို႔ဗ်။ အသက္ၾကီးမွ လက္ေပးသင္ဆိုသလို ဒီစင္ကာပူေရာက္မွပဲ မသင္မျဖစ္ေတာ့လုိ႔ စက္ဘီးစီးပါသင္ရတာပဲ။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ တင္နင္းမယ့္သူရိွဖို႔ပဲလိုတယ္။ စီးတတ္ဖို႔မလိုပါဘူးလို႔ ေတြးခဲ့တယ္။ ဒီေလာက္လြယ္လြယ္တတ္မယ္ေတာင္ မထင္ခဲ့ဘူး။ အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္။ စီးတတ္ခါစဆိုေတာ့ တခ်ိန္လံုး စီးခ်င္ေနတယ္။ ေပ်ာ္ေနတယ္။ တကိုယ္လံုးလည္း ညိုမည္းေနတာပဲ။ ေခ်ာ္လဲတာေလ။ ရံုးသြားရံုးျပန္ စက္ဘီးနဲ႔သြားတယ္ေလ။ ခုလမ္းေလွ်ာက္မထြက္ေတာ့ဘူး။ စက္ဘီးပဲစီးေတာ့မယ္။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5053805335414381981?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-73120018279736214892007-03-11T23:09:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.511+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ခုတေလာ အလုပ္က ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာၾကည့္တာပါ။ အမွန္က Laptop အသစ္ေလး ရကာစမို႔လို႔ ကစားစရာ ရေနေတာ့ Monkey is Busy with Coconut ျဖစ္ေနတာ။ ညညေတြလည္း အိပ္ေရးပ်က္ ဒီေကာင္ေလးက ေတာ္ေတာ္ေႏွးတယ္ဗ်။ အလကားရထားတာေလးကို သြားၿဖဲၾကည့္ေနလို႔လည္း မေတာ္ပါဘူးေလ။ ကိုယ္လည္း ဘာမွ ဘာမွ Advanced Techonlogy ေတြသံုးေနမွာမွ မဟုတ္ပဲ ဒီေလာက္ပဲ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါ တစ္ခါ Desktop အစုတ္ေလးကမွ အဟုတ္ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ဘာေလးလုပ္လုပ္ Slow Motion နဲ႔ဂိုးေနေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုင္ေဆာင့္ပစ္ခ်င္တယ္။ ေျပာခ်င္တာက သူနဲ႔ အလုပ္ေတြရွူပ္ေနေတာ့ အစားအေသာက္ပါ ၾကံဳသလို စားေနတာ ၾကာလို႔ ဒီေန႔ေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါးေလး ခ်က္ဦးမွပါေလဆိုၿပီး လွ်ာရွည္လိုက္တာ။ ငါးႏွစ္ေကာင္နဲ႔ ရြာေတြလည္ ငါးကလည္း အိမ္ေရာက္မွပဲ ပိုၾကီးလာသလား မသိ။ ႏႊင္လိုက္ရတာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ငရုတ္ဆံုပိစိေလးနဲ႔ ေထာင္းလုိက္ရတဲ့ ဂ်င္းေတြ စပါးလင္ေတြ ၾကက္သြန္ၿဖဴေတြ။ ခ်က္ရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အျမင္ကပ္လာတယ္။ မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ခါ ခ်က္တုိင္း ေနာက္တစ္ခါ မခ်က္ဘူး စိတ္နာတယ္ ဆိုၿပီး ရသာတဏွာက္ို မျဖတ္ႏိုင္ေတာ့လည္း ထပ္ထပ္ခ်က္မိေနတာပဲ။ လူလည္း ရုပ္မထြက္ေလာက္ေအာင္ ခ်က္လည္းၿပီးေရာ ႏွစ္နာရီလည္းထိုးေရာ ေစ်း၀ယ္ထြက္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ အကိုကို မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္တယ္လို႔ ေျပာ၊ ေဆးေၾကာသိမ္းဆည္းလည္း ၿပီးေရာ လူက စားခ်င္စိတ္ေတာင္ မရိွေတာ့ဘူး။ ေရျမန္ျမန္ခ်ိဳးၿပီး အိပ္ယာေပၚလည္းေရာက္ေရာ မ်က္လံုးေတာင္ ေသခ်ာမွိ္တ္မိရဲ့လား မသိဘူး။ အိပ္စက္အနားယူရာကေနလည္း ႏိုးထလာေရာ မ်က္လံုးတစ္ဖက္က မပြင့္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ေခါင္းက တျခမ္းကိုက္ မ်က္ႏွာက အေညွာ္ေတြမိလို႔ စေကာေလာက္ ၿပဲအစ္ေနတာပဲ။ မွတ္ၿပီလား။ မုန္႔ဟင္းခါးမွေပးေသာ ေ၀ဒနာမ်ား၊ မုန္႔ဟင္းခါးကို စိတ္နာနာနဲ႔ သံုးပဲြဆက္တုိက္စားလိုက္တယ္။ ဒါမွတန္တာေလ။ အိမ္မွာ တစ္ေန႔ေနတာလည္း ဟင္းခ်က္၊ ေရခ်ိဳး၊ အိပ္၊ ေရခ်ိဴး၊ စားေသာက္၊ စာဖတ္ ဟင္ဘာမွေတာင္ မလုပ္ရေသးဘူး။ ရွစ္နာရီက ထုိးသြားၿပီတဲ့။ လုပ္ၾကပါဦး။ ကယ္ၾကပါဦး တနလၤာေန႔ ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာေပါ့။ Time Machine လိုခ်င္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႔မနက္ကို Back ျပန္ဆုတ္ခ်င္လုိ႔။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7312001827973621489?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-1173459359845829682007-03-10T21:24:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.505+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဒီေန႔မွပဲ ျမန္မာစာ ျပန္ရိုက္လို႔ ရတယ္။ ၀မ္းသာလိုက္တာ။ မဟုတ္ရင္ ရံုးမွာစာရိုက္ အိမ္မွာ ျပန္တင္နဲ႔ အလုပ္ရွူပ္ေတာ့ စိတ္မပါဘူး။ အိမ္ေရာက္ရင္ အိပ္ဖို႔ေလာက္ပဲ စိတ္ကေရာက္ေနေရာ။ ညနည္းနည္းနက္ေအာင္ ေနမိရင္ ရံုးမွာ ေဒါင္ခ်ာစိုင္းေအာင္ အိပ္ငိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုလည္း ညွာရေသးတယ္။ ခုတေလာ ဘိုင္ျပတ္ေနလို႔ ၾကက္သားနဲ႔ခ်ည္းပဲ ညားေနလို႔ ထမင္းမစားခ်င္တာလည္းပါတယ္။ အိ္မ္ေရာက္ရင္ ေရခ်ိဴးၿပီးတာနဲ႔ ေအးေနတဲ့ အရိွန္ေလးမကုန္ခင္ ၾကိဳးစားအိပ္ရတယ္။ ေသေအာင္ပူတဲ့ စင္ကာပူပဲ။ ကၽြဲမ်ားလို ေရထဲမွာပဲ စိမ္ေနခ်င္တယ္။ အဲလကြမ္းပါရင္ ေစ်းၾကီးတယ္ အဲလကြမ္းမပါေတာ့ တအားအိုက္တယ္။ ပရုိက္ေဗဆီမ်ားရေအာင္ အခန္းေဖာ္က တံခါးေလးမ်ားပိတ္ထားရင္ ေသေရာ ေအာ္ပါငိုခ်င္တယ္။ ေနာက္အသက္ၾကီးလာလို႔ ဘ၀ရဲ့ ဒီအစိတ္အပိုင္းကို ျပန္ေတြးရင္ စင္ကာပူအေၾကာင္းကို ျပန္သတိရရင္ အလြန္အမင္း အိုက္တာရယ္ ၾကက္သားထမင္း (ရန္ကုန္က ၾကက္ဆီထမင္းလိုလည္း မႏုညံ့ဘူး) ရယ္ တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အားတုိ္င္း လွိမ့္အိပ္ေနရတာရယ္။ ပုိက္ဆံျပတ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ၾကက္သားနဲ႔ ၾကာဇံၿပဳတ္ သို႔မဟုတ္ ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ခ်ည္းပဲ စားေနရတာရယ္။ (ခ်က္ဖို႔ပ်င္းတာလည္း ပါတယ္ ပိုက္ဆံမရိွတာလည္း ပါတယ္။) တစ္ေယာက္တည္းခ်ည္း ေထာင္က်သလို အိမ္ထဲမွာခ်ည္းပဲ ေနရတာရယ္ ခ်ည္းပဲ သတိရေနေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ စေနေန႔</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">တစ္၀က္ဆင္းၿပီးရင္ အိမ္ေရာက္ ခဏအိပ္ အိပ္ယာႏုိးရင္ စားခ်င္ခ်င္ မစားခ်င္ခ်င္ ထမင္းေတြစား (ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ၾကာဇံၿပဳတ္မ်ား မၾကည့္ေတာင္ မၾကည့္ခ်င္ဘူး-ခုေနမ်ား သီးစံုခ်ဥ္ေရဟင္းေလးနဲ႔ ငါးေၾကာ္ပူပူေလးနဲ႔ ထမင္းစားလိုက္ရရင္ ရွလြတ္ ရွလြတ္) ၿပိးခဏေနရင္ ေရျပန္ခ်ိဳး စာဖတ္ ၿပီးရင္ ျပန္အိပ္ မ်က္ႏွာလည္း စေကာေလာက္ ၿပဲေနၿပီ။ ဒီေန႔ေတာ့ စေနညပဲ မအိပ္ဘူး။ ညနက္ထိေနမယ္ကြာ။ ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္ အျပင္သြားခ်င္ေသးတာ Cordless ဖုန္းေလးလိုခ်င္တာ မူစတာဖာမွာ သြားရွာဦးမယ္။ မနက္ေစာေစာလည္း ဒီတိုက္ခန္းၾကီးက လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း Bedok Resorvior ကိုလမ္းေစာေစာ ေလွ်ာက္ဦးမွ။ သိပ္ညနက္လို႔ေတာ့ မျဖစ္ေသးဘူး။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားပါတယ္။ အိပ္ခ်ည္ဦးမွ အိပ္ခ်ည္ဦးမွ။ ပန္းျခံထဲေရာက္ရင္ ေျမၾကီးနည္းနည္း ခိုးၾကံဳးၿပီး အိုးေလးထဲထည့္ အပင္စိုက္ဦးမယ္။ အခန္းေရွ့မွာ အပင္ေလးတစ္ပင္ ျဖစ္ျဖစ္ စိုက္ထားဦးမယ္။ ရန္ကုန္က လူၾကံဳနဲ႔ ခ်ဥ္ေပါင္ပင္ မ်ိဴးေစ့ေတာင္းၿပီး ခ်ဥ္ေပါင္ပင္ေတြ စိုက္ထားမယ္။ အဲဒိအၾကံမို္က္တယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းလည္း စားရမယ္ အပင္လည္း စိုက္ရမယ္ ဂြဒ္ထ ဂြဒ္ထ။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-117345935984582968?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-34010006758390549742007-03-05T23:07:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.517+08:00<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-one;"><span style="font-size:85%;color:#330033;">ေလာကၾကီးမွာ ေနရတာ တခါတေလ ပင္ပန္းလိုက္တာ။ ခဏခဏ သည္းခံတတ္တာ သူမ်ားက ဗိုလ္က်ပါလို႔ အႏိုင္က်င့္ ေစာ္ကားပါလို႔ သေဘာသက္ေရာက္ ေစတာလား။ လူေအာက္က့်ိဳလို႔ လူမပိပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ မဂၤလသုုတ္ေတာ္ထဲက သည္းခံျခင္းသည္ မဂၤလာမည္ဧ။္ ဒီစကားေတြက မွန္တာေရာ ဟုတ္ရဲ့လား လို႔ေတြးရင္ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္ေတြကို ျပစ္မွားသလုိျဖစ္ၿပီး ငရဲၾကီးဦးမွာလား။ အကုသိုလ္ဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္ေလး ေၾကာက္လွၿပီ။ အကုသိုလ္ဆိုတာ အျပစ္ရိွတယ္။ မေကာင္းက်ိဳးေပးတယ္။ အဲဒိစကားက သိပ္မွန္တယ္။ ကိုယ္ၿပဳလိုက္တုန္းက ဘာမွ အမွတ္မထင္ေလးပဲ။ သတိလက္လြတ္ စိတ္ကို မဆံုးမပဲ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အမွားေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေပးဆပ္ရတဲ့ အခါၾကေတာ့ သိပ္၀န္ေလးတာကိုး။ ၀ဋ္ဆိုတာလည္တတ္တဲ့ သေဘာရိွတယ္။ အဲဒိ၀ဋ္က ကိုယ့္ဆီျပန္လည္လာေတာ့ သိပ္ခါးတယ္။ ျဖစ္ၿပီးသမွ်ေတြကို ခဏခဏေမ့ပစ္လိုက္ အသစ္အသစ္ေတြ ထပ္အေစာ္ကားခံလုိက္။ ဒီေလာကၾကီးက တရားလည္း မတရားပါလား။ “လူ႔အၾကိဳက္ ဆယ္ခါလိုက္ မလိုက္တစ္ခါ ရိွေလခါ ၾကီးစြာရန္သူ ျဖစ္သည္တည္း။” ဆိုတဲ့ စကားၾကေတာ့ တယ္မွန္ပါလား။<br /><br />ကိုယ့္ကို ေစာင္းတာ ေျမာင္းတာ ေဆာင့္တာ ေအာင့္တာ သိပ္မုန္းတယ္။ ငယ္ငယ္ထဲက လူအမ်ားေတြနဲ႔ မေနခ်င္ဘူး။ လူေတြရဲ့ သည္းညည္းကို မခံခ်င္ဘူး။ အိမ္ျပန္လာရင္ ကိုယ့္ အာရံုနဲ႔ကိုယ္ ေနခ်င္တယ္။ အေနာ္ဖြင့္ခ်င္တဲ့ သီခ်င္းကို ဖြင့္မယ္။ က်ယ္က်ယ္ဖြင့္ဖြင့္ တုိးတိုးဖြင့္ဖြင့္ အေနာ့သေဘာ။ စာဖတ္ခ်င္ဖတ္မယ္။ သီခ်င္းေအာ္ဆိုခ်င္ဆိုမယ္။ အေနာ္ကစားခ်င္တဲ့ ဂိမ္းကစားမယ္။ အေနာ္အိမ္မွာေနတဲ့ အခ်ိန္ကို အေနာ္ပိုင္တယ္။ အေနာ္ၾကိဳက္သလို ေနမယ္။ အေနာ့္ေရဗူးကို သူမ်ားယူေသာက္ရင္ စိတ္ဆိုးတယ္။ အေနာ္စားတဲ့ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ကေလး ဘုစုခရုေတြ ထင္ရာေတြ လာလုပ္ၾကရင္ ထမင္းဆက္မစားခ်င္ဘူး။ အေနာ္သီခ်င္း နားေထာင္တုန္း ကာတြန္းကား လာဖြင့္ခိုင္းရင္ စိတ္လုပ္ၿပီး အေစာၾကီး၀င္အိပ္မယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေဒြးေရာယွက္တင္ ညအိပ္ညေန အိမ္မွာ တရုန္းရုန္းေနၾကတာကို မေပ်ာ္ဘူး။ စိတ္သိပ္ရွူပ္္တယ္။ ေပးစရာရိွတာေပး ေကၽြးစရာရိွတာေကၽြး ၿပီးရင္ ျပန္ၾကပေစဗ်ာ။ အိပ္ယာႏိုးလို႔ ကေလးငိုသံနဲ႔ ႏိုးရရင္ သိပ္စိတ္ညစ္တယ္။ ကေလးငိုသံကို သိပ္မုန္းတယ္။ ကေလးကို ရိုက္တာ သိပ္မုန္းတယ္။ မနက္ေစာေစာစီးစီး ကေလးေတြက ဂ်ီတိုက္ အေမေတြက ရိုက္ ဘာေတြလဲ ကိုယ့္အိမ္မွာတုန္းက ခဏလာလည္တဲ့ အမ်ိဴးေတြကိုေတာင္ သည္းမခံႏိုင္ဘူး။ အေနာ္တေနကုန္ ေလွ်ာက္သြားေနရတာ အိမ္ျပန္လာတဲ့အခါ အေနာ္ဘာသာ ေနခ်င္တယ္။ သူမ်ားေတြ ခုလုိ ညအိပ္ညေန လာလည္ၾကရင္ အေနာ္ကဘယ္မွာသြား ေနရမွာတုန္းနဲ႔ အေမ့ကို ဂ်ီတို္က္မယ္။ အိမ္မွာ ျပသနာရွာမယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္သလို လုပ္ခြင့္ရတဲ့ ကိုယ့္အိမ္မွာ ထင္ရာစိုင္းတာကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ပဲ ယူဆခဲ့တယ္။ ဒါကို အကုသိုလ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္းမွ မေတြးမိဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာေနခ်င္တယ္ ဒါပဲ သိတယ္။ အိမ္မွာသိပ္က်ယ္တတ္တဲ့ အိမ္က်ယ္မၾကီး လွလွပပၾကီး ခံစားေနရၿပီ ေမေမေရ။<br /><br />ကိုယ္လည္း သူမ်ားမ်က္ႏွာကို တစ္ခါ ျပန္ၾကည့္ၿပီး သူမ်ားနဲ႔ ေနခ်င္သည္ျဖစ္ေစ မေနခ်င္သည္ျဖစ္ေစ ေျပးမရ ေနမရ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲနဲ႔ ေနရမယ့္ ခုလို ဘ၀မ်ိဴး ျပန္ေရာက္ဦးမယ္ မေတြးမိဘူးေလ။ ကိုယ့္ဘာသာ သိပ္ေနခ်င္တဲ့ သိပ္သီးသန္႔ခ်င္တဲ့ မိန္းမ ခုလုိ သူမ်ားေတြနဲ႔ ေနရေတာ့ ဘယ့္ႏွယ့္ရိွစ။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံကိုယ္ေပးၿပီး ေနတာခ်င္းတူတူ စရိုက္ခ်င္း စိတ္ဓာတ္ခ်င္းမတူ တကိုယ္ေကာင္းလည္းဆန္ ကေလးလည္းဆန္ ဗိုလ္လည္းက်ခ်င္ ေက်ာလည္းေက်ာ စီးလည္းစီးပိုး အနိုင္လည္း က်င့္တတ္တဲ့ အတၱလည္းၾကီးတဲ့ လူထူးလူဆန္းေတြနဲ႔ ဘယ္လိုပဲ ေလွ်ာ့ေပးေပး ဘာေတြပဲ လိုက္ေလ်ာလိုက္ေလ်ာ ဘယ္လိုမွ အဆင္ေျပေအာင္ ေနမရေတာ့တဲ့ ဘ၀မ်ိဳးနဲ႔ တေန႔ၿပီး တေန႔ မၾကည့္ခ်င္တဲ့ မ်က္ႏွာၾကီးေတြကို ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ေဒါသေတြကို မ်ိဴခ် လည္ေခ်ာင္းထိ တက္တက္လာတဲ့ ျပန္ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကို ငါ့စိတ္ကို ငါႏုိင္တယ္ ငါမရိုင္းဘူး။ ငါ့ပါးစပ္က ရိုင္းတဲ့စကား မေျပာဘူးနဲ႔ စိတ္ကိုထိန္း ၾကာရင္ မ်ိဴသိပ္ရတာေတြ မ်ားလြန္းလို႔ ရူးမ်ားသြားမလား မသိဘူး။ ခုေစာင္းေျပာ ခဏေန အတင္းလာေရာ။ ဟာဘာေတြလဲ။ မလိုတမ်ိဴး လိုတမ်ိဴးတဲ့ အဲဒိစကားကို ေရေရလည္လည္ နားလည္တဲ့ ခုလုိအခ်ိန္မ်ိဴးၾကမွ အဲဒိစကားကို ေတာ္ေတာ္အျမင္ကပ္တယ္။ မင္းခိုက္စိုးစန္က ကဗ်ာထဲမွာ “လူေတြရဲ့ စိတ္အတက္အက် ဒီေရက ရွူပ္လြန္းေတာ့ ကိုယ့္သေဘၤာကို္ယ္ ဘယ္လိုခုတ္ေမာင္းရမွန္း မသိဘူး” တဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ သေဘၤာကို ဆဲြေမွာတ္ၿပီး မီးပါပံုရ့ွိူလိုက္ခ်င္ၿပီ။ အေမေရ သမီးေမာလွၿပီ။ EPရထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေကာင္က သူမ်ားနဲ႔ ေနရတာ ဇယားရွူတ္လြန္းလို႔ တစ္ယူနစ္လံုး ငါတစ္ေယာက္တည္း ေနတယ္ဟာတဲ့။ ကံေကာင္းပ။ အားက်မိပါတယ္။ ငါ့မွာေတာ့ နင့္ေလာက္လည္း ေငြမေပါလို႔ လူေရာစိတ္ဓာတ္ေရာ ေတာ္ေတာ္ၿဖဴခါဖ်ာခါ က်ေနပါၿပီ။ မိန္းကေလးေတြ အခ်င္းခ်င္းေနရတာ လံုျခံဳပါရဲ့ စကားမ်ားေတာ့ သိပ္စိတ္ေလတယ္။ ဘ၀ေရာ စိတ္ေရာ လံုျခံဳေအးခ်မ္းမွူကိုေပးႏိုင္တဲ့ အိမ္။ အိမ္ကိ သိပ္လြမ္းလွၿပီ။ ဘ၀ဆက္တိုင္း မခ်စ္မႏွစ္သက္သူတို႔နဲ႔ အတူယွဥ္တဲြေနရေသာ ဆင္းရဲမ်ိဳးကင္းေအာင္ ဘာကုသိုလ္မ်ားျပဳရပါ့ေနာ္။<br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-3401000675839054974?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-3883617503683657402007-01-05T11:47:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.523+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုတေလာ အလြန္ကို ေပ်ာ္ေနတယ္။ အခ်စ္က အလုိလိုက္ၿပီး ညတိုင္းအိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး ဖုန္းဆက္ေပးတာေၾကာင့္ေရာ၊ ေမေမနဲ႔ ေဖေဖက သိပ္သေဘာထား မတင္းမာေတာ့တာေၾကာင့္ေရာ၊ ဖုန္းဆက္ရင္ စကားျပန္ေျပာတာေၾကာင့္ေရာ၊ စတားဟပ္ဘ္က ပရိုမိုးရွင္းနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ့ Laptopေလး ရေတာ့မွာမို႔လို႔ေရာ။ လကုန္ထိ လက္ထဲမွာ ပိုက္ဆံမျပတ္သြားတာေၾကာင့္ေရာ၊ 1st January မွာ တိုပါးယိုးက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ႏွစ္သစ္မွာ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ကိုယ့္ေခၽြးနည္းစာထဲက သြားလွဴလိုက္ရတာေၾကာင့္ေရာ၊ အဲဒိဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ခုမွပဲ ေရာက္ဖူးတယ္။ ေမာင္မယ္တူစံုမွပဲနဲ႔ ေစာင့္ေနတာနဲ႔ မေရာက္ျဖစ္တာ ၁ရက္ေန႔ကေတာ့ အခန္းေဖာ္အမရဲ့ ေမြးေန႔လည္းျဖစ္တာေၾကာင့္ အားလံုးသြားၾကရင္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့မွာ စိုးတာေၾကာင့္ေရာ ေရာက္သြားျဖစ္တာ။ ေရာက္သြားေတာ့လည္း စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ။ ေက်ာင္းကန္ဘုရား သြားရတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမွူမ်ိုဳးကလည္း လူမွာ တကယ္လိုအပ္တဲ့ အရာပဲ။ ရန္ကုန္မွာေနၿပီး ေရႊတိဂံုကို အေ၀းၾကီးက လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ လူမွူကိစၥေတြနဲ႔ ခ်ာလပတ္လည္ရမ္းေနရတာေၾကာင့္ မလာခင္တစ္ရက္ မနက္ေလးက်မွ အေျပးအလႊား ဘုရားသြားဖူးရေသးတာ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဘုရားရိွေနရင္ အိမ္ကဘုရားလည္း ဘုရားပါပဲဆိုေပမယ့္ ေက်ာင္းကန္ဘုရားရဲ့ အရိပ္ကလည္း တကယ္ကို သိသိသာသာ ေအးတာဗ်။ ေရာက္သြားရင္ စိတ္က အာရံုပိုရတာေပါ့ဗ်ာ။ သဒၵါရိွၿပီးသားေပမယ့္ သိပ္မရင့္က်က္ေသးေတာ့ကာ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က အကူအညီေလးကိုလည္း ယူရေသးတာ။ ဒီမွာက ၀မ္းသာစရာေကာင္းတာက စလံုးမိသားစုနဲ႔ မေနရပဲ ကိုယ့္ျမန္မာမိန္းကေလးေတြခ်ည္းပဲ ေနရေတာ့ အိမ္မွာလည္း အိမ္ဦးခန္းမွာ ဘုရားခန္းနဲ႔ ဘာနဲ႔ ခန္႔ခန္႔ညားညားေနရတာေပါ့ဗ်ာ။ အမအၾကီးဆံုးက ဦးေဆာင္ၿပီး ဘုုရားေ၀ယ်ာေ၀စၥေတြ ကို လုပ္ေတာ့ ကိုယ္လည္း တစ္ခါထဲ ေနာက္ကေနၿပီး လုပ္ျဖစ္သြားတယ္။ ေက်းဇုူးတင္ပါတယ္ မႏွစ္ဆန္း။ ရန္ကုန္တုန္းက ေမေမရွိေတာ့ သိပ္စိတ္ပါလြန္းမွ တခါတေလ လုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒီမွာေတာ့ စိတ္ပ်က္ရ အားငယ္ရ ေဒါသထြက္ရ အထိးက်န္ရ ၀မ္းနည္းရ စိတ္ပူရတာေတြ တစ္ေယာက္ထဲ ရင္ဆုိင္ရပါမ်ားလြန္းလို႔ ဘုရားနားပိုေရာက္သလား မသိဘူး။ ေကာင္းတာေတြ မ်ားမ်ားလုပ္ၿပီး ကံမေကာင္းတာကို တို္က္ထုတ္လုိက္ပါ ဆိုတဲ့ မေမဓာ့စကားေလးကိုလည္း သေဘာက်လြန္းလို႔ 2007 Resolution ေလးလည္း အထေျမာက္သြားေအာင္ေရာ အသက္ေထာက္လာတာေၾကာင့္ေရာ ျဖစ္မယ္ စိတ္က နည္းနည္း ေအးခ်မ္းေနတယ္။ ေျပာတာပဲ။ ဟဲ ဟဲ</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-388361750368365740?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-10878134490015884552006-12-30T14:33:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.628+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ မဂၤလာရိွတဲ့ စိတ္ခ်မ္းေျမ့စရာေကာင္းတဲ့ ႏွစ္သစ္တစ္ႏွစ္ကို အားလံုးပိုင္ဆုိင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။ အေနာ္ကေတာ့ 2007 ကိုသိပ္ရင္မခုန္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အေမက ေနာက္ႏွစ္က ဗုဒၶဟူးသက္ေရာက္လို႔ သိပ္ကံမေကာင္းတဲ့ႏွစ္လို႔ ၾကိဳေျပာထားတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ေဗဒင္ေတြကလည္း ယံုလိုက္တာ ၁၀ ပိုင္း ပိုင္းရင္ ၁၀ပိုင္းလံုးကို ေသေနတာပဲ။ အဲဒိအက်င့္က မေကာင္းမွန္းသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူဆိုတာက အားနည္းခ်က္ေတြနဲ႔ မဟုတ္လားခင္ဗ်ာ။ ဟဲ ဟဲ။ ေနာက္ႏွစ္က ဗုဒၶဟူးသက္ေရာက္ေတာ့ ေနာက္တစ္ႏွစ္က်ေတာ့ စေနသက္ေရာက္သတဲ့ဗ်။ မီးမီးေအာ္ငိုခ်င္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာအစစ္ျဖစ္ေနရင္ ဒါေတြဘာလို႔ ဂရုစိုက္ေနေတာ့မတုန္းဆုိၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမတာလည္း ခဏခဏပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ ေဗဒင္က တစ္ခုခု မေကာင္းတာေတြ ေဟာလိုက္ရင္ စိတ္ေတြေလးေနတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္နရင္းခ်ည္းပဲ ပိတ္ရိုက္ခ်င္တယ္။ 2007 ၾကီးေရာက္မွာ ေၾကာက္ေနရတဲ့ ၾကားထဲ ခုတေလာ အပ်င္းကထူၿပီး အိပ္ယာထ အၿမဲေနာက္က်ေနေတာ့ ဘုရားရိွခိုးတာလည္း ပ်က္ကြက္ေနတာ ၾကာေပါ့။ ဘုရားလည္း ဆြမ္းေတာ္ကပ္တာ ေရခ်မ္းကပ္တာ ပန္းကပ္တာ ဆီမီးပူေဇာ္တာ ပ်က္ကြက္ေနတာ ၾကာေပါ့။ အေမကေတာ့ ေျပာပါတယ္ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပဲ ေကာင္းတာတလွည့္ ဆိုးတာတလွည့္ မလြတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကံဳေနဦးမွာ။ ေလာကဓံက ေကာင္းတခါ ဆိုးတလွည့္ ၾကံဳမွာ မေသမခ်င္းဆိုေတာ့ ကံမေကာင္းတာကို သိေနရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ခံႏုိင္ရည္ရိွေအာင္ ဘုုရားတရားေလးၿမဲေအာင္ေနပါ ေျပာထားကာမွ ခုတေလာ ဘာေတြ ကေပါက္ကေခ်ာက္ ျဖစ္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး။ 2007 Resoulutionကို ဘုရားတရားေလးၿမဲမွ ျဖစ္မွာမို႔ ေန႔တိုင္းဘုရားရိွခိုးမယ္ မနက္တုိင္း ဆြမ္းေတာ္ကို ရံုးမလာခင္ မီေအာင္ကပ္မယ္လို႔ ပဲခ်လိုက္ေတာ့မယ္။ ဘုရားကို အသံုးခ်ၿပီး ယၾတာေခ်တဲ့ သေဘာမ်ားျဖစ္ေနမလားပဲ။ ကံဆိုးတဲ့အခါနဲ႔မ်ား ၾကံဳရင္ ခံႏုိင္ရည္ရိွေအာင္ ေျဖသာေအာင္ ဘုရားတရားေလး ဆည္းကပ္မွျဖစ္မယ္ေလ။ ဒီ2007Resolutionေလးကို 2007 ဒီဇင္ဘာဒီလို အခ်ိန္ထိ မပ်က္မကြက္လုပ္ႏုိင္ပါေစလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္တယ္။ (ေျပာတာပဲ ဟဲ ဟဲ။) ႏွစ္တုိင္း ႏွစ္တုိင္း ဒီလို အခ်ိန္ေရာက္ရင္ စိတ္ေတြ ေဖာက္ေဖာက္လာတယ္။ အသက္တစ္ႏွစ္ ၾကီးပါေတာ့မယ္ကြယ္။ ကယ္ၾကပါ။ ၂၅ ႏွစ္ေအာက္တုန္းကလည္း ဘယ္လို အသက္ၾကီးခ်င္မွန္း မသိပါဘူး။ လူရာ၀င္ခ်င္လုိ႔ေလ။ ၂၅ႏွစ္ကေက်ာ္လာေတာ့လည္း ဘယ္လို အခ်ိန္ေတြ ဆဲြထားခ်င္မွန္း မသိပါဘူး။ မ်ိဳးၾကီးသီခ်င္းထဲကလို မိုး၁၄ခါလင္းၿပီးရင္ အသက္တစ္ႏွစ္ ၾကီးပါေတာ့မယ္ကြယ္။ ေအာ္ဘာလိုလိုနဲ႔ အသက္သံုးဆယ္ျပည့္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္နီးလာပါေရာ့လားေနာ္။ ကယ္ဂ်ပါ။ 2006 ကိုခဏဆဲြထားေပးဂ်ဘာ။</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-1087813449001588455?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-68706212459930204262006-12-29T17:38:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.623+08:00<span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >I want this and I want that.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >I've been trying harder and harder </span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >to get what I want.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >Even in my dreams </span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >I cannot put my mind at rest.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >Whatever I want makes us worried and nervous.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >I wanna run away from myself.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >I hate myself for my own greed.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >But I can't separate me from myself.</span><br /><span style=";font-family:arial;font-size:85%;" >Ha ha ha. I must be crazy.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6870621245993020426?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-77982150000719471082006-12-21T10:30:00.004+08:002009-02-20T16:56:04.635+08:00<a href="http://bp2.blogger.com/_pHndNothjm4/RZSxH_rh3WI/AAAAAAAAAAM/RhLMjMuB4hk/s1600-h/untitled+2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013827036081413474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_pHndNothjm4/RZSxH_rh3WI/AAAAAAAAAAM/RhLMjMuB4hk/s320/untitled+2.bmp" border="0" /></a><br /><span style="font-family:arial;font-size:85%;"><br /><div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7798215000071947108?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-58934720809620278782006-12-21T10:30:00.003+08:002009-02-20T16:56:04.616+08:00<div style="color: rgb(0, 0, 153);" align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မ<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ႏိုင္းႏိုင္းရဲ့ ေပ့ဂ်္ကေန ၾကိဳက္လို႔ လစ္လာတယ္။</span></span></div><br /><br /><center><form action="http://www.flash-gear.com/index.php?pfq" method="post" target="_new"><embed allowscriptaccess="never" src="http://six.flash-gear.com/npuz/puz.php?c=f&o=1&amp;id=1946423&k=59668133&amp;s=150&w=450&amp;h=600" quality="high" wmode="transparent" scale="noscale" salign="LT" bgcolor="FFFFFF" name="puz368894" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" align="" height="750" width="600"><br /><input value="puzzle provided by www.flash-gear.com" type="submit"></form></center><div style="position: absolute; left: 0px; top: 0px;"><a href="http://www.flash-gear.com/index.php?dvp"><img src="http://www.flash-gear.com/dvp.gif" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5893472080962027878?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-84586449091157218652006-12-21T10:30:00.002+08:002009-02-20T16:56:04.608+08:00<div style="color: rgb(0, 51, 0);" align="justify"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဟား ခုမွပဲ Post အသစ္တင္လို႔ ရေတာ့တယ္။ ထိုင္၀မ္က ငလ်င္ေတာ့ ဘယ္လုိေနတယ္ မသိ။ ဒီမွာေတာ့ ရြာေတြ ပတ္ကုန္တယ္။ အပ်င္းထူၿပီး သူေဌးခိုင္းထားတာကို ေန႔ေရႊ႔ညေရႊ႔ လုပ္ထားတာ တကယ္ေဒါင္းလုဒ္ လည္းဆိုေရာ လိပ္Connectionနဲ႔ တိုးေရာ။ ေသဟ။ ဖိန္႔ဖိန္႔ နဲ႔ I have already downloaded the forms. ဆိုၿပီး လိမ္ထားတာေလ။ လူမိသြားတာေပါ့။ အင္း X’ mas တစ္ေန႔လံုး အာေညာင္းေအာင္ ဖုန္းေျပာၿပီးေတာ့ ညေနဘက္ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေခါက္ခနဲပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ။ ေနာက္ေန႔ မနက္ရံုးေရာက္မွ ေျမြကိုက္ေတာ့တာပဲ။ အလုပ္ကလည္း လူကို ငယ္ထိပ္က ခြစီးထားသလုိပဲ။ အိပ္မက္ထဲထိ ဒီရံုးၾကီးက ပါတုန္း။ စိတ္ေလပါတယ္။ ဖတ္ေနက် ဘေလာ့ဂ္ေတြကို High Speedနဲ႔လိုက္ဖတ္ေန၇တယ္။ ကြန္မန္႔ေလးေရးဖို႔ေတာင္ မလြယ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုေတာင္ သတိရေသးေတာ့။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8458644909115721865?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-49029968642443698262006-12-21T10:30:00.001+08:002009-02-20T16:56:04.601+08:00<a title="ThitSar.mp3" href="http://www.fileden.com/files/2006/10/19/300504/ThitSar.mp3"><span style="font-size:85%;">သစၥာ</span></a><br /><a href="http://www.bigoo.ws/"><span style="font-size:85%;"><img alt="Images for your blog" src="http://images.bigoo.ws/content/decoration/snowballs/snowball_107.gif" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><span style="font-family:arial;"></span> </p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><a href="http://www.htooeainthin.com/"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:arial;font-size:85%;" >"<span style="color: rgb(0, 0, 153);">အသက္သည္ အိပ္မက္"</span></span></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:arial;font-size:85%;" >အသက္သည္ အိပ္မက္</span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:arial;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> အိပ္မက္သည္ သူ</span> </span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:arial;font-size:85%;" >သူသည္ အသက္ျဖစ္ေစ<br />ေဆာင္းေႏွာင္းလွ်င္ ေႏြဦးဧ။္<br />ေႏြဦး၌ ႏွင္းၾကြင္းသည္<br />ႏွင္းၾကြင္း ျပယ္ေသာ္လည္း<br />သစၥာၾကြင္းေစျမတ္ႏိုးျခင္း ၾကြင္းေစ…</span><a href="http://www.htooeainthin.com/"></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-4902996864244369826?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-66492132989895576032006-12-21T10:30:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.592+08:00<div style="color: rgb(0, 0, 153);" align="justify"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အလုပ္ကမ်ား အိပ္လည္းငိုက္ ပင္ကပင္ပန္း ဒီၾကားထဲ တစ္ေယာက္ေသာသူူကိုက လြမ္း၊ ေရာဂါ ေရာဂါ ကယ္ၾကဘာ။ ဘယ္သူမွ မသနားမွာလည္း ၾကိဳသိေနလို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ တအား သနားပလိုက္တယ္။ သနားစရာေကာင္းေသာ အိ။ လြန္စြာပင္ပန္းရွာေသာ အိ။ ရည္းစားနဲ႔ အေ၀းဂ်ီးမွာ ေနရၿပီး ဖုန္းကို အိပ္ေရးပ်က္ခံ ေျပာရေသာ အိ။ အလြန္ခိုင္းတတ္ေသာ သူေဌးဧ။္ လက္ေအာက္တြင္ အမွူထမ္းရေသာ အိ။ ထမင္းကို နပ္မွန္ေအာင္ စားဖုိ႔ပင္ ပ်င္းေနရွာေသာ အိ။ အခ်ိဳရည္ အေသာက္မ်ားလို႔ ေခ်ာင္းဆုိးေနရွာေသာ အိ။ မီးပူမတိုက္ရေသးသျဖင့္ တစ္ထည္ခ်င္း တိုက္၀တ္ေနရရွာေသာ အိ။ မနက္အေစာၾကီး ထရရွာေသာ အိ။ ညနက္ထိ ရံုးအလုပ္ေတြ အိမ္ကို သယ္ၿပီး လုပ္ရရွာေသာ အိ။ X’mas ကို သူမအားေသာေၾကာင့္ ဘယ္မွ မသြားရရွာေသာ အိ။ ေအာ္ သနားစရာေလးဘာလားေနာ္။ ဟား ဟား ဟား။</span></span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6649213298989557603?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-26387318667572917822006-12-14T17:44:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.584+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ထန္းေရ(ထေရ)မူးလို႔ ကၽြဲခိုးေပၚတဲ့။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဖာ္ေကာင္လုပ္လိုက္ဦးမွ။ ဟ ဟ ကၽြန္ေတာ္ အရက္မေသာက္ပါဘူးခင္ဗ်။ ဒီေန႔ အလုပ္အရမ္းမ်ားေနလုိ႔ ဘယ္သူမွ ထမင္းထြက္မ၀ယ္ေပးၾကဘူး။ သူေဌးကလည္း ဘာမွ မစားဘူး။ သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရိွတာ။ ကိုယ္က မနက္စာစားထားေသးတယ္။ သူ႔ၾကည့္ရတာ ဘာမွလည္း စားပံုမရဘူး။ ဒါနဲ႔ေတာင္မွ အိေျႏၵရေနေတာ့လည္း ကိုယ္လည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ပဲ ေနေနရတာေပါ့ေလ။ ဗိုက္ဆာလိုက္ ဘီစကစ္ေတြ ထုိးထည့္လိုက္ သၾကားလံုးေတြ မ်ိဳခ်လိုက္နဲ႔ ေနတာေပါ့။ ညေနေလးနာရီ ထိုုးမွ သူက ျပန္ေတာ့မယ္တဲ့။ အဲဒိေတာ့မွ မကန္းလည္း မစားရေသးပါလားဆိုတာ သတိရပံုရတယ္။ ခဏလိုက္ခဲ့ ၀ယ္ၿပီး ရံုးေရွ႔မွာ ျပန္ခ်ေပးခဲ့မယ္တဲ့။ အိုေကေပ့ါ။ သူကအခ်ိန္မရလို႔ ပ်ာယာပ်ာယာ လုပ္ေနေတာ့ ကိုယ္လည္း ျမန္ျမန္၀ယ္ရတာေပါ့။ ေတာ္ၾကာ စိတ္မရွည္လို႔ နင့္ဘာသာနင္ေနခဲ့ေတာ့ ဆိုရင္ ပိုက္ဆံလည္းကုန္မယ္။ ရံုးထိေအာင္လည္း လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရမွာ စိုးလို႔ ေတြ႔တာေတြ လက္ညိွူးထိုးၿပီး ျမန္ျမန္၀ယ္ရတယ္။ အေအး၀ယ္ဦးမွ ဆိုၿပီး သံပုရာရည္ လိုက္ရွာတာ မေတြ႔တာနဲ႔ သံပုရာရည္လို႔ ယူဆရတဲ့ ဗိုက္တာမင္စီ ဘာညာေရးထားတဲ့ ဗူးေလးေကာက္ဆဲြၿပီး ျမန္ျမန္ကန္တင္းထဲက ထြက္လာတာေပါ့။ ရံုးေရာက္မွ မခ်ိဴဘူးဗ်ာ လံုး၀။ ဟဘာဂ်ီးတုန္းေပ့ါေလ။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္မွ Shandyတဲ့။ ဟ ဟ။ ဒါဆို ဒါဂ်ီးဂ အရက္တစ္မ်ိဴးေပါ့။ ေသဟ။ အဲဒါနဲ႔ စမ္းၾကည့္ခ်င္လိုက္တာလည္း အူေတြေရာ လက္ေတြေရာယားေနတာနဲ႔ ႏွစ္ငံုေလာက္ေသာက္လိုက္တယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အာသြက္လွ်ာသြက္ ျဖစ္လာတာ။ ဟ ဟ ။ ဒါေတာင္ ႏွစ္ငံုပဲ ရိွေသးတယ္။ က်န္တာေတြေတာ့ ဆက္ေသာက္မိမစိုးလို႔ သြန္ကိုပစ္လုိက္ရတယ္။ ေမႊးေမႊးေလးနဲ႔ မခ်ိဳေပမယ့္ ေသာက္လို႔ေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ အင္း သီလတစ္ပါးေတာ့ 3% ေလာက္ က်ိဴးပဟလို႔ ၿပီးမွ ေနာင္တကရတယ္။ လူမိုက္ေနာက္မွ ေနာင္တရ ဆိုတာဒါမ်ိဳးပဲေနမယ္။ အိမ္ျပန္ဦးမွ အလုပ္လည္း ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူူး။ အူလည္းေတာ္ေတာ့ကို ရႊႈင္ေနတယ္။ စာေတာ့ ခုေလာက္ထိ ရိုက္လို႔ရေသးေတာ့ သိပ္အမူးၾကီးေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး ထင္ရတာပဲ။ မ်က္ႏွာေတြေရာ နားရြက္ေတြေရာ ပူထူေနတယ္။ ကုိယ့္ကိုကိုယ္လည္း ေတာ္ေတာ္ရယ္ခ်င္ေနတယ္။ အူရႊင္ေနတာေပါ့ေလ။ အင္းအရက္သမား အမွားတစ္ေထာင္တဲ့ ျမန္ျမန္အိမ္ျပန္အိပ္မွပါ။</span></span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-2638731866757291782?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-9304106936317888292006-12-13T17:27:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.572+08:00<p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">လွေရ ငါစိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ခုတေလာ ငါတို႔ ညီအမႏွစ္ေယာက္လည္း ဘာေတြ ျဖစ္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး။ အဓိက ကေတာ့ ငါပါပဲ။ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ နင့္မွာဘာေတြ စိတ္ညစ္စရာေတြ ရိွေနမွန္း မသိဘူး။ နင့္ကို စိတ္ညစ္ေစတဲ့ အထဲမွာ ငါလည္း ပါတယ္ေလ။</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခုတေလာ ငါလည္း စိတ္ေရာ လူေရာ တကယ္ပင္ပန္းေနလို႔ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔ မကပ္ေအာင္ ေလေနလို႔ပါ။ မရည္ရြယ္ပဲနဲ႔ ဖုန္းဆက္တုန္းက ရန္စကားေျပာမိတယ္။ ငါတကယ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ခဏ အားလံုးကို </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">လႊတ္ခ်ၿပီး အနားယူလိုက္ပါ။ ငါ့အတြက္လည္း မပူပါနဲ႔။</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ဘယ္သူ႔ အတြက္နဲ႔မွလည္း စိတ္ထပ္အပင္ပန္း မခံပါနဲ႔။ အားလံုးကို ခဏ လႊတ္ခ်လိုက္ၿပီး</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခဏျပန္ၾကည့္ေနလိုက္ပါ။တရားျပန္နာဟာ။ စိတ္ေတြ ဒီေလာက္ ပင္ပန္းေနတာ ဒီနည္းပဲ ရိွေတာ့တယ္။ ဒီေလာက္ ဇယားရွူပ္တဲ့ ေလာကၾကီးထဲမွာ ေနမွေတာ့</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> တခါတေလလည္း ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးက ေရွာင္မလြတ္ေအာင္ ရိွေနမွာပဲဟာ။ ေျပးမထြက္ႏိုင္ေသးေတာ့လည္း ေနသာေအာင္ ခဏေနလို္က္ပါ။စာေမးပဲြ ေျဖေနတုန္း ပင္ပန္းေနတုန္း ထပ္ၿပီးစိတ္ညစ္ေအာင္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">လုပ္မိတာ တကယ္ကို စိတ္မေကာင္းပါဘူး။</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> စာေမးပဲြၿပီးတာနဲ႔ သြားစရာရိွတာသြားပါ။ ခဏနားလိုက္ပါ။ စိတ္ကိုခဏ အနားေပးလုိက္ပါ။</span><o:p style="color: rgb(0, 0, 102);"></o:p><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> တကယ္ေတာ့ ငါတို႔ေမ့ေနလို႔ပါ။ ဘာျပသနာနဲ႔ ပဲ ၾကံဳၾကံဳ ဘာမွအေရးမၾကီးပါဘူး ဆိုတာ သိဖို႔က အေရးအၾကီးဆံုးပဲေလဟာ နင္ကငါ့ထက္ပို စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္ပါတယ္။ တရားလည္းသိပါတယ္။ ခဏေလးနားလိုက္ေနာ္။ ဘယ္မီးမွ ကိုယ္မေပြ႔ထားရင္ ပူေအာင္လုပ္လုိ႔ မရပါဘူး။ လြတ္လြတ္မွာသာ ခဏေနလိုက္ပါ။ ဒီေလာက္ စိတ္ပင္ပန္း ဆင္းရဲေနရတာ လူျဖစ္လည္းရံွူးပါတယ္။ ေလာကၾကီးက သူျဖစ္ခ်င္သလို ေလွ်ာက္ျဖစ္ေနတာပါပဲ ကိုယ္က ဓားခုတ္ရာ လက္၀င္၀င္ လွ်ိဳမ္ိလို႔ စိတ္ဆင္းရဲ ေသာကေတြနဲ႔ အျမဲနပန္းလံုးေနရတာ။ ခဏလြတ္ေအာင္ ေနၾကစို႔။ ဘာျပသနာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္မွ ရွင္းၾကစို႔ေနာ္။ မ်ိဳးၾကီးသီခ်င္းေလး နင့္အတြက္ တင္ေပးမလို႔ သီခ်င္းမရိွေသးလုိ႔ သီခ်င္းေတာ့</span> <a href="http://www.flashband.net/assets/music_player.php">ဒီကပဲ</a> သြားနားေထာင္လုိက္ဟာ။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><b style=""><i style=""><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္မီသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ မရိွခဲ့ရင္…<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">နင္ရယ္ ငါရယ္ အခုတေလာထဲ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဆင္မေျပတာေတြ သိပ္မ်ားတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စကားေလး တစ္ခြန္းမွ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထအန ေကာက္တာ ခဏခဏပဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါဟာ အျဖဴဆို နင္က အမည္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာမဆို တိုင္ပင္လုိက္တိုင္းပဲ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေၾကာင္းမရိွ အေၾကာင္းရွာ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ရဲ့အျပစ္သာ နင္ျမင္ေနခဲ့တယ္။ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တခုခုေတာ့ မွားေနၿပီ။ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အခုလက္ရိွ မွားဆဲ …<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္မီသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ မရိွခဲ့ရင္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါသြားၿပီ သြားၿပီ သြားၿပီ။ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္မီသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ မရိွခဲ့ရင္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေ၀းၿပီ ေ၀းၿပီ ေ၀းၿပီ တစ္သက္လံုးေ၀းႏုိင္သည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရင္အခ်ိန္ေတြကို ငါႏွေမ်ာတယ္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရင္လို ရင္မွာ ခံစားခ်က္ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကိဳးစားခြင့္ရိွရင္ ျပန္လိုခ်င္မိ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ဘက္က တတ္ႏိုင္သမွ် <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလ်ာ့ႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားထား<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ဘက္က ေပးႏိုင္သမွ်<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပးဖို႔အတြက္ ငါဆံုးျဖတ္ထားရင္းက…</span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-930410693631788829?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-86180500741837021362006-12-13T13:02:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.579+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တခါတခါ လူျဖစ္ရတာ စိတ္ကုန္တယ္။ အားလံုး ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြကို အကုန္ လိုက္မလုပ္ေပးႏိုင္တာကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အခ်စ္ခံရတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္လြန္းလို႔ ဟိုလိုစိတ္ပူ ဒီလိုစိတ္ပူ ဟိုဟာျဖစ္ေစခ်င္ ဒီဟာျဖစ္ေစခ်င္ အမိန္႔ေတြေပး လိုက္မလုပ္ေပးႏိုင္တာနဲ႔ စိတ္ေတြဆိုး ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္က် ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ဘာေတြမွ မေၾကာင့္ၾကပါနဲ႔။ ျဖစ္သလို ေအးေအးပဲ အသက္ရွင္ပါရေစ။ ျဖစ္ေစခ်င္သလိုေတြ အစြမ္းကုန္ လုပ္ေပးေနပါတယ္။ ဘာမွမပူပင္ မေၾကာင့္ၾကပါနဲ႔။ ခလုပ္ေတြလဲ အရမ္းမႏိွပ္ပါနဲ႔။ တခ်ိဳ႔ကိစၥေတြ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္ေပးလို႔ ရေပမယ့္။ တခ်ိဳ႔ကိစၥေတြက ကိုယ္လဲမတတ္ႏိုင္လို႔ပါ။ ကိုယ့္အတြက္နဲ႔ ဘယ္သူကိုမွ စိတ္ေရာ လူေရာ မပင္ပန္းေစခ်င္တာ တကယ္ပါ။ အထူးသျဖင့္ မိဘေတြကို ဘာဆိုဘာအတြက္နဲ႔မွ ဒုကၡမမ်ားေစခ်င္ဘူး။ ဒီပစၥည္းေတြကို ပို႔ဖို႔အတြက္နဲ႔ မိဘေတြကို အလုပ္မမ်ားေစခ်င္လို႔ပါ။ ကူညီေပးမယ့္သူရဲ့ အကူအညီလည္း လက္မခံခ်င္ရင္ ထားလိုက္ပါ။ ကိုယ္ဘာမွဒီကေန မတတ္ႏို္င္ဘူး။ ကိုယ္ျဖစ္သလို ေနလို႔ရတယ္။ ဒီလူၾကံဳ ပစၥည္းမရလုိ႔ ဒီေဆးမေသာက္ရလုိ႔ ခ်က္ခ်င္းလည္း မေသပါဘူး။ ေသခ်င္လည္း ေသပေစ။ နားညည္းေတာ့ မခံခ်င္ဘူး။ စိတ္ရွုပ္ေတာ့ မခံခ်င္ဘူး။ စိတ္ေတြ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ စကားေျပာရင္း စိတ္မပင္ပန္းခ်င္ဘူး။ ရန္မျဖစ္ခ်င္ဘူး။ ရန္စကားေျပာရမယ့္ အစား မေျပာၾကတာပိုေကာင္းမယ္။ ကိုယ္လုပ္ေပးႏုိင္တာ အကုန္စြမ္းေဆာင္ ေပးထားတယ္။ ကိုယ္ဟာ လူည့့ံပါ။ ဘာမွ သိပ္အျဖစ္မရိွတဲ့ လူည့ံပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကို သိပ္လည္း စိတ္မပူပါနဲ႔။ သိပ္လည္းမေတာင္းဆိုပါနဲ႔။ စိတ္ေရာ လူေရာ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ပါ။</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8618050074183702136?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-67230096948768864352006-12-12T12:48:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.566+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;" >အလုပ္ေျပာင္းရန္ စိတ္ကူးေနပါသည္။ ယေန႔ အင္တာဗ်ဴး သြားေျဖရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုေနေသာေနရာႏွင့္ အလြန္ေ၀းပါသည္။ ယခုလက္ရိွမွာ တစ္မွတ္တုိင္သာေ၀းေသာေၾကာင့္ ခရီးစရိတ္လုံုး၀ မကုန္က်ပါ။ ဂ်ဴေရာင္း ဘက္တြင္ လုပ္ရမည္ ဆိုလွ်င္ အိမ္ေျပာင္းရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလက္ရိွအိမ္တြင္ လြန္စြာ အဆင္ေျပေသာေၾကာင့္ မေျပာင္းခ်င္ပါ။ စိတ္လည္း ပူေနပါသည္။ အလုပ္ပင္ ရမည္ မရမည္ မေသခ်ာေသးပဲ။ မုန္႔ဆီေၾကာ္ႏွင့္ ႏူတ္ခမ္းနာ ျပသနာကို အခ်ိန္ယူ ေခါင္းစားခံေနပါသည္။ အလြန္အမင္း ၾကိဳတင္ေတြးေတာ ပူပင္တတ္သူ ေယာနိေသာ မနသီၤကာရ ျဖင့္ မေနတတ္သူဟု ခ်စ္သူက ေ၀ဖန္ပါသည္ အေ၀းၾကီးအလုပ္ဆင္းရမွာလည္း ပ်င္းပါသည္။ Stressမ်ားတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ကို ေတြးလည္းေၾကာက္ပါသည္။ အဲဒိအလုပ္ေရာက္သြားရင္ ခုေလာက္အေနေခ်ာင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ပိုက္ဆံလာရွာျခင္းျဖစ္သျဖင့္ အေနေခ်ာင္္သည္ ျဖစ္ေစ မေခ်ာင္သည္ျဖစ္ေစ အေရးမၾကီးပါ။ stable ျဖစ္ရန္သာလုိပါသည္။ ဒါဆိုရင္ေရာ ဘာလို႔ ေျပာေနေသးလဲ ထံုးစံအတိုင္း လွ်ာရွည္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလက္ရိွ အလုပ္တြင္ တစ္ရံုးလံုးတြင္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနေနက် ျဖစ္သျဖင့္ စီနီယာအသစ္တစ္ေယာက္ဧး္ အုပ္ခ်ဳပ္မွူ ေအာက္တြင္ ေနရမည္ကို ေတြးေတာ ပူပင္မိျပန္ပါသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ ေတာင္းဆုိေသာ လစာႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ား ရမည္ဆိုပါက ေျပာင္းပါမည္။ ယခုအလုပ္တြင္ တစ္ေကာင္ထဲ ထင္တို္င္းက်ဲရတာ ပ်င္းလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေကာင္ထဲ ထင္တိုင္းက်ဲရသည္မွာ လြတ္လပ္သေလာက္ တာ၀န္လည္း အလြန္ၾကီးပါသည္။ စီနီယာတစ္ေယာက္ဧး္ လက္ေအာက္တြင္ အဆုအဆဲေလးခံၿပီး ပညာသင္ေလး လုပ္ေနတာက ပိုသက္သာမည္ဟု ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေျဖသိမ့္ထားလိုက္ပါသည္။ အားလံုးအဆင္ေျပပါေစ။ ရင္ေတြပါခုန္ေနပါသည္။ ေၾကာက္တတ္တာ အလကားပဲဟု ေတြးေသာ္လည္း မေကာင္းေသာ အက်င့္က ေဖ်ာက္မရပါ။ ဘာမွလည္း မဟုတ္ပါပဲႏွင့္ အလကားေနရင္း ေတြးေတာ ပူပင္တတ္ေနေသာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပင္ မသကၤာျဖစ္မိပါသည္။ ေရာဂါကေတာ့ အစပ်ိဳးေနၿပီ ထင္ပါသည္။ </span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6723009694876886435?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-65459669491063275112006-12-09T08:42:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.560+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);font-family:Zawgyi-One;" >ယေန႔ စေနေန႔ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အ</span><span style="color: rgb(51, 0, 51);font-family:Zawgyi-One;" >လုပ္ဆင္းရပါသည္။ အလုပ္တြင္ မည္သူမွ် မရိွပါ။ အားလံုး အေရးတၾကီး ကိစၥႏွင့္ အျခားရံုးခဲြသို႔ သြားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနမေကာင္းပါ။ ကိုယ္ေတြလက္ေတြ အလြန္နာေနပါသည္။ မ်က္လံုးေတြ ပူေနပါသည္။ လည္ေခ်ာင္းထဲတြင္ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနသည္မွာ သံုးေလးရက္ခန္႔ ရိွပါၿပီ။ လံုး၀အလုပ္မလာခ်င္ပါ။ ယေန႔ Fire Drill လည္းရိွပါသည္။ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္သျဖင့္ အျပင္မထြက္ေတာ့ ဟုစိတ္ကူးထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ နားညည္းမွာကိုေတာ့ ေၾကာက္ပါသည္။ ရန္ကုန္မွာ ေနထဲက မီးသတ္ကားသံ ၾကားလွ်င္ အလြန္စိတ္ေျခာက္ျခားပါသည္။ ဖုန္းထူးရန္ ရံုးတြင္ Stand-by ေနေနရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ညစ္ေနပါသည္။ အိပ္ခ်င္ပါသည္။ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ပါ။ ေဆးေသာက္ၿပီး အိပ္ေနခ်င္ပါသည္။ ေနမေကာင္းျဖစ္မွာ ေၾကာက္ေနပါသည္။ ေဆးကုရန္ ပိုက္ဆံမရိွေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး မၿပီးေသးပါ။ လုပ္ရန္ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း ေခါင္းက အရင္မူးမူးလာပါသည္။ မ်က္လံုးထဲတြင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အမွတ္သေကၤတ ျဖစ္ေသာ အျပာေရာင္ အစိမ္းေရာင္ မ်ားျမင္ေနရေသာ္လည္း စိတ္မေပ်ာ္ရႊင္ပါ။ ရံုးတြင္ Chicken Pox ျဖစ္ေနေသာ လူတစ္ေယာက္ ရိွပါသည္။ ကူးမွာကို ေၾကာက္လွပါသည္။ ထိုလူ ယေန႔မွ စၿပီး ရံုးမလာေတာ့ဟု ဆိုပါသည္။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေရာဂါကူးစက္မည္ထက္ ေဆးဖိုးကုန္မွာ ေၾကာက္လွပါသည္။ ရခိုင္မုန္႔တီ ေသာက္ခ်င္ပါသည္။ ရယ္ဒီမိတ္ မုန္႔ဖတ္ကို မုန္းေသာေၾကာင့္ မေသာက္ျဖစ္ပါ။ မေန႔ညက ထမင္းစားေသာအခါ စားမ၀င္ပဲ ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္စားေသာအခါ အလြန္စားလို႔ေကာင္းပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မေန႔ညက ေခ်ာင္းစဆိုးပါသည္။ ငွက္ေပ်ာသီးေျခာက္ေၾကာ္ ႏွင့္ အေအးေတြ ေသာက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေခါင္းထဲတြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ တစ္ခုခုကို လာတည္ေဆာက္ေနဟန္ တူပါသည္။ ေခါင္းထဲတြင္ တစ္ေယာက္ေယာက္က တူႏွင့္ထုေနသလို ခံစားရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေခါင္းအံုးကို ေလွ်ာ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေခါင္းအံုးဦးစရာ မရိွပါ။ ဇက္ထဲတြင္ စတီးလ္ေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္းလ်ိဴ ထားသလို ေလးေနပါသည္။ နာလည္းနာပါသည္။ ယေန႔ညေတာ့ ေခါင္းအံုးအသစ္၀ယ္အိပ္ပါမည္။ အိပ္ရတာ ေကာင္းေကာင္းမေပ်ာ္ေသာေၾကာင့္ အိပ္ယာခင္း အသစ္လည္း သြား၀ယ္ပါမည္။ အိမ္ကိုပိုက္ဆံ မလဲႊရေသးပါ။ ေငြေစ်းေတြ အလြန္က်ေနပါသည္။ ေငြေစ်းတက္ရန္မွာ ဆုေတာင္းေကာင္းေသာ အရာမဟုတ္ေသာ္လည္း ထုိက်ေနေသာ ေငြေစ်းေၾကာင့္ အိပ္ထဲမွ ပိုက္ဆံေတြ ပိုထြက္သြားပါသည္။ Laptop ၀ယ္မည့္ကိစၥ ေနာက္ဆုတ္ထားလိုက္ပါသည္။ စတားဟပ္ဘ္ ပရိုမိုးရွင္း ကိုပဲ ၂၈လစာ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လိုက္ပါေတာ့မည္။ လက္ငင္းတစ္ခါထဲ မေပးခ်င္ေသာေၾကာင့္ ၂၈လၾကာအေၾကြးဆပ္ေနရပါမည္။ စိတ္မေပ်ာ္ပါ။ ယေန႔ တစ္နာရီ ထိုးလွ်င္ထိုးခ်င္း အိမ္ျပန္ပါမည္။ အိမ္မွာ ထမင္းမခ်က္ခဲ့ပါ။ ထမင္းမဟုတ္ေသာ အလြန္ခ်ိဳေသာ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္းႏွင့္ မသင့္တင့္ေသာ အရာမ်ားအားလံုးကို စားခ်င္ပါသည္။ ရင္ထဲတြင္ ပူေနေသာေၾကာင့္ အေအးကိုသာ ေသာက္ခ်င္ပါသည္။ ေသာက္ၿပီးတိုင္း လည္ပင္းေတြပိုယားလာပါသည္။ ေဆးကိုေတာ့ လံုုး၀မေသာက္ခ်င္ပါ။ အိပ္ခ်င္ပါသည္။ အိပ္မက္မက္ေသာ အခါ ဆက္သြယ္မွူ ဧရိယာျပင္ပသို႔ လုိက္သြားပါမည္။ သူၾကိဳက္တတ္ေသာ စာေရးဆရာမ်ားဧ။္ စာမ်ားကို ေလွ်ာက္ဖတ္ၿပီး ထင္သလိုေတြ ေလွ်ာက္ေရးလိုက္ပါသည္။ အဓိကမွာ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေလးလံထုိင္းမွုိုင္းၿပီး ပ်င္းရိျငီးေငြ႔ အိပ္ခ်င္ျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုေရးသားဟန္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဧ။္ ေရးသားဟန္ကို ကူးခ်သည္ဟု ေျပာလာလွ်င္ ထိုေျပာဆုိခ်က္မွာ ခၽြင္းခ်က္မရိွ မွန္ကန္ပါသည္။ ၿပီးပါၿပီ။</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6545966949106327511?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-3405605570263423982006-12-06T13:38:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.547+08:00<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:85%;">ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔ မကပ္ေအာင္ ေလေနတဲ့ ၾကားထဲ ေက်ာင္းသားမိဘ တစ္ေယာက္က တကူးတက ဖုန္းဆက္ၿပီး တီခ်ယ္သားကို ၾကည့္ေျပာေပးဦး ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္နဲ႔ တိုင္လာေတာ့ စိတ္ေလေနတဲ့ ၾကားထဲက ေသခ်ာရွင္းျပ ေဖ်ာင္းျဖေပးရေသးတယ္။ ေက်နပ္ပံုေတာ့ မရပါဘူး။ က်ဴရွင္ဆရာမ ေနာက္ထပ္ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေခၚၿပီး ကေလးကို စာၾကည့္စားပဲြမွာ အက်ဥ္းခ်ထားဦးမယ္ မသိဘူး။ <span style=""> </span>ျပသနာက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္။ အတန္းထဲမွာ ပိုဇီရွင္မေကာင္းလို႔ဆိုလား စာမက်က္လို႔ဆိုလား။ စဥ္းစားလို႔ ရသေလာက္ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကေလးက ဒီေလာက္ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး အေျခအေနၾကီးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ Primary II ပဲရိွေသးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို Phd ယူမယ့္သူလို စာဖတ္ေစခ်င္ေနေတာ့ ခက္တယ္။ သူ႔ရဲ့ ကေလးဘ၀ေလးကို သက္ေတာင့္သက္သာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလး ျဖတ္သန္းေစခ်င္တယ္။ ပညာေရး Education ဆိုတာမ်ိဴးက သူ႔ဘ၀ထဲမွာ ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းဖို႔ အတြက္ လက္နတ္ေတြ တပ္ဆင္ေပးေနတာပဲ မဟုတ္လား။ သူ႔ဦးေႏွာက္ကို ေသြးေပးေနတာ Train ေနတာပဲ မဟုတ္လား။ သူ႔ဘ၀ၾကီးထဲမွာ ေရွ႔ေလွ်ာက္လူလုပ္သြားဖို႔ရာ လမ္းမွာ ဘာေတြနဲ႔ ၾကံဳၾကံဳ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းတတ္ဖို႔ရာ ဒီဘာသာရပ္ေတြကို သံုးၿပီး သူ႔ဦးေႏွာက္ကုိ ေတြးေခၚတတ္ စဥ္းစားတတ္လာေအာင္ ႏိွူင္းခ်ိန္တတ္ေအာင္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေအာင္ ဒီ Subjects ေတြရဲ့အကူအညီ ကိုယူၿပီး သူ႔ဦးေႏွာက္ကေလးကို ၀ိုင္းေသြးေပးေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မိဘအမ်ားစုက Subjects ေတြမွာပဲ လမ္းဆံုးၿပီး A ဘယ္ႏွစ္ဘာသာ B ဘယ္ႏွစ္သာ လိုက္ျပိဳင္ရင္းနဲ႔ ကေလးေတြကို Pressure ေတြမ်ိဴးစံုေပးေနၾကတယ္။ ဒီဘာသာရပ္ေတြ ဟာအသံုးၿပဳခံ Subjects ေတြထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး။ ကေလးရဲ့ ၀ါသနာ အက်င့္စရိုက္ ကိုမူတည္ၿပီး သူစိတ္၀င္စားတဲ့ ဘာသာရပ္မွာ နည္းနည္းပိုၿပီး ထူးခၽြန္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ဘာမွစိတ္ပူပင္ စရာမလိုပါဘူး။ သူ႔ရဲ့ Type ကဘယ္လိုမ်ိဴးလဲ၊ သူ႔ရဲ့ Talent ကဘာလဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ သူ႔အားသာခ်က္ေလး သူ၀ါသနာပါရာေလးကို ကိုယ္ကေဘးက ထိန္းညိွေပး ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးႏိုင္ရင္ လံုေလာက္ပါၿပီ၊ <span style=""> </span>ဒါေတာင္ ခုေခတ္မွာ အဆင့္ တစ္ ႏွစ္ သံုး ေပးၿပီး အျပိဳင္အဆိုင္ လုပ္ၾကတဲ့ စနစ္ အေတာ္အတန္ ပေပ်ာက္သြားလို႔။ Grade ေတြနဲ႔ ခဲြေတာ့လည္း Grade ေတြလုိက္ျပိဳင္ၾကျပန္ေရာ။ ခုအတန္းထဲမွာ A ေတြ တစ္ထမ္းၾကီး ရထားၿပီး သူ႔ဘ၀ကို သူ႔ဘာသာ ျဖတ္သန္းတဲ့အခါ ရင္ဆိုင္ဖို႔ ေတြးေခၚတတ္တဲ့ ဦးေႏွာက္ နဲ႔ လံုေလာက္တဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွူ၊ သူတစ္ပါးကို ကိုယ္ခ်င္းစာနာ မွ်တေတြးတတ္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ မထည့္ေပးလိုက္ႏုိင္ရင္ ခုရထားတဲ့ Report Card ေတြက ဘာမွ အေထာက္အကူ မျဖစ္ပါဘူး. အမွတ္နည္းတဲ့ ဘာသာအတြက္ က်ဴရွင္ဆရာမ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ကေလးဦးေႏွာက္ကို ၀ိုင္းအမဲဖ်က္ၾကဦးမလဲ မသိဘူး၊ ကေလးက စာသင္ရတာကို မုန္းတီးလာတဲ့ အထိ စာဖတ္ရတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္ လို႔ထင္လာတဲ့ အထိ မလုပ္ၾကပါေစနဲ႔ပဲ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို ေစတနာရိွရင္ သူ႔ကိုဟင္းစားငါးမေပးပဲနဲ႔ ငါးဖမ္းနည္းသင္ေပးရဆုိလား ၾကားဖူးတာပါပဲ။ အသင့္ဖမ္းေပးထားတဲ့ ငါးကို ေသခ်ာၾကည့္ ငါးနာမည္က္ို ေသခ်ာမွတ္ခိုင္း၊ ေၾကးခံြဘယ္ႏွစ္ခုပါတယ္၊ ဘာအေရာင္ ဘယ္လို Feature ရိွတယ္ဆိုတာ အလြတ္ရေအာင္ By-heart က်က္ခိုင္း တာဟာ ေနာက္သူ႔ကိုယ္တုိင္ ငါးဖမ္းဖို႔လုိအပ္လာတဲ့ အခါမွာ အလြတ္က်က္ထားတဲ့ အဲဒိငါးအေၾကာင္းက ဘယ္လိုမွ သူ႔အတြက္ အေထာက္အကူ မျပဳပါဘူး။ ငါးဖမ္းနည္းကို မသိပဲ သို႔မဟုတ္ ဘ၀ထဲမွာ ေနထိုင္ရင္ဆိုင္ ျဖတ္သန္းနည္းကိုိ မသိပဲနဲ႔ မိဘနဲ႔ Guideနဲ႔ က်ဴရွင္ဆရာမနဲ႔ ၀ုိင္းၿပီး ဘာမွ အေရးမပါတဲ့ အလြတ္ရလို႔ေရာ မရလို႔ေရာ ဘ၀ထဲမွာ ဘာမွျဖစ္မသြားတဲ့ ဒီအေသးစိတ္အခ်က္အလက္ ေတြကို အတင္းေရာကာေရာ အလြတ္က်က္ခိုင္းေနတာဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစပါ။ ကေလးကိုယ္တုိင္ လိုခ်င္စိတ္ေလးနဲ႔ သိခ်င္လာေအာင္ သူ႔စိတ္၀င္စားစိတ္ စူးစမ္းလိုစိတ္ကေလးကို ဆြေပးဖို႔ပဲ လုိပါတယ္။ သူကိုယ္တု္င္သိခ်င္လာတဲ့ အခါက် ဆဲြထားလို႔ေတာင္ စာမဖတ္ပဲ မေနပါဘူးေနာ္။ အင္း ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ေသးေသးေလးနဲ႔ ေတြးထားတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးေတြးကို စာျဖစ္ေအာင္ ခ်ေရးမိျပန္ၿပီ။ မွားတာမ်ားရိွရင္ ျဖည့္စြက္ခြင့္လႊတ္သာေပးၾကပါေတာ့၊ စိတ္ထဲ ကသိကေအာင့္ နဲ႔ မို႔သာ ခ်ေရးလိုက္တာပါ။ ဒီက်ဴရွင္ဆရာမ ဘ၀ဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကီးမားတဲ့ ဘ၀အစိတ္အပိုင္းပါ။<span style=""> </span>ကေလးရဲ့ နားခ်ိန္ အားခ်ိန္ ကစားခ်ိန္ေတြကို ကိုယ့္၀မ္းေရးအတြက္ ေငြေၾကးရလိုမွူအတြက္ သြားခိုးဖဲ့ယူလိုက္ရတာကို စိတ္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း လိပ္ျပာမလံု ခံစားရပါတယ္။ မိဘေတြရဲ့ မသိမွူနဲ႔ ကိုယ့္ေလာဘနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ကိုယ့္ကေလးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အက်ဥ္းခ်ဖူးပါတယ္။ ျဖစ္တဲ့ အေျခအေနထဲကေန ကေလးကို Pressure မေပးမိေအာင္ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းနဲ႔ လုပ္ရင္း သူအတြက္ တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုးေလးေတြ လုပ္ေပးရင္း အဲဒိဘ၀ကို အခ်ိန္အၾကာၾကီး ျဖတ္သန္းဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အေကာင္းလို႔ပဲ လက္ေလ်ာ့ သေဘာထား လိုက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-340560557026342398?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-75467624645335734002006-12-06T09:44:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.648+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အခ်စ္ဆိုတာၾကီးကို ပန္းသီးနဲ႔ တင္စားၿပီးေျပာတတ္ၾကတယ္။ ပန္းသီးဆိုတာမ်ိဳးကို ခ်ိဳတယ္လို႔ အားလံုးက သက္မွတ္ထားၾကတာေလ။ တခါတခါ က်ေတာ့ အဲဒိပန္းသီးခ်ိဴခ်ိဴက ခါးခ်င္လည္း ခါးသြားတတ္တာေနာ္။ ကာယကံရွင္ေတြရဲ့ ပေယာဂေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သလုိ တျခားတျခားၾကားလူေတြ ေၾကာင့္လည္း အဲဒိပန္းသီးက ဘယ္အခ်ိန္ထေပါက္ကဲြမယ္ မသိတဲ့ Time Bomb တစ္လံုးကို ကိုင္ထားရသလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္သြားတတ္တာေနာ္။ လႊတ္မွမခ်ရက္ေတာ့လည္း ခ်ိဴတလွည့္ ခါးတလွည့္၊ စိတ္ပ်က္လိုက္ ေပ်ာ္လိုက္၊ ရယ္လိုက္ ငိုလုိက္၊ ၾကည္ႏူးလိုက္ စိတ္ႏွလံုးေတြ ပူေလာင္ေနာက္က်ိလိုက္၊ ေအာက္ေျခလြတ္ေအာင္ ဘ၀င္ေတြျမင့္လိုက္ အျပစ္ရိွ ခံစားခ်က္ၾကီးနဲ႔ ေၾကကဲြလိုက္ ဒီသံသရာၾကီးထဲမွာ ဆက္ေနရံုေပါ့ေလ။ </span><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7546762464533573400?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-92201693113207866612006-12-05T19:04:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.641+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ခုတေလာ ပိုစ့္အသစ္ မေရးခ်င္ေအာင္ကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္ေတြေလေနတယ္။ ေမေမငိုရေလာက္ေအာင္ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္မိတာအတြက္ ၀မ္းနည္းတယ္။ ေမေမနဲ႔ ေဖေဖေရးထားတဲ့ စာရွည္ၾကီးကို အေခါက္ေပါင္း မ်ားစြာဖတ္ၿပီးပါၿပီ။ တစ္ဘ၀လံုး သူမ်ားစိတ္ၾကိဳက္ေတြပဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ဟာ တစ္သက္လံုး ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး မက္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္မို႔လို႔ ဒါေလးကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးပါ ေမေမ။ ပထမဦးဆံုး စိတ္၀င္စားခဲ့ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္၊ တစ္ဘ၀လံုး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္၊ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူးလို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ထပ္ေမွ်ာ္လင့္မိနဲ႔ စိတ္ထဲက ဘယ္တုန္းကမွ ထြက္မသြားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ဆန္႕က်င္ဘက္ လူတစ္ေယာက္ကို စစိတ္၀င္စားတတ္တဲ့ အရြယ္ထဲက ဒီလူအေပၚကို ဘယ္လို သေဘာထားရိွခဲ့တယ္ သမီးရဲ့ေမေမ အသိဆံုးျဖစ္ခဲ့မွာပါ။ ပင္ပန္းဆင္းရဲပါေစေတာ့ ေမေမ။ ဒီဘ၀နဲ႔ပဲ တန္တယ္လို႔ ေျပာၿပီး စိတ္သာ ဆိုးခ်င္ဆိုးလုိက္ပါ။ ေဒါသသာထြက္လိုက္ပါ။ ဒီလို စိတ္ဆင္းရဲရတဲ့အတြက္ လူ႔သက္တမ္းထဲက ေလ်ာ့မယ္ဆို သမီးဘ၀ သက္တမ္းထဲကပဲ ေလ်ာ့ခ်င္ပါတယ္။ သမီးလို လူမိုက္အတြက္ေတာ့ မငုိပါနဲ႔ေမေမ။ ေပ်ာ္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ အျပစ္ရိွခံစားခ်က္ ႏွစ္ခုၾကားမွာ ရူးရေတာ့မွာ မို႔လို႔ပါ။ ေမေမတို႔နဲ႔ နည္းနည္း ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ၿပီးလမ္းထြက္မိရင္ေတာင္ ကံဆိုးတတ္တယ္ အဆင္မေျပတာ တစ္ခုခုျဖစ္တတ္တယ္ ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ တစ္သက္လံုးေနလာခဲ့တာပါ။ ေမေမ့ကို မ်က္ရည္က်ရ ေလာက္ေအာင္ထိ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္မိတဲ့ အတြက္ သမီးလဲ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ ရိွမေနပါဘူး။ အျပစ္ရိွတဲ့ ခံစားခ်က္ၾကီးနဲ႔ ဒီလိုပဲ ေန႔တိုင္းအသက္ရွင္ေနရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေရြးခ်ယ္မွူအတြက္ မိဘမၾကိဳက္တာကို လုပ္မိတဲ့အတြက္ ကံဆိုးေတာ့မယ္ဆိုတာလဲ ခံစားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလမ္းကိုပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ခ်င္ပါတယ္။ ေမေမတို႔ ေက်နပ္လက္ခံႏိုင္မယ့္ အေျခအေန တစ္ခုထိဖန္တီးၿပီးမွ ေမေမတို႔ စိတ္ၾကိဳက္ပံုစံ အေနအထားမ်ိဴး ျဖစ္လာတဲ့ တခ်ိန္ထိ သမီးတို႔ ၾကိဳးစားၿပီးမွ ေမေမတို႔ဆီကို ျပန္လာခဲ့ပါမယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-9220169311320786661?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-74308596143089040752006-11-30T19:11:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.656+08:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">ခုတေလာ ဘာေတြဘယ္လုိျဖစ္ေနမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး။ ငါ့ကိုငါ့လည္း စိတ္ဓာတ္ေတြက ပံုၿပီးေတာ့ကို က်ေနၿပီ လုိ္႔သာ အာေခါင္ျခစ္ၿပီးေတာ့သာ ေအာ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တာ။ လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လုိစံႏွူန္းသက္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ တုိင္းတာအကဲျဖတ္မွာလဲ။ သူရဲ့လက္ရိွ Status လား။ သူ႔ရဲ့ Image လား။ သူ႔ရဲ့ Appearance လား။ သူ႔စိတ္ဓာတ္တန္ဖိုးလား။ အရက္ေသာက္တတ္တာ ေဆးလိပ္ ေသာက္တာ ေကာင္းတယ္လို႔ မေျပာလုိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူဘယ္လို စိတ္ထားနဲ႔ ေသာက္ေနတာလဲ။ သူစိတ္ဓာတ္ဘယ္လို အဆင့္အတန္းရိွသလဲ ဆိုတာလဲ ထည့္စဥ္းစားသင့္တာေပါ့ေနာ္။ စိတ္ညစ္လို႔ ထြက္ေပါက္ရွာၿပီး ေပ်ာ့ညံ့ညံ့ အရက္ေသာက္တတ္တဲ့ ေကာင္မ်ိဴးဟုတ္လားမဟုတ္လား ဆိုတာလဲ ရိွေသးတယ္ေလ။ သူစိတ္ေနသေဘာထား ဘယ္လိုလူစားဆိုတာ ခုလက္ရိွ အဆင္ေျပတာ မေျပေသးတာအျပင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမယ့္ အခ်က္ေတြပဲ မဟုတ္ဘူးလား။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7430859614308904075?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-60802455720451091382006-11-24T08:46:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.553+08:00<div style="text-align: left; color: rgb(102, 51, 102);"><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >"I betrayed myself (သို႔) ႏွစ္ကိုယ္ခဲြ"</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေလာက ေျပာၾကတာက </span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေျခမ မေကာင္း ေျခမ</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">လက္မ မေကာင္းလက္မ တဲ့။</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေအးေလ ဟုတ္ပ</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ကဲ ဒီလိုဟာျဖင့္ </span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဓားထက္ထက္ကိုရွာ</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေဟာဒိ ရင္ဘတ္ထဲက </span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အသံုးမက်တဲ့ ႏွလံုးသားကို</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဆဲြထုတ္ ႏူတ္ႏူတ္ကိုစင္းပစ္ဦးမွ....</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဘယ့္ႏွယ့္ ဘယ္ႏွယ့္</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဦးေႏွာက္မသံုး ဘာမသံုး</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဘ၀တစ္ခုလံုးဆံုးခ်င္ဆံုးတဲ့...</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ကဲေလ ေျပာေနၾကာတယ္</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဓားသာျမန္ျမန္ထုတ္</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ခပ္သုတ္သုတ္ ရွင္းပစ္မွေအးမယ္</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဟင္</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာကဗလာ</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဘယ္မွာမ်ား ဘယ္လို...</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">?????????????</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">အလို အလို</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေနာက္က်တဲ့ဓား</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ငါ့ႏွလံုးသားကျဖင့္</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">သူ႔ဟာသူ</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္နဲ႔ခစား</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဟုိလူ႔ေျခရင္းမွာပါလား။ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6080245572045109138?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-9961409470133199142006-11-22T18:32:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.541+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5615/4421/1600/312456/yoursign12.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/5615/4421/400/925194/yoursign12.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုေမာင့္အဲလ္ဘတ္ရဲ့ <a href="http://www.redkid.net/generator/soup/sign.php">ဘေလာ့ဂ္</a>ကေနေတြ႔လို႔ အရမ္းသေဘာက်တာနဲ႔ ယူထားတာ ခ်စ္စရာေလး ဟီး ဟီး။ စားၾကပါဦး။ ဗိုက္ဆာေနတုန္း ဘာစြပ္ၿပဳတ္လဲ မသိဘူး။ စားခ်င္စရာေလး။ ဆန္ၿပဳတ္ဆိုရင္ေတာ့ ၾကိဳက္ဘူး။ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-996140947013319914?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-24515965867623004022006-11-20T18:35:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.535+08:00<div style="text-align: justify;"><br /><a href="http://imageshack.us/"><img src="http://img225.imageshack.us/img225/5985/p1hloz2.jpg" alt="Image Hosted by ImageShack.us" border="0" /></a><br /><a href="http://imageshack.us/"><img src="http://img84.imageshack.us/img84/4518/p1hrvn3.jpg" alt="Image Hosted by ImageShack.us" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><span style="font-size:85%;">ခုလို Stress မ်ားတဲ့ အလုပ္ၾကီးမွာ တစ္ေနကုန္လုပ္ ညေနၾကိဳမယ့္သူမရိွတဲ့ အိမ္ကိုျပန္ ေနာက္တေန႕အိပ္ယာႏိုးလာေတာ့ ဒီထံုးစံအတိုင္း အလိုက္သင့္ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ ဘ၀ၾကီးထဲမွာ ျပန္ေနလိုက္ ေနာက္တစ္ေန႔ၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔ေတြ ေနာက္တစ္ေန႔ေတြကို ဒီ Under the moonless starless redsky ၾကီးေအာက္ကေန ျဖတ္သန္းေနရေတာ့ ရန္ကုန္တုန္းက သံုးႏွစ္တိတိ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အျပစ္ကင္းတဲ့ creativeျဖစ္တဲ့ အသည္းယားဖို႔ ေကာင္းတဲ့ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ေမာေအာင္ လုပ္တတ္တဲ့ စိတ္တိုစရာေကာင္းတဲ့ ရယ္ရတဲ့တခါတေလလည္း ထရိုက္ခ်င္စိတ္္ ေပါက္မိေအာင္ လုပ္တတ္တဲ့ </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ကေလးေလးေတြနဲ႔ ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္တုန္းေလးကုိ သတိရတယ္။ သူတို႔ေလးေတြရဲ့ Year Book အတြက္ စိတ္ကူးတည့္ရာ ေလွ်ာက္ကပ္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းပါ။ ကိုယ္စိတ္ကူးနဲ႔ စိတ္ေလစရာေကာင္းေအာင္ လုပ္ခ်င္ရာေတြ ေလွ်ာက္ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ထားတာကို ကြန္ပ်ဴတာဆရာကမရရေအာင္ လိုက္လုပ္ေပးထားတဲ့ ကိုယ့္Class ရဲ့ Page ေလးပါ။ ဘာဒီဇိုင္းပညာမွ မတတ္ေပမယ့္ သူတုိ႔ေလးေတြကို ၾကယ္ေလးေတြလို ေတာက္ပေစခ်င္တယ္။ ၾကယ္ဆိုတာဒီက ၾကည့္ေတာ့သာပိစိေကြးေလးနဲ႔ မထည္၀ါေပမယ့္လုိ႔ သူတို႔တစ္ပြင့္စီတုိင္းဟာ ေနတစ္စင္းစီပဲေလ သူတို႔ရဲ့သက္ဆိုင္ရာေနအဖဲြ႔အစည္း အတြက္ အေရးပါအရာေရာက္တဲ့ အဖုိးတန္တဲ့ အဓိကဇာတ္လိုက္ေတြ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကေလးေတြကိုလည္း အဲဒိလို သူ႔သက္ဆုိင္ရာ ေနရာ ပါတ္၀န္းက်င္ အသီးသီးမွာအားကိုးအားထားၿပဳေလာက္စရာ လူ႔အဖိုးတန္ကေလးေတြ ျဖစ္လာေစခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ ေစတနာပါ။ ကိုယ့္သမီးေလးေတြကိုေတာ့ မိန္းကေလးဆန္ဆန္ ေမႊးေမႊးျပန္႔ျပန္႔ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေလာကကိုအလွဆင္ေပးမယ့္ ပန္းပြင့္သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ကေလးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ပန္းပြင့္ေလးေတြ ဟာႏုည့ံသိမ္ေမြ႔အားႏဲြ႔တာသက္သက္မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔႔ရဲ့အေရာင္အဆင္း အလွအပေလးေတြနဲ႔ ဒီကမာၻၾကီးကိုအလွဆင္ၾကမွာ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကေလးေတြကို လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္ရဲ့ အနာဂတ္အတြက္ အားထားစရာေကာင္းတဲ့ ႏွစ္လိုစရာေကာင္းတဲ့ လူ႔အဖိုးတန္ေလးေတြ ျဖစ္လာေစခ်င္လို႔ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;">ဒီကဗ်ာလိုလို စာလိုလို အတိုအစေလး ေရးမိတာေလ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:85%;"><br /></span><blockquote><span style="font-size:85%;">"All our stars are shining in space!<br />These flowers are blooming in grace!<br />They are leading you to a better place."</span> </blockquote></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-2451596586762300402?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-42025284827454478342006-11-20T16:21:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.529+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ရန္ကုန္ကို ေခၚလို႔ရမရေတာ့ မသိဘူး။ US ကုိ ကေနဒါကို ၿပီးေတာ ့တျခားတုိုင္းျပည္ေတြ အမ်ားၾကီးကို ဖရီးေခၚလို႔ရတယ္ဗ်။ <span style="color: rgb(51, 255, 255);">www.jajah.com</span> တဲ့ဗ် ။ မိုက္တယ္။ ႏွစ္ဘက္စလံုး အြန္လိုင္းမွာ ရီဂ်စ္စတာလုပ္ဖုိ႔ေတာ့လိုမယ္။ ၿပီးရင္ ၾကိဳက္သေလာက္ေခၚပါေလ့။ ေျပာပါေလ့။ နားၿငီးေအာင္ေျပာရတယ္။ ျမန္မာႏုိုင္ငံလဲ စာရင္းထဲမွာေတာ့ပါတာပဲ။ ရန္ကုန္ကသူငယ္ခ်င္းကို ရီဂ်စ္စတာ လုပ္ခုိင္းတာေတာ့ ခုထိမေအာင္ျမင္ေသးဘူး ။ ရန္ကုန္ကုိ ေခၚလို႔ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ Voipstunt တုန္းကလဲေကာင္းပါ့ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္ေတာ့ေခၚမရဘူး။ ဒီဂ်ာဂ်ားေလးနဲ႔ ေခၚလို႔ရရင္ေတာ့ ရွယ္ပဲ။ သူငယ္ခ်င္းကို ဖုန္းမေခၚခင္ ရီဂ်စ္စတာလုပ္ခိုင္းဖို႔ မေမ႔နဲ႔ဦးေနာ္။ ကိုယ့္ဖုန္းထဲက ၀ါးသြားဦးမယ္။ ၿပီးေတာ့ေသခ်ာေအာင္ This call is free. ဆိုတာေလး ၾကားမွေျပာေပါ့ဗ်ာ။ အိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္ေနတယ္။ US ကို၁၀ တန္တစ္ကဒ္ ၀ယ္ထားရင္ အၾကာၾကီးေျပာလို႔ရပါတယ္ ဒါေပမယ့္ လူ႔စိတ္ကေတာ့ ဒီလိုပဲ အလကားရေတာ့လည္း ပိုေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ရန္ကုန္ကိုသာ ဖရီးေခၚလို႔ရလို႔ကေတာ့ ဟား ဟား ဟား။ </span><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-4202528482745447834?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-62106923105690455572006-11-15T19:11:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.675+08:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စိုင္းစုိင္းခမ္းလိွဴင္ကို ဘယ္တုန္းကမွ မၾကိဳက္ပါဘူးသူကအဲဒိေကာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ဘယ္လိ္ုမွကို နားေထာင္လို႔မရဘူးဆိုလို႔ အားလံုးသူ႔စကားေတြတိုင္း အဟုတ္ထင္ေနက် <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>အက်င့္အတိုင္း ေခါင္းညိတ္တတ္တဲ့ အက်င့္အတိုင္း လိုက္မၾကိဳက္မိတာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ေလ ဒီသီခ်င္းကိုေတာ့ ၾကားၾကားခ်င္း တခ်ိဴ႔စာသားေတြက လဲြရင္ ေစာင္းဆိုထားသလား <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>မွတ္ရေအာင္ကို တုိက္ဆိုင္လြန္းလို႔ အမွတ္တရဒီ post မွာတင္ထားလိုက္တယ္……<br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2006/10/19/300504/03%20-%20Ah%20Htee%20Kyan.mp3" title="03 - Ah Htee Kyan.mp3">အထီးက်န္ </a><br /><br />ကမာၻတစ္ဖက္မွာ နင္ေနထိုင္ၿပီး၊ ကမာၻတစ္ဖက္မွာ ငါေနထုိင္တယ္ ကမာၻတစ္ဖက္စီ ေ၀းလုိ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>ေနလို႔ ေဆြးလို႔ေျမ႔လို႔ငါေခြယိုင္လဲ ကမာၻတစ္ဖက္မွာနင္ခ်န္ထား ကမာၻပ်က္မွာငါ ကမာၻေျမက<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ၾကား မဆံုႏုိင္ေအာင္ ကာဆီးလို႔ထား ကမာၻတစ္ဖက္မွာည <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>ကမာၻတစ္ဖက္မွာေန႔ နာရီမိနစ္စကၠန္႔အားလံုး ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>ျဖစ္ၿပီေဟ့ ဟုိအေ၀း မင္းထြက္ေျပးလို႔ ငါ့ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့အခ်စ္ကို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>မင္းစာနာပါ အျမန္လာပါ ခ်စ္သူရယ္ စိတ္ေကာက္ရတဲ့ရက္ေတြကို လြမ္းလို႔<br /><br />တမ္းတတယ္ အရမ္းကို မင္းရိွတဲ့အရပ္ကို အၿမဲလိုမွန္းလို႔မနက္ႏိုးရင္ ေမတၱာပို႔ ဘုရားမွာဦးခ် <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သစၥာဆို မေဖာက္ဖ်က္ဘူး ငါ့ရဲ့စိတ္က မက္မက္စက္စက္ခ်စ္တာမို႔ မင္းစိတ္ၾကိဳက္ျဖစ္လာဖို႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ခုခ်င္းကို ငါေလျပဳျပင္ လူေတြရဲ့အထင္အျမင္ အယူအဆေတြကို ငါေလမမွူခ်င္<br /><br />အခ်ိန္ရိွတိုင္း မင္းကိုမွန္းေမွ်ာ္ ျပန္မလာမွာ ေၾကာက္ေနခဲ့ ေစာင့္ေနခဲ့ လက္ခ်ိဴးေရလို႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေန႔ရက္ေတြမွာ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ တစ္ေယာက္ထဲပဲ ေနေတာ့မယ္လို႔ ရက္ရက္စက္စက္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းကေျပာ တစ္ေယာက္ထဲပဲ က်န္ခဲ့မွာမို႔ ပက္ပက္စက္စက္ ငါရင္ေမာ<br /><br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />တဇြတ္ထုိးတတ္တဲ့ ငါ့အက်င့္က ဆင္ကန္းေတာတိုး ေနျမင့္ေတာ့ အရူးရင့္လာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းေပးတဲ့ဥေပကၡာ အခံရခက္တဲ့ ေ၀ဒနာက ရင္ဘတ္ထဲမွာ စူးနင့္လာ</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းငါ့ကိုမၾကိဳက္ဘူး လံုး၀ကို မမိုက္ဘူး ဒါနဲ႔လည္းစိတ္မကုန္ဘူး ငါ့ရဲ့အခ်စ္က မိုက္ရူးရဲ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ငါ့အနားမွာ မင္းရိွခဲ့ ငါ့ဘ၀ကို ငါေက်နပ္ မင္းန႔ဲအတူေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ဘ၀င္ကိုေလဟပ္<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ့အနားမွာမင္းမရိွေတာ့ ငါ့ဘ၀ကို ငါအားငယ္လို႔ ဒီသီခ်င္းက ငါ့အခ်စ္ကို နင္နားလည္ဖို႔<br /><br />အထီးက်န္ သိမ္ငယ္မွူမ်ားစြာရယ္ မင္းမရိွတဲ့ေန႔ေတြထဲငါတစ္ေယာက္ထဲ အားေတြငယ္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>အခ်စ္ကိုယံုၾကည္ခဲ့မိပါတယ္ အစိမ္းလိုက္ မင္းဖဲ့ေၿခြခဲ့ေတာ့ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ရူးေနမယ္..</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6210692310569045557?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-35925257765635573642006-11-13T19:17:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.668+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေကာင္ေလးႏွစ္ေကာင္ ေမြးထားပါတယ္ ဟီး ဟီး ခ်စ္စရာေလးေတြပါေနာ္။ အေပၚကေကာင္ ၀တုတ္ေလးကို ပို၀လာေစခ်င္လို႔ ပန္းသီးေလး ေကၽြးေပးၾကပါဦးေနာ္ သူ႔ကိုMouseနဲ႔ဖိလိုက္ရင္ ရႊံထဲလည္း လူးတတ္ေသးတယ္ ေရေတာ့ ျပန္ခ်ိဳးေပးရမယ္ေနာ္။ ေအာက္က ေကာင္ေပါက္စေလးကေတာ့ သိပ္ပဲမ်ားတယ္ ေကၽြးရင္ ေကာင္းေကာင္း မစားဘူး ။ ဟိုထြက္ေျပး ဒီထြက္ေျပးနဲ႔ အျမင္ကပ္စရာ ေကာင္းတယ္။ သူ႔ကိုမေကၽြးနဲ႔ ဘာမွ... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-3592525776563557364?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-20104889615478562982006-11-13T17:50:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.701+08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မေမရဲ့emotional cornerကိုသြားလို႔မရေတာ့ဘူး။ကယ္ၾကပါဦး။<br /><br />ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာဘာေတြေလွ်ာက္လုပ္မိမွန္းမသိေတာ့ဘူး။<br /><br />Google ကရွာၿပီးသြားတာေတာင္မွ404နဲ႔တုိးေနတယ္။ဘာျဖစ္လို႔လဲ<br /><br />ေျပာျပၾကပါဦးခင္ဗ်။EOTကိုၾကိဳးစားပန္းစားလုပ္ေနပါတယ္။<br /><br />မတတ္မတတ္သမားဆိုေတာ့ဘာေတြမ်ားေလွ်ာက္လုပ္မိတယ္မသိဘူး။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-2010488961547856298?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-55560597496504176002006-11-09T14:15:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.707+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေမလိုမ်ိဴး Cbox ၾကီးၾကီးေလးလိုခ်င္ေနတာၾကာေပါ့။ဘက္ဂေရာင္းေလးကိုလည္း</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စိမ္းႏုိင္သမွ်စိမ္းစိမ္းေလးလိုခ်င္တာ။ခုအားလံုးရၿပီ၊ဟဲ ဟဲ ဟိ ဟဲ ဟဲ ဟိ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပ်ာ္တယ္ ေပ်ာ္တယ္။ဒီဘေလာ့ဂ္အစုတ္အျပတ္ေလးကၾကည့္ရတာရွင္းေနတာပဲ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာဒီဇိုင္းမွလည္းမပါဘူး။ၾကည့္ရတာသနားစရာေလးဒါေပမယ့္ခ်စ္လဲခ်စ္စရာေလး။ဟီး ဟီး</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5556059749650417600?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-11356700346214985102006-11-08T17:16:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.662+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သစ္ပင္ေတြကိုအေသခုိင္းရမွာစိုးလို႔ပုဆိန္ကိုပဲသတ္ပစ္လုိက္တယ္တဲ့။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္သူ႔ကဗ်ာေလးမွန္းမမွတ္မိေတာ့ပါဘူးေတာ္ေတာ္<br /><br />ေလးကိုသေဘာက်တယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္လံုးထဲမွာၾကည့္ေလၾကည့္ေလသစ္ပင္ေတြကလွေလေလျဖစ္ေနတယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရင္ထဲက<br /><br />ပန္းပြင့္ေတြနဲ႔စာရင္သစ္ပင္ေတြကိုခ်စ္တယ္။ပန္းပြင့္ေတြကဘယ္ေလာက္လွပါေစ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပံုစံေသတယ္ေလ။ဒီအေရာင္<br /><br />ဒီပံုစံလန္းဆန္းတာနဲ႔ႏြမ္းေနတာပဲကြာလိမ့္မယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၿပီးေတာ့ႏုနယ္လြန္းတယ္။ပန္းပြင့္ေတြဟာအပင္ေပၚမွာရိွေနတာ<br /><br />အလွဆံုးပဲ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခူးလုိက္တာနဲ႔ကိုမလွေတာ့ဘူး။ဖ်က္ဆီးလိုက္သလုိခံစားရတယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘုရားတင္ဖို႔ အလွဆင္ဖို႔<br /><br />ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔မွကိုမခူးခ်င္ဘူး။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္မွာႏွင္းဆီခင္းရိွရဲ့သားနဲ႔ေစ်းကဘုရားပန္း၀ယ္ကပ္တတ္လို႔<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔လို႔အၿမဲအေျပာခံရတတ္တာကိုယ္ပါပဲ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေစ်းထဲက၀ယ္ရတာကေသၿပီးသား<br /><br />ပံ့သကူသား၀ယ္စားသလိုေပါ့။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္တုိင္သတ္ၿပီးမစားခ်င္လို႔ေစ်းကေသၿပီးသားအသားကို၀ယ္စားသလိုေပ့ါ။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔လို႔ေျပာခံထိတာေတာ့ရိုးေနၿပီမို႔လို႔ဘယ္လိုမွကိုမေနေတာ့ပါဘူး။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သစ္ပင္ကို<br /><br />အၾကမ္းအားျဖင့္tree, shrub, herb, creepers ဆိုၿပီးေလးမ်ိဴးခဲြလို႔ရတယ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုတာထက္ဘာမွပိုမသိပါဘူး။<br /><br />အစိမ္းေရာင္ၾကိဳက္လြန္းလို႔ပဲလား</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမက္ပင္ေလးကအစခ်စ္လုိက္တာမ်က္လံုးထဲမွာလွတယ္ထင္တယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />သစ္ပင္အၾကီးၾကီးေတြဆိုရင္လည္းအားမာန္ရိွလို႔အကိုင္းအခက္ေတြျဖာေနပံုကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကည့္ရတာလွလြန္းလို႔ခ်စ္တာပဲ။<br /><br />အုန္းပင္လိုထန္းပင္လိုအပင္မ်ိဴးဆို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပင္စည္ကပန္းအိုးအကိုင္းေတြကပန္းပြင့္ေလးေတြလို႔စိတ္ထဲမွာထင္ၿပီး<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္ငယ္ထဲကသိပ္သေဘာက်တာပဲ။အကိုင္းေတြယွက္ျဖာေနတဲ့ပံုကတစ္ပင္ဆိုတစ္မ်ိဴး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကုကၠိဳလ္ပင္လုိ<br /><br />အပင္မ်ိဴးက်ေတာ့ေလာဘၾကီးတတ္တဲ့ကေလးရဲ့လက္ေတြနဲ႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလထဲမွာကိုင္းေတြျဖာၿပီးေနရာလုိက္ဦးေနတယ္<br /><br />လို႔ထင္တယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အပင္တစ္ပင္ကိုင္းေတြျဖာေနတာကပန္းခ်ီကားပဲလို႔ထင္တယ္။ ပန္းခ်ီကားေတြကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">နားမလည္ပါဘူး<br />ဒါေပမယ့္အပင္တစ္ပင္ရဲ့ကိုင္းေတြျဖာေနတာကကိုယ့္မ်က္လံုးထဲမွာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပန္းပုရုပ္တစ္ရုပ္<br /><br />ကိုၾကည့္ေနရသလိုပဲ။ဘယ္လိုမွတူေအာင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထုမရတဲ့ပန္းပုရုပ္တစ္ရုပ္စီေပါ့။ႏြယ္ပင္ေလးေတြဆိုလည္း<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႔ပံုစံေနပံုေလးကိုက သူမ်ားကိုမွီခိုေနရတဲ့ဘ၀ေလးကိုေရာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ျဖစ္တတ္နည္းနဲ႔အျမင့္ကိုေရာက္ေအာင္<br /><br />ေနေရာင္ဆီကိုလူးလြန္႔တတ္တတ္တာေလးကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္တာပဲ။အကိုင္းအခက္ေလးေတြသစ္ပင္ၾကီးေတြေလာက<br />္<br />မသန္မာရွာတဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">shrubအမ်ိဴးအစားစံပါယ္ပင္လုိပုဏၰရိတ္လိုအပင္ေလးေတြလည္းခ်စ္တာပဲ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘြန္ဆုိင္းပင္<br /><br />ေလးေတြမဟုတ္ပဲနဲ႔အဲလုိစိတ္ထဲမွာသေဘာက်ၿပီးခ်စ္တာပဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘြန္ဆိုင္းအစစ္ေလးတစ္ပင္ေလာက္လဲ<br /><br />အပိုင္ရိွခ်င္တယ္။ၿပီးေတာ့သားစဥ္မ်ိဴးဆက္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့မွာေပ့ါ။အပင္ေတြကိုဒီေလာက္ခ်စ္တတ္ရင္<br /><br />ေက်ာင္းတုန္းက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရုကၡေဗဒမယူပဲဘာလို႔စီးပြားေရးယူခဲ့ေသးတုန္းလို႔ေမးခံရေတာ့မွကိုယ့္ဘာသာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္<br /><br />ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုန္သြားတယ္။ဟုတ္ပငါဘာလို႔ဒီဘာသာရိွရဲ့သားနဲ႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာလို႔တျခားစာေတြေလွ်ာက္ဖတ္မိပါလိမ့္<br /><br />ေပါ့ဒါေပမယ့္တကၠသိုလ္တုန္းကလဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အၿမဲေက်ာင္းေျပးေနရတဲ့၊ရံုးကမန္ေနဂ်ာဆီမွာခြင့္ကိုအေသအလဲေတာင္းၿပီးမွ<br /><br />Praticalလာေျဖရတဲ့၊</span><span style="font-family:arial;">Roll call အတြက္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ဖဲြ႔လံုး၊ကုူညီညာ၀ိုုင္းထားရတ၊ဲ့ ဌာနတကာမွာ<br /><br />အၿမဲတမ္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာင္းေျပးလို႔အဆုူခံေနရတဲ့၊ဘ၀နဲ႔ေတာ့ဘာေမဂ်ာပဲယူခဲ့ယူခဲ့ဘာမွေတာ့မထူးပါဘူးေတြးမိတယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-1135670034621498510?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-90971672501099464492006-11-07T16:17:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.717+08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုတေလာရန္ကုန္တုန္းကေမေမနဲ႔လသာတဲ့ညေတြ<br /><br />လမ္းေလွ်ာက္ရတာသတိရေနတယ္။ရန္ကုန္တုန္းကမိုးေပၚေမာ့ၾကည့္ရင္<br /><br />ၾကယ္ေတြလဲအမ်ားၾကီးျမင္ရတယ္ဒီမွာေကာင္းကင္နီနီၾကီးနဲ႔ဘာၾကယ္မွလဲမျမင္ရဘူး။<br /><br />လအေရာင္ကလဲနီက်င္က်င္နဲ႔။ရန္ကုန္မွာလျပည့္ညဦးပိုင္းေတြဆိုလိေမၼာ္ေရာင္လကိုျမင္ရေပမယ့္<br /><br />ခဏေနရင္ေအးခ်မ္းတဲ့အၿဖဴေရာင္ပါပဲ။ဒီကလကဘယ့္ႏွယ့္ေၾကာင့္နီက်င္က်င္<br /><br />၀ါေၾကာင္ေၾကာင္ၾကီးပါလိမ့္ေနာ္။ၿပီးေတာ့မ်က္ေစ့ကလဲမေကာင္းေတာ့ဘူး။<br /><br />အေ၀းၾကီးကဘာၾကည့္ၾကည့္ႏွစ္ထပ္ျဖစ္ေနတာ၊လမင္းကိုေမာ့ၾကည့္လဲစက္၀ိုင္းတစ္ခုထဲမဟုတ္ဘူး။<br /><br />ၿပဴးၿပဲၾကည့္လဲေ၀ေတေတ၀ါးတားတားဟုိဘက္ကိုေခ်ာ္ထြက္သြားလိုက္ဒီဘက္ကိုေခ်ာ္ထြက္သြားလိုက္နဲ႔။<br /><br />ကပ္ေစးနည္းတဲ့လမင္းၾကီးမ်က္လံုးေလးနဲ႔ၾကည့္တာေတာင္ေသခ်ာျပတ္ျပတ္သားသားျမင္ခြင့္မေပးဘူး။<br /><br />ေရထဲကလရိပ္ကိုလည္းမဖမ္းပါဘူး၊ေရႊလင္ပန္းနဲ႔ထမင္းဆီဆမ္းလဲမေတာင္းရပါဘူး။<br /><br />မ်က္လံုးေလးနဲ႔ၾကည့္တာေတာင္မၾကည္ၿဖဴခ်င္ဘူး။<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းကအိမ္နဲ႔အေ၀းၾကီးခရီးထြက္တဲ့အခါတေန႔လံုးေတာ့ေပေတေနေအာင္<br /><br />ေဆာ့ၿပီးညမိုးခ်ဴပ္လာရင္ကုိယ့္အိမ္ပဲကိုယ္ျပန္ခ်င္လာေရာလမင္းၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ၿပီး<br /><br />ဒီကလွမ္းခုန္တက္လိုက္ၿပီးလေပၚမွာလမ္းနည္းနည္းေလွ်ာက္လိုက္လမင္းကေသးတဲ့အခါက်ေတာ့<br /><br />နည္းနည္းေလးေလွ်ာက္လိုက္ၿပီးရင္အိမ္နားေရာက္မွခုန္ခ်လိုက္မယ္အဲလုိလုပ္လို႔ရရင္<br /><br />ေကာင္းမယ္နဲ႔ေတြးဖူးတယ္။တန္ေတာ့ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ျဖစ္ေနတာငယ္ငယ္ထဲကပဲကိုး<br /><br />ခုလဲလမင္းေပၚကိုခုန္တက္ၿပီးအိမ္နားေရာက္မွျပန္ခုန္ခ်လိုက္ရင္ေကာင္းမလားနဲ႔<br /><br />ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြးတုန္းလူဆုိတာကလဲခက္ေတာ့ခက္တယ္ရန္ကုန္တုန္းကမီးပ်က္လြန္းလို႔<br /><br />စိတ္ပ်က္ရတယ္ဒီမွာေတာ့ခဏေလာက္မီးပ်က္သြားရင္ေကာင္းေတာင္းေတာင္းပဲ<br /><br />လသာတဲ့ခုလိုညေတြေျပာပါတယ္။လေရာင္ေအာက္မွာခဏေလာက္ျပန္ေနခ်င္လို႔ပါ။<br /><br />လင္းလြန္းတဲ့မီးေရာင္ေတြေၾကာင့္လမင္းကစိတ္ဆိုးၿပီးအနီေရာင္ေျပာင္းသြားေလသလားမသိဘူးေနာ္။<br /><br />မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ားWoodbridge မွာတစ္ေနရာယူထားေပးၾကပါဗ်ိဳး။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-9097167250109946449?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-73161768942262310822006-11-07T15:50:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.752+08:00<b style=""><span style="font-family:Zawgyi-One;">ညတဲ့<o:p></o:p></span></b><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ညျဖစ္ေနလို႔ပဲ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေမွာင္ပါတယ္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အဲဒိအေမွာင္ထုေၾကာင့္ပဲ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဘာရယ္ညာရယ္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေသခ်ာမသိရမျမင္ရ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />မၾကားရမေတြ႔ရတာေပါ့။<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အဲဒိအေမွာင္ထုကပဲ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေၾကာက္တတ္တဲ့သူကို<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ပိုေျခာက္တယ္။<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />စိတ္ပူတတ္တဲ့သူဆို<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ပိုေႏွာက္တယ္။<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ထားပါေလ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ညၿပီးရင္ေတာ့<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />လင္းတဲ့ေန႔ရိွဥိီးမွာပါ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေလာေလာဆယ္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေမွာင္တုန္းေတာ့<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေမ့ေနေအာင္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အိပ္မက္ဆိုးပဲမက္မက္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေျခာက္အိပ္မက္ပဲမက္မက္<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />တေရးၿပီးတေရး<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ၾကိဳးစားအိပ္ေနတာကပဲ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေရြးစရာမရိွတဲ့<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />တခုတည္းေသာနည္းလမ္း<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ျဖစ္ေနေတာ့လဲ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အိပ္ေနရံုေပါ့ေလ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဒီတခါႏိုးရင္သာ<o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />မိုးအလင္းနဲ႔တုိးပါရေစေတာ့…</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7316176894226231082?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-21588100434225228892006-11-06T18:02:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.694+08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မေန႔ကတရားသြားနာတယ္။ဆရာေတာ္ဦးေဆကိႏၵတရားပဲြရိွတာ<br /><br />သံုးနာရီခဲြမွသိတယ္။သိသိခ်င္းထေျပးတာ တရားပဲြမီလို႔ေတာ္ပါေသးရဲ့။<br /><br />ကိုယ့္ေခၽြးနည္းစာထဲက လွဴလိုက္ရတာ၀မ္းသာတယ္။<br /><br />တရားနာလုိက္ရတာေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္။<br /><br />ၾကားနာရံုပင္အပူစင္၍ က်င့္လွ်င္ခ်မ္းသာဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ<br /><br />တရားနာေနတဲ့ခဏမွာစိတ္ေတာ္ေတာ္ေလးခ်မ္းသာတယ္။<br /><br />တဏွာၾကိဳက္တဲ့အမိုက္ေတြမို႔ျပာပံုပဲတုိးခ်င္တယ္ထင္ရဲ့<br /><br />ၿပီးခဏေနေတာ့ပူတတ္တဲ့စိတ္ကထင္ရာေတြေတြးပူမိျပန္ေရာ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-2158810043422522889?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-61709030604300231502006-10-31T11:48:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.688+08:00<a href="http://www.fileden.com/files/2006/10/19/300504/Track%2008.mp3" title="Track 08.mp3"><br />ၾကိဳး-အငဲ.mp3<br /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကုိယ့္ရင္ေျခာက္ေသြ႔တဲ့အခါေရၾကည္တစ္စက္ေလာက္မင္းစြန္႔ၾကဲပါ။<br /><br />ကိုယ့္တုိက္ပဲြမင္းအတြက္ပါရင္ခြင္ထဲခဏနားခြင့္ေပးပါ။<br /><br />ဒီဒုကၡတြင္းနက္ထဲမွာကိုယ့္တုိ႔ဘ၀မဆန္းေသာေန႔ရက္မ်ားရယ္ၾကိဳေတြ႔စို႔<br /><br />ေရး...ၾကိဳးေတြညိခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့ၿပီးသံသရာမီးပူေလာင္ပါေစ အခ်စ္ေရ<br /><br />အိုး... ျမစ္ေရခရီးပင္လယ္အထိတသြင္သြင္စီး ၾကင္နာခ်င္တယ္<br /><br />အခ်စ္ေရ တို႔ၾကိဳးေတြ...ကရုဏာေပးကမ္းလွည့္ပါ၊ကိုယ္တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့ေမတၱာ<br /><br />ေခါင္းရွူပ္လြန္းတဲ့ပုစၧာပံုေသနညး္တစ္ခုေလာက္ေပးပါ။<br /><br />ဒီေန႔ေတာ့အခ်စ္ေရရွာၾကည့္ေနမင္းမ်က္၀န္းကအလင္းေရာင္ျမင္ခြင့္ေပး<br /><br /></span><span style="font-family:arial;">ေရး...ၾကိဳးေတြညိခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့ၿပီးသံသရာမီးပူေလာင္ပါေစ အခ်စ္ေရ<br /><br />အိုး... ျမစ္ေရခရီးပင္လယ္အထိတသြင္သြင္စီး ၾကင္နာခ်င္တယ္အခ်စ္ေရ တို႔ၾကိဳးေတြ...<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီအတိုင္းေတာ့ျမင္ၾကည့္စမ္း စိတ္ေတြတြယ္ရာမဲ့ အုိငါၿငီးေငြ႔<br /><br />အိပ္မက္ေလးအေရာင္ျခယ္စို႔အခ်စ္အရပ္ဆီအေျပးလွမ္းခဲ့ၿပီး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေရး...ၾကိဳးေတြညိ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့ၿပီး သံသရာမီးပူေလာင္ပါေစ အခ်စ္ေရ<br /><br />အိုး... ျမစ္ေရခရီးပင္လယ္အထိတသြင္သြင္စီး ၾကင္နာခ်င္တယ္ အခ်စ္ေရ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-6170903060430023150?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-85300010818219665772006-10-27T11:15:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.682+08:00<span style="font-family:arial;">ညကအိပ္မက္ထဲ<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမွာင္ၾကီးထဲ<br /><br />တစ္ေယာက္ထဲေျပးလို႔<br /><br />ေျပး ေျပး ေျပး...<br /><br />ေရလည္းငတ္<br /><br />ေမာလည္းေမာ<br /><br />ဒါေပမယ့္ထပ္ေျပး<br /><br />ခရီးဆံုးမွနားမယ္ေလ<br /><br />ေျပး ေျပး ေျပး...<br /><br />ေရာက္သြားေတာ့<br /><br />ေသာ့ခေလာက္ၾကီးၾကီးနဲ႔<br /><br />ျခံစည္းရိုးတစ္ခု<br /><br />ဖြင့္ေပးပါ ဖြင့္ေပးပါ<br /><br />တဆာဆာေအာ္ေခၚ<br /><br />ေနာက္မွတဲ့<br /><br />ခဏေနမွတဲ့<br /><br />ေဩာ္ဒါဆို ေစာင့္ေပါ့ေလ<br /><br />ေစာင့္ ေစာင့္ ေစာင့္...<br /><br />ေျပာေသးတာက<br /><br />ျခံထဲမွာဘာမွမရိွဘူးတဲ့<br /><br />ျပန္လိုက္ပါတဲ့<br /><br />ရတယ္ကိစၥမရိွဘူး<br /><br />ေစာင့္မယ္ေလ<br /><br />ေစာင့္ ေစာင့္ ေစာင့္...<br /><br />ထပ္ေစာင့္ ေနာက္ထပ္ေစာင့္<br /><br />ေဟာတံခါးဖြင့္ေပးၿပီ<br /><br />ဟင္၀င္လို႔လည္းမရ<br /><br />အံ့အားသင့္ေနတုန္း<br /><br />မဟုတ္ေသးဘူးတဲ့<br /><br />ၾကာဦးမွာတဲ့<br /><br />ဘယ္ေတာ့လဲ<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွလဲ<br /><br />မသိဘူး မသိဘူး<br /><br />ျပီးေတာ့ထပ္ေမး<br /><br />မသိဘူးတဲ့<br /><br />ေသာ့ေရာ ေသာ့ေရာ<br /><br />ေမာလွၿပီ </span><span style="font-family:arial;">ေသာ့ေရာ<br /><br />ေသာ့ကကိုယ္တိုင္ခတ္မိတာတဲ့<br /><br />ဒါေပမယ့္ ေသာ့က<br /><br />ခုလႊင့္ပစ္လိုက္ၿပီတဲ့<br /><br />ေမာလွၿပီ<br /><br />ပင္ပန္းလွၿပီ<br /><br />ေရဆာတယ္<br /><br />ေျခနာတယ္<br /><br />ေသာ့ေရာ ေသာ့ေရာ<br /><br />မရိွဘူးတဲ့<br /><br />ေစာင့္မေနနဲ႔တဲ့<br /><br />ၾကာဦးမွာတဲ့<br /><br />ဂ်ီမတိုက္နဲ႔တဲ့<br /><br />လက္ၾကီးပိုက္လို႔<br /><br />မဆိုင္သလိုလို<br /><br />ေသြးေအးေအးနဲ႔<br /><br />ေက်ာမ်ားေတာင္ခိုင္းလို႔<br /><br />စည္းရိုးဒီဘက္မွာက ငါ...<br /><br />ဘယ္အခ်ိန္ပြင့္မယ္<br /><br />မသိတဲ့ေသာ့ခေလာက္ၾကီးကို<br /><br />ေငးလို႔ ေစာင့္လို႔....<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်င့္ေပးထားလို႔ေစာင့္ခို္င္းထားတာလဲေနတတ္ေနပါၿပီ<br /><br />ဒါေပမယ့္စိတ္ေရာလူေရာေမာလည္းေမာလွၿပီ။<br /><br />ပိတ္ထားးတဲ့တံခါးၾကီးကိုလည္းမုန္းလွၿပီ။<br /><br />ေရွ့ေနာက္မစဥ္းစားပဲထင္ရာလုပ္မိတာေတြေၾကာင့္<br /><br />ဒီတံခါးကို ကိုယ္တိုင္ပဲေသာ့ခတ္မိတယ္ဆိုဦး<br /><br />ေစတနာနဲ႔မွားမိတာဆိုရင္ခြင့္လႊတ္သင့္ၿပီထင္ပါတယ္။<br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8530001081821966577?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-57674360957114772232006-10-26T14:24:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.746+08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မေန႔ကညေနမိုးေတြရြာတယ္မီးခိုးေတြလည္းမႊန္ေတာ့ဘူး။<br /><br />ေပ်ာ္တယ္ေပ်ာ္တယ္ဆိုၿပီးမိုးေရထဲအိမ္ကုိလမ္းေလွ်ာက္ျပန္လိုက္တာ<br /><br />ကံေကာင္းလို႔မာလကစ်ာန္နဲ႔ၾကြေတာ့မလို႔။<br /><br />ခါတိုင္းလည္းအိမ္နဲ႔ရံုးကတစ္မွတ္တိုင္ပဲေ၀းလို႔လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကပဲ<br /><br />ဆိုၿပီးမိုးေရထဲေခါင္းမသံုးဘူးေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔လမ္းေလွ်ာက္လိုက္တာေလ ဟ ဟ။<br /><br />မိုးကိုလြမ္းေနတာၾကာၿပီ။ရြာပဲမရြာႏိုင္ပဲဘူးနဲ႔ေမွ်ာ္ေနတုန္း<br /><br />ထရြာလိုက္ေတာ့အေပ်ာ္ေတြလြန္၀ိုင္၀ိုင္းသီခ်င္းေတြဆိုၿပီးမိုးသည္းထဲ<br /><br />လမ္းေလၽွ်ာက္လိုက္တာအိမ္ေရာက္ေတာ့ခ်မ္းလိုက္တာ။<br /><br />အစကခ်မ္းပေစ-ဒီငရဲျပည္လိုပူတဲ့စကၤာပူမွာမီတာခကုန္မွ<br /><br />ခ်မ္းခြင့္ရတာအလကားခ်မ္းရတာခ်မ္းပေစနဲ႔ေနတာၿပီးမွ<br /><br />ခ်မ္းရံုတင္မကဘူး။မ်က္လံုးေတြပါပူေခါင္းေတြပါကိုက္ျဖစ္လာေတာ့မွလန္႔သြားတယ္။<br /><br />ေဆးဖိုးကမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ဟင္းေႏႊးဖို႔ပ်င္းတာနဲ႔ပရိုဗီမင္ေသာက္ၿပီးအိပ္တာ<br /><br />ဘယ္လိုမွမေပ်ာ္ႏိုင္တဲ့အဆံုးမွရန္ကုန္ကအေမထည့္ေပးလိုက္တဲ့ေဆးဗူးေတြလိုက္ရွာရတယ္။<br /><br />ေဆးေသာက္ခါနီးရင္တုန္ေနမယ္ဟဲ့ဆိုၿပီးအစားစားဖို႔ျပင္ရတယ္။<br /><br />အလုပ္ေတြကိုညၾကီးမင္းၾကီးရွူပ္သြားတာပဲ။တုိက္တိုက္ဆုိင္ဆိုင္ရန္ကုန္ကပို႔လုိက္တဲ့<br /><br />ပါဆယ္ထုပ္မွာေစာင္တစ္ထည္ပါလာတယ္။အိမွာေစာင္မရိွဘူးေလ။<br /><br />အခန္းေဖာ္အမကသနားေသာအားျဖင့္ေစာင္ေပးၿခံဳထားလို႔ေတာ္ေသးတယ္။<br /><br />မေန႕ကေတာ့ကိုယ္ပိုင္ေစာင္ေလးရတယ္။ေစာင္ရကာမွပိုခ်မ္းေနလို႔<br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ရယ္ခ်င္ေသးတယ္။မိုးစက္မ်ားကိုဂရုမစိုက္ပဲနဲ႔<br /><br />စိတ္ရိွတိုင္းငါေလွ်ာက္လုိက္သြားမလို႔လုပ္လိုက္တာခရီးမ်ားအဆံုးထိေရာက္သြားေတာ့မလို႔<br /><br />ေတာ္ေသးတယ္။မီးခိုးေတြမႊန္တုန္းကေတာင္ေခ်ာင္းမဆိုးဘူး။<br /><br />ခုမွပဲေခ်ာင္းေတြဘာေတြဆိုးေတာ့တယ္ဟ ဟ။ရန္ကုန္မွာတစ္လတစ္ခါေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာ<br /><br />ဒီေရာက္မွအလြန္အင္မတန္ကိုက်န္းမာေနလို႔အံ့ဩေနတာခုေတာ့ေခ်ာင္းျပန္ဆိုးလာၿပီ ဟ ဟ။<br /><br />ရန္ကုန္မွာလိုအဟင့္အဟင့္လည္းလုပ္စရာအေမမရိွေတာ့ေနမေကာင္းရတာနည္းနည္းေတာ့ဟာတာတာၾကီးဗ်။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5767436095711477223?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-88623082938298343402006-10-25T14:34:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.739+08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">စိတ္ေတြေလတယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရံုးပိတ္တာအိမ္မွာပ်င္းလိုက္တာခင္ဗ်ာ။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မဲြလိုက္တဲ့ဘ၀လည္းကြန္ပ်ဴတာေလး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္လံုးေတာင္အပိုင္မရိွဘူး ဟူး ဟူး ဟူး<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">စေနေန႔မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ၿပီးအိမ္လာလည္သမွ်ေသာလူေတြကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အတင္းအစားခိုင္းပစ္တယ္။<br /><br />ဟင္းရည္ေႏႊးလိုက္ျပင္ေကၽြးလိုက္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္လိုက္ စာဖတ္လိုက္ ဟင္းေတြတမ်ိဳးၿပီးတမ်ိဳးခ်က္လိုက္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဖုန္းေမွ်ာ္လိုက္ ဘုရားစာရြတ္လိုက္လိမၼာလြန္းလို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီအတိုင္းေနရင္<br /><br />စိတ္ကေယာက္ကယက္ျဖစ္လြန္းလို႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မနက္အေစာၾကီးထလိုက္ Bedok Resivior ကိုလမ္းေလွ်ာက္လိုက္<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟိုနားေငးလိုက္ဒီနားေငးလိုက္ ကိုယ့္လိုပဲပ်င္းေနတဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဖုိးၾကီးအဖြားၾကီးေတြနဲ႔ေတာင္ေဘာ္ဒါျဖစ္လာေသးတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />သူတို႔လည္းသိပ္သနားစရာေကာင္းတာပဲ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">စကားေျပာခ်င္လြန္းလို႔ အထီးက်န္အေဖာ္မဲ့ၾကလြန္းလို႔<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီမွာအဲဒိလိုသက္ၾကီးရြယ္အိုေတြအမ်ားၾကီးပဲခင္ဗ်။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္နားကလင္မယားဆိုအလုပ္သြားရင္<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႔တို႔အေဖနဲ႔အေမကိုအျပင္မွာထုတ္ခဲ့တယ္ခင္ဗ်။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာလို႔မွန္းစဥ္းစားလို႔ကိုမရဘူး။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူၾကီးမိဘအိမ္ဦးခန္းမွာထိုင္ေနတာကိုက အိမ္က်က္သေရရိွတယ္ဆိုတဲ့<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အယူအဆနဲ႔ၾကီးျပင္းလာတဲ့ျမန္မာစိတ္န႔ဲေတာ့ျမင္ရတာတမ်ိဳးၾကီးပဲ။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီမွာလူၾကီးမိဘေတြကိုဆက္ဆံတာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တမ်ိဴးၾကီးလိုပဲ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္<br /><br />ဆက္ဆံတာလည္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရိွရင္ရိွမွာပါ ဒါေပမယ့္ဒီလိုမ်ိဴးၾကီးျမင္ရေတာ့</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />စိတ္ထဲမွာေတာ္ေတာ္ေလးကိုကသိကေအာင့္ျဖစ္တယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တခ်ိန္တုန္းကသူ႔အတိုင္းအတာန႔ဲ<br /><br />သူအထိုက္အေလွ်ာက္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေရးပါအရာေရာက္ခဲ့တဲ့လူေတြျဖစ္မွာပါပဲ။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုေတာ့မ်က္လံုးေသေတြနဲ႔ရွင္လွ်က္ကေသေနတဲ့သူေတြကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ေနရတယ္။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္ငယ္ထဲကဆင္းဆင္းရဲရဲပင္ပင္ပန္းပန္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရုန္းကန္ေနၾကရတဲ့သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြျမင္ရင္<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့မိဘေတာ့ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးဘယ္ေတာ့မျဖစ္ေစရဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">နဲ႔ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္။<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုေတာ့လည္းလကုန္လို႔ေငြပို႔တာကလဲြရင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာမွလည္းလုပ္မေပးႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />ဒါေပမယ့္ရန္ကုန္မွာေနလို႔ေရာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">နာလို႔ဖ်ားလို႔မွေဆးကုစရာပိုက္ဆံမရိွရင္ေရာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဘယ္လိုဘာလုပ္ေပးႏိုင္မွာလဲ။ဒီအတိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနရမယ့္အတူတူ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇြတ္မိွတ္ျပီး<br /><br />တစ္သက္လံုးမလာခ်င္ပါဘူးဆိုတဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိေ၀းဖေ၀းအားလံုးနဲ႔ေ၀းတဲ့ဒီေနရာၾကီးကိုဘ၀ထဲက</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အခ်ိန္ေတြနဲ႔အလဲအလွယ္လုပ္ၿပီးတစ္ေယာက္ထဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လာျဖတ္သန္းေနရတာပဲ။<br /><br />အေမနဲ႔အေဖေရက်န္းမာေအာင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနၾကပါဗ်။သမီးတကယ္ကိုျပန္လာမွာပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဘယ္ေန႔ရယ္လို႔မေျပာႏိုင္ေသးေပမယ့္ျပန္ကိုျပန္လာမွာပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဒီမွာအလုပ္က၀န္ေတြပိလို႔ငိုခ်င္တိုင္းစိတ္ညစ္တိုင္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထီးက်န္တိုင္းအိမ္ကိုပဲျပန္ေျပးခ်င္တယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အလကားဘာမွအသံုးမက်ဘူးလို႔ဘာမွလည္းအေတြးအေခၚ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">မရိွဘူး။ဘာသတၱိမွလည္းမရိွဘူး၀ိုင္း<br /><br />ေျပာတဲ့လူေတြကိုလည္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာမွျပန္မေျပာခ်င္ဘူး။လူတိုင္းဟာကိုယ္ၾကိဳက္သလို<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းခြင့္မရဘူးဆိုတာလည္းသိၿပီးသားပဲ<br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူတစ္ေယာက္စီတုိင္းမွာတန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြမတူတုိင္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလကားနလပိန္းတံုး<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွတိုးတက္မယ့္သူမဟုတ္ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာလဲရပါတယ္။ဘ၀ဆုိတာ<br /><br />ရုပ္၀တၳဳေတြအားလံုးျပည့္စံုေနရံုနဲ႔ၿပီး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေၾကးမွမဟုတ္တာ။ကိုယ့္စိတ္ခ်မ္းေျမ့မယ့္ေနရာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ကိုယ္ဘာသာအဓိပၸါယ္ရိွတယ္ယံုၾကည္တဲ့အရာကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လြတ္လပ္စြာထင္ျမင္ယူဆခြင့္ရိွပါတယ္။<br /><br />ရြာမွာပဲေပ်ာ္တယ္ဗ်ာဘာျဖစ္ေသးတုန္းဘာမွမျပည့္စံုတဲ့ဘာမွမတိုးတက္တဲ့<br /><br />ပင္ပင္ပန္းပန္းေန႔တဓူ၀ရုန္းကန္ေနရတဲ့ကမာၻရြာၾကီးရဲ့အျပင္ဘက္မွာေပ်ာ္တယ္ဗ်ာခက္တာက<br /><br />က်န္းမာေရးစရိတ္နဲ႔စား၀တ္ေနမွူေလးျပည့္စံုဖို႔ေတာင္ခက္ေနလို႔<br /><br />လူ႔ဘ၀ရဲ့အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေလးေတြျပည့္စံုဖို႔ေတာင္မလြယ္လို႔ဒီလိုဒီမွာတစ္ေယာက္ထဲ<br /><br />ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ဘ၀ၾကီးကိုမေက်နပ္ရတဲ့ၾကားတဲ့အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ေျပာတိုင္းလွိမ့္လိွမ့္ဆူၾကတဲ့<br /><br />လူေတြကိုမေက်နပ္လို႔ျပန္လဲမေျပာရဲလို႔သူတို႔မသိတဲ့ဒီဘေလာ့ဂ္ကေနေရးတယ္ဗ်ာ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-8862308293829834340?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-79378309853645918452006-10-19T13:54:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.732+08:00<span style="font-family:arial;">ဒီေန႔စိတ္ေတြေလးေနတယ္။ညကေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္လို႔<br /><br />ေခါင္းေတြလဲကိုက္ေနတယ္။ရန္ကုန္ကသူငယ္ခ်င္းေတြလဲတစ္ေယာက္မွမေတြ႔ဘူး။<br /><br />ညကအေပၚသြားေလးေခ်ာင္းအရမး္နာလို႔ကိုယ့္ဘာသာႏွူတ္ပစ္လိုက္တယ္လို႔အိပ္မက္တယ္<br /><br />အေပၚသြားေတြက်ိဳးတယ္လို႔မက္တာေကာင္းဘူးမဟုတ္လား။<br /><br />အိမ္ကအေမ၊အေဖ၊အဘြားနဲ႔အဖိုးကိုစိတ္ပူလိုက္တာ။ဖုန္းကဒ္လဲလက္ထဲမွာအဆင့္သင့္မရိွဘူး။<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကလည္းမွူန္မွူန္မွုိင္းမွုိင္းၾကီးနဲ႔စိတ္ေလးလိုက္တာ။<br /><br />ငါဒီမွာဘာလာလုပ္ေနတာလဲအိမ္မွာအေဖနဲ႔အေမကိုဒီအတိုင္းထားခဲ့ၿပီး<br /><br />ဒီမွာဘာလာလုပ္ေနတာလဲဒီအသံုးမက်တဲ့ပိုက္ဆံေတြပို႔ၿပီးဘာလုပ္ဖို႔လဲ။<br /><br />ဒီပိုက္ဆံေနာက္ပဲတေကာက္ေကာက္လိုက္ၿပီးမိေ၀းဖေ၀းအားလံုးနဲ႔အေ၀းၾကီးမွာ<br /><br />ဘာလာလုပ္ေနတာလဲ။သမီးႏွစ္ေယာက္ေတာင္ေမြးထားတဲ့အေမနဲ႔အေဖ<br /><br />ေနထိုင္မေကာင္းလို႔ေတာင္ဘယ္လိုေနၾကမွာလဲ။အေ၀းၾကီးေတြကေနၿပီး<br /><br />ဘာေတြလုပ္ေနၾကတာလဲ။စိတ္ေတြပူတယ္။အေမသမီးအိမ္ျပန္ခ်င္ေနၿပီ။<br /><br />ဒီဘာမွအားမကိုးရတဲ့သမီးေတြအတြက္ဂုဏ္ယူမေနပါနဲ႔ေတာ့။<br /><br />သူမ်ားေတြရဲ့သက္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ပံုစံက်ၿပီးရံွဴးနိမ့္တာကိုေၾကာက္လို႔<br /><br />အကဲ့ရဲ့လြတ္ေအာင္လို႔ကိုယ့္ဘာသာေဘာင္ခတ္ၿပီးေနေနရတဲ့ဘ၀ကို<br /><br />မုန္းလာၿပီ။အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။ဘာမွမျဖစ္ခ်င္ဘူး ဘာမွမလိုခ်င္ဘူး။<br /><br />သမီးအိမ္ျပန္ခ်င္တယ္အေမ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-7937830985364591845?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-2212505503888609562006-10-18T16:32:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.723+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/5615/4421/1600/11156561_452144e6bf_m.0.0.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/5615/4421/400/11156561_452144e6bf_m.0.0.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family:arial;">ဒီတစ္ပါတ္စေနမုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မယ္။<br /><br />ကံေကာင္းေထာက္မလို႔<br /><br />ငါးအဆင္ေျပေျပရပါေစဗ်ာ။<br /><br />ေလာေလာလတ္လတ္ေလး<br /><br />Spass Aprroved ျဖစ္သြားတဲ့သူငယ္ခ်င္းညီမေလးကိုလဲဂုဏ္ၿပဳရင္း<br /><br />မနက္တိုင္းbreakfastကိုေပါင္မုန္႔နဲ႔ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ပဲစားေနရတဲ့ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲသနားလို႔<br /><br />ဟီး ဟီး။ရန္ကုန္မွာလိုတစ္ပါတ္မွာခုႏွစ္ရက္မုန္႔ဟင္းခါးစားခ်င္တယ္။<br /><br />ခ်င္တာေတြအားလံုးဟာ အပူေတြပဲလို႔ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဆံုးမထားတာ။<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့အလုပ္ရွူပ္ခံၿပီးေတာ့ကိုလုပ္ခ်င္တာကိုလုပ္ဦးမယ္ဗ်ာ။စားၾကဦးမလားမုန္႔ဟင္းခါး ...<br /><br />ဒီပံုကသက္သက္မဲ့သြားေရက်ေအာင္လုပ္ထားတာမုန္႔ဟင္းခါးဖတ္မရိွလို႔ ညွပ္ေခါက္ဆဲြဖတ္ၾကီးနဲ႔ပဲစားရမွာ<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္Ready Made ၾကီးနဲ႔စာရင္ေတာ္ပါေသးတယ္ဘူးသီးေၾကာ္ေၾကာ္မယ္<br /><br />မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မယ္ အိုးဘဲဥအဲမွားလို႔ အိုးၾကက္ဥလဲထည့္မယ္။Pennisula က၀ယ္ထားတဲ့ငါးဖယ္လဲေၾကာ္မယ္။<br /><br />ဗိုက္ဆာလိုက္တာ ေလာေလာဆယ္ကေတာ့Ice Age ကဟင္းဗူးၾကီးကိုပဲ မခ်စ္ေသာ္လဲ<br /><br />ေအာင့္ကာနမ္းေႏႊးစားေနရတယ္။ အေမေရကယ္ပါဦးဟင္းတစ္မ်ိဴးကိုႏွစ္နပ္မစားခ်င္တဲ့<br /><br />အေမ့သမီးဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္ဗ်။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-221250550388860956?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4950616673197986076.post-56992402154616317372006-10-18T14:14:00.000+08:002009-02-20T16:56:04.759+08:00<span class="q" id="q_10e59fa2d49cb469_1" style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ဘုရားစာ<br /><br /></span><blockquote><span style="font-family:arial;"></span></blockquote><blockquote><blockquote><span style="font-family:arial;">အရဟံ = ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><span style="font-family:arial;"> ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ မေကာင္းမွူကို<br />ၿပဳေတာ္မမူတတ္ေသာ ၿမတ္စြာဘုရား။</span><br /><span style="font-family:arial;">လူမင္း နတ္မင္း ျဗဟၼာမင္းတို႔ဧ။္ပူေဇာ္အထူးကို<br />ခ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">သမၺာသဗၺဳေဒါ= သိစရာအားလံုးတို႔ကိုအကုန္အစင္ကိ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ုယ္ေတာ္တိုင္ </span><br /><span style="font-family:arial;">အမွန္အတိုင္းထိုးထြင္း၍ သိေတာ္မူၿပီး လူူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔အားလည္း </span><br /><span style="font-family:arial;">သိေအာင္ေဟာေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">၀ိဇၨာစရဏ........= မွန္သိအတုိင္းသိ၍သိသိအတိုင္း<br />က်င</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">့္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား</span><br /><span style="font-family:arial;">၀ိဇၨာသံုးပါး ၀ိဇၨာရွစ္ပါး စရဏ<br />တစ္ဆယ့္ငါးပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><span style="font-family:arial;">(ပါလိလိုစာလံုးေပါင္းမေသခ်ာပါ)</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">သုဂေတာ = ေကာင္းေသာစကားကိုဆိုေတာ္မူေလ့ရိ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ွေသာ ျမတ္စြာဘုရား။ မွန္ကန္၍အက်ိဳးရိွေသာစကားကိုသာဆ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ိုေတာ္မူေလ့ရိွေသာျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><span style="font-family:arial;">ေကာင္းေသာနိဗၺာန္သို႔ၾကြသြားေတာ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ေလာက၀ိဒူ = သတၱေလာက ဩကာသေလာက သခၤ ါရ ေလာက </span><br /><span style="font-family:arial;">တည္းဟူေသာ ေလာကသံုးပါးကိုျမင္ေတာ္မူေသာျမတ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">္စြာဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">အႏုတၱေရာပုရိသဓမၼသာရထိ = ဆံုးမထိုက္သူတို႔ကို </span><br /><span style="font-family:arial;">အတုမရိွဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">သတၱာေဒ၀မႏုႆာနံ = နတ္လူတို႔ဧ။္ဆရာတစ္ဆူျဖစ္ေတာ္မူ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ေသာျမတ္စြာဘုရား။ နတ္လူတို႔ဧ။္ေကာင္းရာေကာင္းေၾက</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ာင္းကိုညႊန္ျပေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ဗုေဒၶါ = ဒုကၡသစၥာ သမုဒယသစၥာ မဂၢသစၥာ နိေျဂာဓသစၥာ </span><br /><span style="font-family:arial;">တည္းဟူေသာ သစၥာေလးပါးကိုျမင္ေတာ္မူၿပီး </span><br /><span style="font-family:arial;">လူူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔အားလည္း သိေအာင္</span><br /><span style="font-family:arial;">ေဟာေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">ဘဂ၀ါ = ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ျပည့္စံ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><span style="font-family:arial;">၁။ ဤသရိယဘုန္းေတာ္ = မိမိစိတ္ကိုသာ မက </span><br /><span style="font-family:arial;">တစ္ေလာကလံုးကိုအစိုးရေတာ္မူေတာ္</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">၂။ ဓမၼဘုန္းေတာ္ = မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္တရားတုိ႔ႏွင္</span><br />့<wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">၃။ယသဘုန္းေတာ္ = အေၿခြအရံမ်ားျပားျခင္း အေက်ာ္အေစာ </span><br /><span style="font-family:arial;">ပ်ံ႔ႏံွ႔ျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုေတာ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">၄။သိရီဘုန္းေတာ္ = အတုမရိွေသာ က်က္သေရေတာ္ႏွင့္</span><br /><span style="font-family:arial;">ျပည့္စံုေတာ္မူ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ေသာျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><script><!-- D(["mb"," ၅။ကာမဘုန္းေတာ္ \u003d လိုအင္ဆႏၵေတာင့္တမွူမွန္သမွ် ခဏခ်က္ခ်င္းျပည့္စံုေတာ္မူေသာ<wbr>ျမတ္စြာဘုရား။<br />၆။ပယတၱဘုန္းေတာ္ \u003d အတုမရိွေသာ လံု႔လ၀ီရိယေတာ္ႏွင့္ျပည့္စံုေတာ<wbr>္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။ \n<br /> <br /><br /></blockquote></div><br />\n</span></div>",0] ); D(["ce"]); //--></script><br /><span style="font-family:arial;">၅။ကာမဘုန္းေတာ္ = လိုအင္ဆႏၵေတာင့္တမွူမွန္သမွ် </span><br /><span style="font-family:arial;">ခဏခ်က္ခ်င္းျပည့္စံုေတာ္မူေသာ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">ျမတ္စြာဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">၆။ပယတၱဘုန္းေတာ္ = အတုမရိွေသာ လံု႔လ၀ီရိယေတာ္ႏွင့္</span><br /><span style="font-family:arial;">ျပည့္စံုေတာ</span><wbr style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;">္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။ </span><br /></blockquote></blockquote><br /><br /></span><span class="q" id="q_10e59fa2d49cb469_1" style="font-family:arial;">အိေတာ့အိမ္နဲ႔ခဲြၿပီးအေ၀းၾကီးလာေနရတုန္း<br />အိမ္ကိုလြမ္းလို႔စိတ္ညစ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />အလုပ္ေၾကာင့္စိတ္ညစ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ရည္းစားေၾကာင့္စိတ္ညစ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />စိတ္ပူတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကို<br />တတ္ႏိုင္သမွ်အာရံုၿပဳေနတယ္။<br />အနက္အဓိပၸါယ္သိေတာ့ပိုအာရံုၿပဳလို႔ေကာင္းတယ္<br />အိလိုပဲအိမ္နဲ႔အေ၀းၾကီးခဲြၿပီး စိတ္ညစ္စရာေတြအမ်ားၾကီးရိွတဲ့<br />ညီမေလးလွအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီးဒီ Post ကိုတင္ပါတယ္။<br />ဆရာေတာ္ဦးဆႏၵာဓိကရဲ့ဓမၼဒါနလက္ကမ္းစာေစာင္ေလးကေန<br />ကူးထားတာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ဂုဏ္ေတာ္တစ္ခုေလးပဲ<br />အာရံုၿပဳေနေတာင္ကုသိုလ္ရပါတယ္လို႔အခ်စ္က<br />ေျပာထားတာနဲ႔ ေျမ၀ယ္မက်နားေထာင္ေနတာ ဟဲ ဟဲ ဟဲ</span><br /><span class="q" id="q_10e59fa2d49cb469_1" style="font-family:arial;"> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4950616673197986076-5699240215461631737?l=mydailylifeinspore.blogspot.com' alt='' /></div>Eihttp://www.blogger.com/profile/01944328181113278806noreply@blogger.com2